โอวาทธรรม พระอริยเจ้า

พ้นจากกิเลสก่อนตายเป็นสิ่งดี

คนเราเกิดมาแล้วต้องตาย การภาวนาให้หลุดพ้นจากห้วงเหวแห่งกิเลสก่อนตายนั้น เป็นสิ่งดีวิเศษยิ่ง

หลวงปู่สิม พุทธาจาโร

หากไม่ทบทวนดูตัวเอง...

หากว่า เราไม่ทบทวนเข้ามาดูตัวของเราแล้ว

เราก็จะมองข้ามตัวของเราไป

สิ่งที่ไม่ดี เลยมองไม่เห็น

เมื่อเรามองไม่เห็น

เราก็ปรับปรุงตัวของเราให้ดีไม่ได้

แก้ความผิดไม่ได้ ละความชั่วของเราไม่ได้...

พระอาจารย์วัน อุตตโม

ปัญญาเกิดจากการสังเกตสิ่งธรรมดา

เราก็ไม่จำเป็นจะต้องมีคุณสมบัติพิเศษ

หรือฉลาดล้ำเลิศแต่อย่างใดในการที่จะเฝ้าดูลมหายใจของเรา

เพียงแต่เราพอใจอยู่กับมันระลึกรู้อยู่ทุกลมหายใจเข้าออก ก็เท่านั้น

อันสติปัญญาหรือความเฉลียวฉลาดนั้น

มิใช่จะได้มาจากการเรียนรู้ทฤษฎีหรือปรัชญาอันสูงส่ง

แต่ได้จากการเฝ้าสังเกตสิ่งที่เป็นปกติธรรมดานี้เอง

พระอาจารย์สุเมโธ

ปล่อยวาง..

เขาว่าดีก็คืนให้เขา ไม่ต้องรับเอา

เขาว่าไม่ดีก็คืนให้เขา เอามาทำไม

เขายกก้อนไฟมาให้เรา เราไม่เอาทั้งนั้นแหละ

นินทาก็เป็นไฟ สรรเสริญก็เป็นไฟ

ไฟทั้งนั้นแหละ พระพุทธเจ้าท่านให้ละ

ดีก็ไม่เอาของใครทั้งนั้น ชั่วก็ไม่เอาของใคร..

หลวงปู่หลวง กตปุญโญ

เกิดบังดับ...

เกิดบังดับ โลกบังธรรม

งามบังผี ดีบังจริง

สมมติบังวิมุตติ

หลักธรรมบังพระนิพพาน

หลวงปู่ท่อน ญาณธโร

ร่างกายจะไม่มีกับเราอีกต่อไป

ใจคิดไว้เสมอว่าร่างกายเรานี่มันสกปรก

เราอาศัยมันอยู่เราก็ปฏิบัติตามหน้าที่

ถ้ามันสลายตัวเมื่อไรเรากับมันก็เลิกกัน

ขึ้นชื่อว่าร่างกาย จะไม่มีกับเราต่อไปอีก

การเจริญพระกรรมฐาน ความมุ่งหมายมีเท่านี้

แล้วก็ทำกันจริง ๆ แค่นี้มันก็เป็นพระอรหันต์

หลวงพ่อฤาษีลิงดำ

กำลังใจที่เข้มแข็งไม่ใช่เคร่งเครียด

กำลังใจที่เข้มแข็ง ไม่ใช่กำลังใจที่เคร่งเครียด

หากแต่เป็นกำลังใจที่ปฏิบัติธรรมแบบสบายๆ

แต่มีความต่อเนื่องอยู่ในจิตใจเป็นปกติ

คำว่าต่อเนื่องจักต้องมีทั้งสมถะ และวิปัสสนาควบคู่กันไป

ความสุขและความทุกข์อันเกิดจากอายตนะสัมผัส

จักต้องฉลาด นำมาเป็นกรรมฐานได้ตลอดเวลา

จิตจักต้องทรงสติให้ทรงตัว โดยโทษจิตตนเองเอาไว้เสมอๆ

ระลึกให้ได้ว่ายังบกพร่องอยู่อย่างไรบ้าง

สมเด็จองค์ปฐม

ให้เรารู้สึกทุกขณะ ทุกครั้งทุกคราวที่มันคิดขึ้นมา ให้มันเป็นเพียงรู้เท่ารู้ทันมัน จนในที่สุดเมื่อสติเรามีมากขึ้นๆๆ ความคิดมันก็หมดไปๆ อายตนะมันก็ลดลง มันน้อยลง ตัวสติมันมีมากขึ้นๆๆ มันเป็นกฎของธรรมชาติอย่างนี้ เท่ากับว่ามันหลุดมันพ้นกว่าแต่ก่อน

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

ให้ละวางเสียให้หมด...

...เราเกิดมา นินทา สรรเสริญก็ดี อย่าไปรับเอามาหมักไว้ในใจ ปล่อยผ่านไปเสีย ความรัก ความชัง ความโลภ ความหลง เกิดขึ้นก็เพราะกิเลสมันเสวนากันอยู่ จาโค ปฏินิสฺสคฺโค สละคืน ถอนออกจากใจนี้เสีย ตัณหาทั้งหลายก็ไหลมาจากเหตุ ให้ละวางเสียให้หมด...

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ

ทุกสิ่งเป็นไปตามเหตุปัจจัย

ปุถุชนย่อมยินดีเมื่อได้ ย่อมยินร้ายเมื่อเสีย จิตใจย่อมหวั่นไหวตลอดไป ส่วนพระอริยเจ้าผู้เข้าถึง "โลกธรรม" รู้เท่าต่อความเป็นไปเหล่านี้ ท่านจึงมีความเบากาย เบาใจ ไม่ยินดีเมื่อได้ ไม่ยินร้ายเมื่อเสีย ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเป็นไปตามเหตุปัจจัย มิใช่เป็นไปตามความชอบใจของใคร

หลวงปู่บุญกู้ อนุวฑฺฒโน