ร่างกายหนีเราไปทุกวัน

          เราควรรู้ว่า ร่างกายนั้นเขาวางเรา และหนีเราไปทุกวัน ๆ แต่เราสิไม่เคยหนีเขา ไม่ยอมวางเขาเลยสักที

                                                                                                        ท่านพ่อลี ธัมมธโร

ผู้ปฏิบัติธรรมได้ผลเร็ว

          ผู้ที่ยังไม่รู้หัวข้อธรรมอะไรเลย เมื่อปฏิบัติอย่างจริงจัง มักจะได้ผลเร็ว เมื่อเขาปฏิบัติจนเข้าใจจิต หมดสงสัยเรื่องจิตแล้ว หันมาศึกษาตริตรองข้อธรรมในภายหลัง จึงจะรู้แจ้งแทงตลอด แตกฉานน่าอัศจรรย์ ส่วนผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนมาก่อน แล้วจึงหันมาปฏิบัติต่อภายหลัง จิตจะสงบเป็นสมาธิยากกว่า เพราะชอบใช้วิตกวิจารณ์มาก เมื่อวิตกวิจารณ์มาก วิจิกิจฉาก็มาก จึงยากที่จะประสบผลสำเร็จ...

                                                                                                               หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

การเจริญสติ ไม่กลัวความหลง

. . .กระบวนการปฏิบัติในการเจริญสติ เราจึงไม่กลัวเรื่องความหลง ให้หลงไป ยิ่งหลง ให้เรายิ่งรู้กับมัน ยิ่งหลง แล้วเรารู้ตัวว่ามันหลง นั่นแหละปัญญายิ่งจะคมเหมือนการลับมีด. . .

                                                                                          พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน

คนเราต้องรู้สึกตัว เมื่อไม่รู้สึกก็เป็นคนที่ลืมตัว

          คนเราต้องรู้สึกตัว เมื่อไม่รู้สึกก็เป็นคนที่ลืมตัว ทุกสิ่งทุกอย่างเราก็ลืมเจ้าของ เพราะฉะนั้นความพินาศฉิบหายต่างๆ จึงได้เกิดขึ้นแก่ตัวของเรา ก็เราไม่มีความคิดเฉลียวอะไรทุกสิ่งทุกอย่าง คือไม่มีความระแวง ความระวังไม่มี ความเผลอตัวมันก็เกิดขึ้น ความลืมตัวมันก็เกิดขึ้น ก็เลยเป็นคนที่เกิดความเสียหายได้ เพราะฉะนั้น พระพุทธเจ้าจึงสอนให้เราอยู่ในความไม่ประมาท เป็นผู้ตื่นตัว รู้สึกตัวอยู่เสมอ มีความคิดระแวง ระวังตัวของเราอยู่ทุกวิถีทาง แล้วเราก็จะเป็นไปเพื่อความเจริญได้

                                                                                               พระอาจารย์วัน อุตตโม

นิพพาน..เริ่มที่จิตไม่ยินดียินร้ายเมื่อตาเห็นรูป...

           จิตใจที่เป็นปกติ ไม่ยินดียินร้ายเมื่อตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง เป็นต้น นี้เรียกว่าผู้มีศีลเป็นปกติ เมื่อใจเป็นปกติ ไม่ยินดียินร้าย สงบ ความสงบของใจนี้เรียกว่า ใจตั้งมั่นเป็นสมาธิ เมื่อใจตั้งมั่นเป็นสมาธิ ความรู้แจ้งเห็นจริงที่เรียกว่าปัญญา ย่อมเกิดขึ้น เมื่อปัญญาเป็นเครื่องรู้แจ้งทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ความดับทุกข์ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ เกิดขึ้นในจิตใจแล้ว ความทุกข์ความทรมานย่อมหมดสิ้นไป จิตใจก็จะเข้าถึงธรรมที่ไม่ตาย เรียกว่านิพพาน

                                                                                              หลวงพ่อกนฺตสิริ (กนฺตสิริ ภิกฺขุ)

ถ้ามองแต่ข้างใน สติปัญญาเกิด

ถ้าเรามองแต่ข้างในกันแล้ว

สติปัญญามันเกิด 

แต่ถ้ามองภายนอก กิเลสมันเกิด

ท่าน ก.เขาสวนหลวง

เราปฏิบัติโดยอาศัยพระพุทธเจ้าเป็นสรณะที่พึ่ง...

          …เราปฏิบัติโดยอาศัยพระพุทธเจ้าเป็นสรณะที่พึ่ง แต่ว่าเป้าหมายอย่างหนึ่งของการปฏิบัติ ก็เพื่อให้คุณสมบัติของสรณะที่พึ่งของเรานั้น เกิดขึ้นในจิตใจอย่างสม่ำเสมอ...

                                                                                              พระอาจารย์ปสันโน

ใจเป็นผู้ให้ความหมายสิ่งที่รับรู้

สิ่งที่เราเห็นด้วยตาก็ดี 

ได้ยินด้วยหูก็ดี 

พึงน้อมเข้ามาสู่ใจให้ทราบว่า 

สิ่งทั้งหลายนั้นมีใจเป็นผู้รับรู้ 

เป็นผู้ให้ความหมายในสิ่งทั้งปวง 

ถ้าใจไม่เป็นผู้ให้ความหมายแล้ว 

สิ่งเหล่านั้นจะปรากฏความหมาย

ขึ้นโดยลำพังตัวเอง ย่อมเป็นไปไม่ได้

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

จิตหยุดคิด

          หากสามารถควบคุมให้จิตหยุดคิดได้อย่างช่ำชอง จนจิตเข้าสู่ความสว่างหรือความประภัสสรของจิตได้แล้ว การรู้เห็นสิ่งต่างๆ ของชีวิตตามความเป็นจริงก็จะตามมา จิตจะละความหลงที่เคยโง่เขลา หลงยึดมั่นสิ่งต่างๆ  เป็นเหตุให้ตัณหาเข้าไปอาศัย ครอบงำจิตอยู่อย่างยืดเยื้อยาวนาน จนเกิดอุปาทานยินดีพอใจต่อการเกิดในภพน้อยภพใหญ่. . .

                                                                                 พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ

การฝึกสติ จุดมุ่งหมายเพื่อกายจิตอยู่ด้วยกัน

          การฝึกสตินี้ จุดมุ่งหมายก็เพื่อ ทำกายจิตนี้ให้มันอยู่ด้วยกัน คือ เดิน ยืน นั่ง นอน ด้วยกัน เมื่อมีสติควบคุมกายใจนี้ให้อยู่ด้วยกันได้แล้ว ก็จะรู้สึกว่า ชีวิตนี้มีความสุข สมจริงดังพุทธพจน์ว่า “สติมา สุขเมธติ” คนมีสติย่อมมีสุข . . .

                                                                                      หลวงพ่อกนฺตสิริ (กนฺตสิริ ภิกฺขุ)