ให้รู้สึกทุกครั้งที่คิด

           ให้เรารู้สึก ทุกขณะ ทุกครั้ง ทุกคราว ที่มันคิดขึ้นมา ให้มันเป็นเพียง รู้เท่า รู้ทัน มัน จนในที่สุด เมื่อสติเรามีมากขึ้นๆๆ ความคิด มันก็หมดไปๆ

                                                                                             หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

สติอันเดียว เป็นบ่อเกิดของสมาธิ

สติอันเดียว เป็นบ่อเกิดของสมาธิ

ให้เห็นความแจ้ง ความสว่าง ความสงบ ขึ้นในใจ

หลวงปู่ทา จารุธมฺโม

ไม่ยึดถือความเห็นใดๆ ทั้งสิ้น

...จะห้ามจิตไม่ให้คิดในทุกๆ กรณีย่อมไม่ได้

ก็แต่ว่าเมื่อจิตคิดปรุงไปในเรื่องราวใดๆ 

ถึงวัตถุ สิ่งของ บุคคลอย่างไร 

ก็ให้กำหนดรู้ว่าจิตคิดถึงเรื่องเหล่านั้น 

ก็สักแต่ว่าความคิด ไม่ใช่สัตว์บุคคล เราเขา

ไม่ยึดถือวิจารณ์ความคิดเหล่านั้น

ทำความเห็นให้เป็นปกติ 

ไม่ยึดถือความเห็นใดๆ ทั้งสิ้น 

จิตย่อมไม่ไหลตามกระแสอารมณ์เหล่านั้น ไม่เป็นทุกข์

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

จิตจะสงบหรือไม่สงบเป็นเรื่องของจิต

 จิตจะสงบหรือไม่สงบเป็นเรื่องของจิต

 เรามีหน้าที่ทำความเพียร

 พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ

ธรรมทั้งหลายไม่พึงถือมั่น

ธรรมทั้งหลายไม่พึงถือมั่น เป็นยอดพุทธสติ นั่นก็คือ รู้ สักแต่รู้

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

เราเถลไถลอยู่

เราเถลไถลอยู่ 

เราจึงไม่สามารถที่จะข้ามแม่น้ำอันเต็มไปด้วยอันตราย 

เพื่อให้พ้นอันตรายเหล่านั้นได้ 

ไม่มีสติ ไม่มีปัญญา 

เพราะเหตุนั้นเราจึงจำเป็นต้องได้รับความทุกข์ 

ความเศร้าหมองทางจิตใจอยู่เสมอ

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

ทุกอิริยาบถเป็นโอกาสแห่งการเจริญสมาธิภาวนา

          การปฏิบัติธรรมมิได้หมายถึงการปลีกตัวออกจากกิจวัตรประจำวัน หากควรผสานให้กลมกลืนกับทุกอิริยาบถ ไม่ว่าการกิน การดื่ม การทำงาน ล้วนเป็นโอกาสแห่งการเจริญสมาธิภาวนาทั้งสิ้น 

                                                                                                         ท่านติช นัท ฮันห์

ถ้ากลัวตาย ต้องตายไม่สิ้นสุด

ถ้าเรากลัวความตาย 

ไม่อยากจะพูดถึง 

ไม่อยากจะคิดถึง 

ก็ต้องเจอความตาย

อยู่เรื่อยไม่มีที่สิ้นสุด 

นั้นแหละคือตัวอปมงคล 

ต้องเกิด ต้องแก่ ต้องเจ็บ
ต้องตายซ้ำซากๆ ไม่มีที่สิ้นสุด 

พระอาจารย์ชยสาโร

ผู้ปฏิบัติไม่ควรบังคับจิตให้อยู่นิ่งๆ

ในการฝึกจิตนั้น

ผู้ปฏิบัติไม่ควรบังคับจิตให้อยู่นิ่งๆ

เพราะจิตใช้กำลังบังคับไม่ได้

เพียงแต่ประคองจิตให้รู้ชัดถึงลมหายใจที่เข้า-ออก

เมื่อลมหายใจเข้ายาวก็รู้ว่ายาว สั้นก็รู้ว่าสั้น

และเมื่อลมหายใจออกยาวก็รู้ว่ายาว สั้นก็รู้ว่าสั้น...

หากจิตเผลอไปคิดถึงเรื่องอื่นก็ไม่เป็นไร

เอากลับมารับรู้ลมหายใจใหม่

เผลออีกก็เอากลับมาอีกไม่ท้อถอย

อย่างนี้เรียกว่ามีความเพียร

พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ

ใครจะทำอย่างไร...ก็วางเฉยได้

ใครจะทำอย่างไร...ก็วางเฉยได้

ไม่ปากเปราะ...ไม่อารมณ์ร้อน

ไม่ตอบโต้ใครง่ายๆ...เฉยเป็น นิ่งเป็น

ที่มาฝึก ก็เพราะเราต้องการสิ่งเหล่านี้

หลวงพ่อสนอง กตปุญโญ