แก่นของการปฏิบัติ
ไม่ใช่ว่าเราได้อะไรมากมาย
แต่ว่า เรายินดีในการละ
ละทิฐิมานะของเรา
ละความอยากของเรา
ละความรำคาญของเรา
ละความน้อยใจ เสียใจของเรา
เมื่อเราพร้อมที่จะละ พร้อมที่จะวาง
ก็เป็นการเปิดช่อง
ให้ธรรมะหลั่งไหลเข้าสู่จิตใจของเรา
…
“หนทางไม่ห่างไกล“
ปสนฺโน ภิกขุ
มุทิตาจิต น้อมถวายอาจาริยบูชา
พระราชโพธิวิเทศ วิ. (พระอาจารย์ปสันโน)
ภาพ Pinterest
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
9 มี.ค.69
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น