ข้อดี ของความทุกข์
คือ สอนให้พบความจริงอันแท้จริง
หลวงปู่ขาว อนาลโย
ถ้าเป็นนักมวย อย่าฝึกกับครูมาก
ถ้าเราจะเป็นนักมวยจริงๆ แล้ว อย่าไปฝึกหัดกับครูมาก ฝึกหัดกับตัวเองให้มาก ถ้าไปฝึกหัดกับครูแล้ว...อาจจะได้ผลน้อย ถ้าฝึกบ่อยๆ กับคู่ต่อสู้ ขึ้นในเวทีต้องชกทันที แพ้-ชนะมันเป็นเกมส์กีฬา เมื่อชำนาญ เปรียว ไว คล่องแคล่ว ขึ้นไปในเวที ไม่ต้องไหว้ครูอะไร คู่ต่อสู้เข้ามา ชกหลุมตาทีเดียว ชกเข้าเบ้าตาสองตานี่เลย คู่ต่อสู้จะสู้เราไม่ได้จริงๆ
อันนี้ก็เช่นเดียวกัน พอมันคิดปุ๊บ เห็นปั๊บทันที ความคิดถูกหยุดเลย จะไม่มีเรื่องอะไรเลย
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
กินยาไม่ถูกกับโรค
..พวกเราจงศึกษาให้ดี มิใช่ว่าจะเอาหมวดธรรมะใดมาปฏิบัติก็จะบรรลุธรรมเป็นพระอริยเจ้าได้ ถ้าหมวดธรรมนั้นตรงกับบารมีที่เราได้บำเพ็ญมาก็โชคดีไป ถ้าเอาหมวดธรรมที่ไม่ตรงกับบารมีของตัวเองมาปฏิบัติ ถึงจะเร่งความเพียรอย่างเข้มข้นเต็มที่อยู่ก็ตาม การจะได้บรรลุมรรคผลเป็นพระอริยเจ้าก็เป็นไปไม่ได้อยู่นั่นเอง เหมือนกินยาไม่ถูกกับโรค ไม่ว่าจะขยันกินสักปานใด โรคก็จะไม่หายนี้ฉันใด การปฏิบัติธรรมก็เป็นฉันนั้น
หลวงพ่อทูล ขิปปปัญโญ
ไม่ต้องเที่ยวไปกราบผู้รู้
ท่านผู้รู้ทั้งหลาย เราไม่ต้องไปเที่ยวกราบท่านหรอก เป็นการลำบากเปล่าๆ ทั้งสองฝ่าย ให้กราบท่านในใจดีกว่า เรากราบท่านในใจนั่นแหละ เราถึงท่านแล้ว
ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก
ปล่อย..สิ่งที่มากระทบ
เสียงมากระทบหู ก็ปล่อยให้มันคืนบ้านไปซะ
กลิ่นมันมากระทบจมูก ก็ปล่อยมันไปตามเรื่องมันซะ
รสที่มากระทบลิ้น ก็ปล่อยให้มันไปซะ
อะไรที่มากระทบโผฏฐัพพะ ก็ปล่อยให้มันไปซะ
อารมณ์ที่เกิดกับใจ ก็ปล่อยให้มันไปซะ
มันก็หมดเท่านั้นแหละ เราก็เป็นอิสระเท่านั้น...
หลวงปู่ชา สุภัทโท
ละอยู่ที่ใจ วางอยู่ที่ใจ
ละอยู่ที่ใจ วางอยู่ที่ใจ ไม่ใช่ที่อื่น เอาใจนี้ละ เอาใจนี้วางจึงใช้ได้ ไม่ใช่ไปจำเอาคำพูดในคัมภีร์มาพูด ใช้ไม่ได้ มันต้องน้อมเข้ามาหากายหาใจของเรานี้ กำหนดการละ กำหนดการวางลงใน กาย วาจา ใจ ของเรานี้ รวมลงในไตรทวารนี้ ไม่ใช่ที่อื่น
หลวงปู่แหวน สุจิณโณ
คนเราจะได้ดีต้องรู้จักขโมยวิชา
คนเราจะได้ดีนั้น ก็ต้องรู้จักขโมยวิชา คืออย่ารอให้อาจารย์บอกทุกสิ่งทุกอย่าง ต้องใช้ความสังเกตเอาเองว่าท่านทำอะไร เพราะอะไร เพื่ออะไร เพราะท่านทำอะไรท่านก็มีเหตุผลของท่าน...
ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก
คำสอนของพระพุทธเจ้ามิใช่เพื่อจำเฉยๆ
พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้คนเราจำเอาคำสอนของพระองค์ไว้เฉยๆ เมื่อจำได้แล้วให้ลงมือดัดแปลงกาย วาจา ใจ ของตนให้เป็นไปตามคำสั่งสอนนั้น ถ้าตนดัดแปลงกาย วาจา ใจ ให้ตรงไปตามคำสอนแล้ว ก็พยายามรักษาความรู้ ความเห็นที่เป็นศีลเป็นธรรมนั้นไว้
หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ
สติเป็นแม่ของกุศล
เมื่อ "สติ" ของเราหนาแน่น
ไม่ย่อหย่อน "สมาธิ" ของเรา
ก็แข็งขึ้น ใจก็เที่ยง
สติ จึงเป็นตัวเหตุ เป็นตัวอุปการี
ที่อนุเคราะห์ ส่งเสริม
ให้สมาธิของเรา เจริญขึ้น
สติ จึงเปรียบเหมือนกับ พ่อแม่ของเรา
เราจะต้องเลี้ยงดู ไว้เสมอ
สตินั้น ท่านเรียกว่า มาติกากุสลา
แปลว่า "แม่ของกุศล"
ท่านพ่อลี ธัมมธโร
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)