แต่ฉันไม่ไปด้วย แค่นั้นพอ…

...ทรัพย์สมบัติมันอยู่บนโลกใบนี้แหละ

ไม่มีใครเป็นเจ้าของมันจริงจังหรอก

ถ้าเราเข้าใจ เราจะเข้าสู่โลกการแบ่งปัน

ไม่ใช่โลกของการครอบครอง

ถ้าคนเข้าใจเรื่องจิตวิญญาณ

โลกจะอยู่อย่างแบ่งปัน อย่างมีความสุขมาก

ในใจเราเหมือนกัน เวลาเราภาวนานี่สำคัญ

แบ่งปัน อารมณ์บ้าง

อย่าไปห้ามมัน มันเกิดอยู่แล้ว

อย่าไปใจแคบ จาคะในใจ อย่าแคบ

ถ้าใจแคบนะ อันนี้ฉันไม่ให้มันเกิด

ตัวลีบเอาลีบเอา เขาก็บีบเอาบีบเอา

ไม่ให้เกิดเขาก็จะเกิด ดันเอา

อึดอัด ขัดเคือง คับแค้น เดี๋ยวก็น้ำตาไหล

แต่ถ้าเราอะไรก็ได้ มาเลย มาเลย

ยังไงมันก็มาอยู่แล้วแหละ เชิญเลย

แต่ฉันไม่ไปด้วย แค่นั้นพอ…

พระอาจารย์กระสินธุ์ อนุภัทโท

จากหนังสือฝึกฝืน

Image by yesman111 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

เราวัดกันที่ตรงนี้

อารมณ์ของคนเรา 

มีทั้งอิฏฐารมณ์และอนิฏฐารมณ์

คืออารมณ์ที่ปรารถนา

และอารมณ์ที่ไม่ปรารถนา

ภาวะที่เห็นแจ้งในอารมณ์เหล่านี้

จะเป็นเครื่องบอกความเป็นอริยบุคคลขั้นต่ำหรือขั้นสูง 

เราวัดกันที่ตรงนี้

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

(ถ่ายทอดโดย อ.กำพล  ทองบุญนุ่ม)

จากเพจ ชมรมเพื่อนคุณธรรม

(คัดตอน เรียบเรียงจากการฟังธรรม ตอน รู้เป็นกลาง)

Image by pen_ash from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

โลกก็ครอบงำเราได้น้อยลง

คนเจริญสติเป็น

ถึงอยู่เหนืออิทธิพลของโลก

แค่เริ่มนับจากที่แยกจิตแยกคิด

ไม่รู้สึกว่าความคิดเป็นเราได้บ่อยๆ

โลกก็ครอบงำเราได้น้อยลง

แต่เป็นเราที่มีอิทธิพลกับโลก

ได้อย่างเป็นตัวของตัวเองขึ้น!

ดังตฤณ

Image by olbergeron from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

นิพพานเป็นความสุขที่มีอยู่ดั้งเดิม

มีข้อหนึ่งที่แสดงในหลักธรรมว่า 

“นิพพานัง ปรมัง สุขัง” 

พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง 

ความสุขของพระนิพพานนั้น 

ไม่ใช่ความสุขอย่างโลกๆ 

ซึ่งเกิดแล้วดับไป เกิดแล้วหายไป 

แต่เป็นความสุขที่มีอยู่ดั้งเดิม

กับธรรมชาติแห่งจิตที่บริสุทธิ์แล้วเท่านั้น

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

Image by Pexels from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

สุดท้ายเราไม่ได้อะไรเลย

....เมื่อเข้าใจสภาวธรรมแล้ว 

ทุกๆ สภาวธรรมล้วน

เป็นอนัตตา บังคับให้ตั้งอยู่ไม่ได้ 

บังคับให้ดับไม่ได้ เป็นธรรมชาติ 

เกิดขึ้นจากเหตุและปัจจัย 

ดับไปก็เพราะเหตุและปัจจัย 

คือสภาวธรรมที่มีอยู่ในใจ 

.

เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจะเป็นสภาวธรรมใดที่เกิด

ล้วนเป็นธรรมชาติ เป็นธรรมดา 

จะรู้ว่าธรรมนี้ ก็ไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่บุคคล 

ไม่ใช่ตัว ไม่ใช่ตน ไม่ใช่เรา ไม่ใช่เขา 

เพราะธรรมะคือ ธรรมชาติ 

ปล่อยวางกาย ปล่อยวางเวทนา ปล่อยวางอาการจิต 

ปล่อยวางธรรมได้ นี้คือสติธรรม 

เรียกว่าสัมมาสติ สติปัฏฐานสี่…

.

ธรรมทั้งหลายทั้งปวงก็มีแค่นี้ 

สุดท้ายเราไม่ได้อะไรเลย 

แค่ปฏิบัติธรรม แค่รู้ธรรม 

และในที่สุด เราก็ต้องวางธรรมนั้นด้วย 

ไม่ได้เอาธรรมะข้อใดไปเลย 

ทิ้งธรรมคืนสู่ธรรมชาติ...

