ถ้ากลัวตาย ต้องตายไม่สิ้นสุด

ถ้าเรากลัวความตาย 

ไม่อยากจะพูดถึง 

ไม่อยากจะคิดถึง 

ก็ต้องเจอความตาย

อยู่เรื่อยไม่มีที่สิ้นสุด 

นั้นแหละคือตัวอปมงคล 

ต้องเกิด ต้องแก่ ต้องเจ็บ
ต้องตายซ้ำซากๆ ไม่มีที่สิ้นสุด 

พระอาจารย์ชยสาโร

ผู้ปฏิบัติไม่ควรบังคับจิตให้อยู่นิ่งๆ

ในการฝึกจิตนั้น

ผู้ปฏิบัติไม่ควรบังคับจิตให้อยู่นิ่งๆ

เพราะจิตใช้กำลังบังคับไม่ได้

เพียงแต่ประคองจิตให้รู้ชัดถึงลมหายใจที่เข้า-ออก

เมื่อลมหายใจเข้ายาวก็รู้ว่ายาว สั้นก็รู้ว่าสั้น

และเมื่อลมหายใจออกยาวก็รู้ว่ายาว สั้นก็รู้ว่าสั้น...

หากจิตเผลอไปคิดถึงเรื่องอื่นก็ไม่เป็นไร

เอากลับมารับรู้ลมหายใจใหม่

เผลออีกก็เอากลับมาอีกไม่ท้อถอย

อย่างนี้เรียกว่ามีความเพียร

พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ

ใครจะทำอย่างไร...ก็วางเฉยได้

ใครจะทำอย่างไร...ก็วางเฉยได้

ไม่ปากเปราะ...ไม่อารมณ์ร้อน

ไม่ตอบโต้ใครง่ายๆ...เฉยเป็น นิ่งเป็น

ที่มาฝึก ก็เพราะเราต้องการสิ่งเหล่านี้

หลวงพ่อสนอง กตปุญโญ

ธรรมเป็นกัลยาณมิตรในเรือนใจ

          ธรรมเป็นกัลยาณมิตรในเรือนใจอันประเสริฐกว่าสิ่งอื่น ผู้มีธรรมย่อมได้ชื่อว่ามีกัลยาณมิตรที่เยี่ยมยอดสูงสุด ย่อมไม่ว้าเหว่เหงาหงอย

                                                                                             หลวงปู่แหวน สุจิณโณ

วิธีการภาวนา ก็คือ วิธีสังเกตตัวเอง

         วิธีการภาวนา ก็คือ วิธีสังเกตตัวเอง สังเกตจิต ที่มีนิสัยหลุกหลิก ไม่อยู่เป็นปกติสุข ด้วยมีสติ ตาม ระลึกรู้ การเคลื่อนไหวของจิต โดยมีธรรมบทใดบทหนึ่ง เป็นคำบริกรรม เพื่อเป็นยา รักษาจิตให้ทรงตัวอยู่ได้ ด้วยความสงบสุข ในขณะภาวนา..

                                                                                                  หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

เราเป็นแต่ฟังเป็นพิธี

          เราทุกวันนี้ การที่ฟังๆ กันทุกวัน แต่ไม่ปรากฏว่าจะได้สำเร็จมรรค สำเร็จผล คือเราเป็นแต่ฟังเป็นพิธี มิได้ฟังถึงธรรม ถึงวินัย ถึงข้อปฏิบัติ

                                                                                                      หลวงปู่ฝั้น อาจาโร

ฌานต่างกับสมาธิ

            เมื่ออยู่ใน “สมาธิ” นั้นเล่า  ก็มิใช่ว่าจิตจะโง่เง่าซึมเซอะ  แต่มันมีความผ่องใส พิจารณาธรรมอันใด  ก็ปรุโปร่งเบิกบาน    “ฌาน” ต่างหาก  ที่ทำให้จิตสงบแล้วซึมอยู่กับสุขเอกัคคตาของฌาน ขออย่าได้เข้าใจว่า “ฌาน” กับ “สมาธิ” เป็นอันเดียวกัน  ลากับม้าเป็นสัตว์ประเภทเดียวกัน  แต่ตระกูลต่างกัน แต่อย่างไรก็ตาม ความโง่อันสงบจากนิวรณ์ทั้ง 5 ยังดีกว่าความกล้าหลงเข้าไปจมอยู่ในกามทั้งหลายเป็นไหนๆ 

                                                                                              หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

จิตอาศัยโลก สู่จุดเหนือโลก

          ความจริงโลกน่ะ  เป็นอารมณ์ของจิต  ในเมื่อจิตตัวนี้รู้ความจริงของโลกแล้ว  มันจะปลีกตัวไปลอยเด่นอยู่เหนือโลก  แล้วมันอาศัยโลกนั่นแหละเป็นบันไดเหยียบไปสู่จุดที่อยู่เหนือโลก 

                                                                                                   หลวงพ่อพุธ   ฐานิโย

ควรจะกลัวความเกิด

มนุษย์สัตว์ทั้งหลาย กลัวความตาย

แต่ยินดีกับความเกิด 

เมื่อเกิดแล้ว ไม่ตายไม่มี 

ต้องตายแน่ๆ 

ผู้กลัวความตาย จึงต้องควรชำระ 

โมหะ อวิชชา ที่หุ้มห่อจิต ...

อันเป็นต้นเหตุให้หมดจด 

จึงจะไม่เกิดไม่ตายอีก..

ควรจะกลัวความเกิด 

อย่าไปกลัวความตายเลย จึงจะถูก..

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

Link to the Photo

ผู้ปฏิบัติธรรม ไม่ควรห่วงสอบภูมิ

          ในเรื่องของการปฏิบัตินั้น เราไม่ต้องไปห่วงพะวงกับการสอบชั้นสอบภูมิดอกว่าจะเป็น โสดา สกิทาคา อนาคา หรืออรหันต์ ข้อสำคัญควรจะสอบแต่ว่า ขณะนี้เราได้ชำระกิเลสตัณหาของเราให้หมดสิ้นไปแล้วแค่ไหนดีกว่า นี่แหละจึงจะเป็นประโยชน์แก่ตัวเราเอง การสอบภูมิสอบชั้นมิใช่สิ่งจำเป็นที่เราจะต้องคำนึงถึง

                                                                                                        ท่านพ่อลี ธัมมธโร