ธรรมะในใจอยู่ใกล้แค่เอื้อม

ธรรมะในใจอยู่ใกล้แค่เอื้อม 

ถ้าเราไปอ่านธรรมะในคัมภีร์

ก็ดูเหมือนว่าธรรมะนี้อยู่ไกลสุดเอื้อม 

แต่เมื่อเราจะมาศึกษาและเรียนรู้ธรรมะในตัวของเรา 

เราจะรู้สึกว่าธรรมะที่ต้องเรียนรู้และจำเป็น

ก็ไม่ใช่อื่นไกล ก็คือ เรื่องของกายกับใจของเรานั้นเอง 

กายกับใจเป็นที่เกิดของความสุขและทุกข์ 

ความดีและความชั่วเกิดที่กายกับใจ 

บุญและบาปเกิดที่กายกับใจ 

มรรค ผล นิพพาน ความดีเกิดที่กายกับใจ

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

ตราบใดที่ปฏิเสธของจริง ย่อมเป็นทุกข์

          ที่เรากลัวตาย กลัวความแก่ กลัวภัยอะไรต่างๆนี้ ที่เรากลัวก็เพราะว่าเรายังไม่รู้ซึ้งเห็นจริง ในเมื่อเราไม่รู้ซึ้งเห็นจริง เราก็ไม่ยอมรับ "สภาพความเป็นจริง" เมื่อเราก็ไม่ยอมรับ "สภาพความเป็นจริง" เราก็ปฏิเสธของจริงอยู่นั่นแหละ ตราบใดที่เรายังปฏิเสธของจริง เราก็เป็นทุกข์อยู่วันยังค่ำ

                                                                                              หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

กระทบมันเดี๋ยวนี้ รู้มันเดี๋ยวนี้...

กระทบมันเดี๋ยวนี้ รู้มันเดี๋ยวนี้

กระทบมันเดี๋ยวนี้ ทิ้งมันเดี๋ยวนี้

กระทบมันเดี๋ยวนี้ วางมันเดี๋ยวนี้

เรื่องสงบ ของปัญญา เป็นอย่างนี้

หลวงปู่ชา สุภัทโท

ไม่ระลึกถึงความตาย เป็นคนประมาท

          ถ้าหากคนเรามองดูเห็นความตายอยู่ใกล้ตนแล้ว ก็จะรีบขวนขวายสร้างคุณงามความดี ให้เกิดให้มีขึ้นแก่ตนเองได้ ถ้าบุคคลไม่เจริญมรณานุสติกรรมฐาน ไม่ระลึกถึงความตายในวันหนึ่งวันหนึ่ง ไม่รู้ว่าตนเองจะตายในวันใดวันหนึ่งแล้ว ก็ย่อมเป็นคนประมาท

                                                                                      หลวงปู่เปลี่ยน ปัญญาปทีโป

ถ้าปฏิบัติธรรมแล้ว...

ถ้าปฏิบัติธรรมแล้ว ยังไม่มีเมตตา

ไม่รู้จักให้อภัย หรือไม่รู้จักมองคนอื่นในแง่ดี

นั่นแปลว่า คุณยังไม่มีธรรมจริงๆ

 หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล 

ตรงกลาง ระหว่างสุขกับทุกข์...

..นักปฏิบัติ

หลงติดอยู่ที่ความพอใจ และไม่พอใจ เป็นเครื่องอยู่

เอาความพอใจ และไม่พอใจเป็นเครื่องอยู่

เมื่อพอใจ ได้สมใจก็เป็นสุข

เมื่อไม่พอใจก็เกิดทุกข์

แต่ทั้งสุขและทุกข์ ก็ยังเป็นเงื่อนของสมมุติ

...

ไม่มีใครคิดที่จะอยู่ตรงกลาง ระหว่างสุขกับทุกข์

เพราะตรงนั้นไม่มีทั้งความพอใจ และไม่พอใจ

แต่เป็นความพอ พอดี

คุณแม่จันดี โลหิตดี

ความว่างของใจ

จุดจบที่แท้จริง คือความว่างของใจ 

ใจจริงๆไม่มีอยู่กับสิ่งที่รู้ 

สิ่งที่รู้ทั้งหมดไม่มีอยู่ที่ใจ 

ใจหรือว่าผู้รู้นั้นอยู่เหนือสิ่งที่่รู้มาทั้งหมด 

สิ่งที่รู้ทั้งหมดยังไม่ใช่ความว่างของใจ 

นี้แหละคือความดับทุกข์สุดแค่นี้เอง..

หลวงปู่คูณ สิริจันโท

พยายามมองดูอารมณ์จิตไว้เสมอ

          พยายามมองดูอารมณ์จิตของตนเองเอาไว้เสมอ และจักต้องรู้ว่า เวลานี้กำลังคิดอะไรอยู่ ธรรมนั้นเป็นกุศลหรืออกุศล หรือเป็นอัพยากฤต ก็จักต้องกำหนดรู้ไว้ด้วย

                                                                                                         สมเด็จองค์ปฐม

พระพุทธเจ้าสอนเพียงเรื่องจิต

          พระพุทธเจ้าทั้งในอดีตและอนาคต ล้วนแต่กล่าวถึงการถ่ายทอดเรื่องจิต พระองค์ไม่ได้สอนเรื่องอื่นเลย ถ้าผู้ใดเข้าใจคำสอนนี้ได้ แม้เขาจะไม่รู้หนังสือเลย เขาก็เป็นพุทธะได้คนหนึ่ง

                                                                                                       ปรมาจารย์ตั๊กม้อ

กายใจของเราเหมือนรถมือสอง

          กายใจของเรานี้ก็เหมือนกับรถมือสองที่ใช้มานาน ถูกชน ถูกบุบ ถูกพัง ผุพังอะไรไปหมดเลย การมีความรู้สึกตัว เหมือนกับการมาซ่อม เหมือนกับมาล้างอดีต ให้มันเป็นความปกติขึ้นมา

                                                                                               หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