พระอาจารย์ชานนท์ ชยนนฺโท

หนังสือเพราะเห็นผิด จึงผิดธรรม

เมื่อเห็นถูก จึงถูกธรรม

Image by Wyxina from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

ผู้ซึ่งเข้าใจความจริงข้อนี้นั่นแหละคือพุทธะ

วิธีการตั้งแปดหมื่นสี่พันวิธี 

สำหรับต่อสู้กับสิ่งซึ่งเป็นมายาหลอกลวง

จำนวนแปดหมื่นสี่พันอย่างนั้น 

เป็นเพียงคำพูดอย่างบุคคลาธิษฐาน

เพื่อชวนคนให้มาสู่ประตูนี้เท่านั้น

ตามที่จริงแล้วไม่มีสักอย่างเดียวที่มีอยู่จริง

การสลัดสิ่งทุกๆ สิ่งออกไปเสียนั่นแหละ

คือตัวธรรม 

ผู้ซึ่งเข้าใจความจริงข้อนี้นั่นแหละคือพุทธะ 

แต่การสลัดสิ่งที่เป็นมายาทุกสิ่งออกไปเสียนั้น

ต้องไม่เหลือธรรมะอะไรๆ ไว้ให้ยึดถือกันอีกจริงๆ

คำสอนฮวงโป

Image by pcsfish from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

จิตย่อมพ้นจาก สงบและฟุ้ง

ทั้งความสงบ 

และ ความฟุ้งซ่านวุ่นวาย

เป็นสิ่งที่เราให้ค่าเอง

แล้วเกิดความชอบใจ ไม่ชอบใจ

ในความรู้สึกเหล่านั้น

ทั้งสงบและฟุ้งนั้น

ถ้าเราเข้าใจว่า เป็นเพียงอาการของจิต

รู้ว่าเป็นสิ่งบางสิ่ง ที่มีเกิดดับ

จิตย่อมพ้นจาก สงบและฟุ้ง

ทรงอยู่กับรู้ได้เอง

พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

Image by Nennieinszweidrei from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

คนที่คุ้นเคยกับความรู้สึกตัวเสียแล้ว ..

..ที่จริงภาวะปกติที่เราเป็นอยู่นี่สำคัญมาก 

ต้องแนบแน่นสนิทสนมจนคุ้นเคยดี 

คุ้นเคยกับภาวะปกติ

ภาวะที่ไร้โทสะ โลภะ โมหะนี้ 

ที่นี้พอ..มันเกิด จิตมันจะไม่เอาเอง..

มันคุ้นกับของที่มันแนบแน่น 

มันไม่อยากยุ่งกับสิ่งที่แปลกปลอมเข้ามา..

คนที่คุ้นเคยกับความรู้สึกตัวเสียแล้ว 

ต่อให้จมในกองกิเลสก็ไม่ติดกิเลส..

ท่านเขมานันทะ

คัดย่อจาก เพจเขมานันทะ คุรุอภิวาท

Image by Nennieinszweidrei from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

ย่อมมีสติได้เองโดยอัตโนมัติ

อย่าประมาทเชียวนะ ตอนนี้กับตอนตายเป็นตอนเดียวกัน

.

ถ้าตอนนี้ยังเผลอ เหม่อลอย ขาดสติอยู่ ตอนใกล้ตายจะมีสติมาจากไหนล่ะ

.

แต่ถ้าปัจจุบันฝึกอยู่สม่ำเสมอ มีสติ รู้กายรู้ใจเป็นระยะ ๆ

.

เมื่อจิตดวงสุดท้ายมาถึง เราย่อมมีสติได้เองโดยอัตโนมัติ เพราะทํามาจนเคยชิน

.

ฉะนั้นอย่างน้อยขอให้ฝึกไว้ให้เคยชิน ฝึกที่จะไม่ยึด ไม่ถือ ไม่เป็นอะไร ไม่เอาอะไร ไม่อยู่กับอะไร

.

แต่รู้สึกตัวอยู่เป็นปกติ เป็นกลาง ๆ โปร่ง ๆ ธรรมดา

.

ฝึกไว้ให้จิตมีร่องที่จะเดินทาง

.

ให้จิตได้เคยเห็น เคยสัมผัสมาก่อน แล้วต่อไปจิตจะน้อมไปสู่ความสงบเย็นได้เอง

.

มีความสงบเย็นเป็นวิหารธรรมประจําใจ มีความไม่เอาอะไร ไม่เป็นอะไร เป็นวิหารธรรม

.

ให้เหลือแค่ “รู้” อย่างเดียว เหลือตัวรู้อยู่ตัวเดียว รู้อยู่ตามปกติธรรมดา

.

พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

จากหนังสือชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว

Image by anurajsl from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

การดูจิต ...

การดูจิต ...

.

ข้อ ๑. อย่าไปดักดู ให้ความรู้สึกเกิด แล้วค่อยรู้เอา

ข้อ ๒. ดูแบบคนวงนอก ดูห่างๆ เหมือนดูคนอื่น 

           อย่าให้ใจไหลเข้าไปรวมกับอารมณ์

ข้อ ๓. ดูแล้วอย่าแทรกแซง ให้ทำจิตเป็นกลาง 

           ไม่รักษา และไม่แก้ไข

.

เพราะเราปฏิบัติ ไม่มุ่งเอาดี ไม่มุ่งเอาสงบ

แต่มุ่งให้เห็นความจริงว่า ทุกสิ่ง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป

.

หลวงพ่อปราโมทย์  ปาโมชฺโช

Image by Johnny_px from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/