ไม่ใช่เพราะเขาหรอก




ที่เราทุกข์เพราะคนอื่น
มากระทำบางอย่างกับเรา
จริงๆ แล้วไม่ใช่เพราะเขาหรอก
แต่เป็นเพราะเราเอาใจไปไว้ที่เขา
คิดแต่เรื่องของเขาต่างหาก...
แต่เพียงแค่รู้สึกตัวกลับมาอยู่กับตัวเอง
เรื่องของเขาก็ดับแล้ว 
ทั้งความทุกข์นั้น ก็ดับไปด้วย

พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

Image by TBIT from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

เรายังไม่ได้เริ่มปฏิบัติธรรมเลย



ในการปฏิบัติธรรม 
เมื่ออะไรผ่านมา ผ่านไป 
แล้วเรายังคอยเข้าไปจัดการ แทรกแซง 
นั่นแปลว่าเรายังเห็นเฉยๆ ไม่ได้
ถ้าเราเห็นเฉยๆไม่ได้ 
แปลว่าจิตใจเรายังเต็มไปด้วยความผิดปกติ 
เป็นจิตที่เต็มด้วยความมืดของ
อวิชชา กิเลส ตัณหา อุปาทาน
และถ้าเรายังคงทำแบบนี้ต่อไป 
นั่นแปลว่าเรายังไม่ได้เริ่มปฏิบัติธรรมเลย

Camouflage

Image by jplenio from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


เป็นสิ่งที่ "ถูกรู้" ได้ทันที



คนอารมณ์เย็น
ใช่ว่าไม่โกรธเลย
แต่เป็นคนที่เกิดความโกรธแล้ว
ไม่เห็นความโกรธ "เป็นตน"
แต่เห็นความโกรธเป็นสิ่งดับได้รวดเร็ว
ความโกรธ ไม่ใช่สิ่งที่ห้ามได้ทันที
หรือว่าไปตัดมันทิ้งได้ทันที
แต่เป็นสิ่งที่ "ถูกรู้" ได้ทันที
ภาวะที่มันเกิดขึ้นแล้วยอมรับตามจริง
คือภาวะที่มี “สติ แทนที่ความโกรธ”

สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร


Image by eunseong0331 from pixabay


ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ถ้าขาด "เครื่องรบกวน"



ไม่มีใครรู้ว่าตัวเอง
ฝึกจิตได้แข็งแรงถึงไหนแล้ว
ถ้าขาด "เครื่องรบกวน" 
มาช่วยวัดระดับให้

ดังตฤณ

Image by BUMIPUTRA from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ยานอันสูงสุด



การดู การฟัง การท่องพระสูตร
เป็นยานขนาดเล็ก
การรู้ธรรม และเข้าถึงความหมาย
เป็นยานขนาดกลาง
การเอาธรรมะ ที่รู้นั้น
มาปฏิบัติจนเป็นปกติวิสัย​ 
นี่คือ ยานขนาดใหญ่
การเข้าใจธรรมทั้งปวงอย่างปรุโปร่ง 
ได้ดื่มรสธรรมะนั้นอย่างสมบูรณ์
เป็นอิสระจากเครื่องร้อยรัดทั้งปวง
มีใจอยู่เหนือสิ่งทั้งปวง
และไม่ถืออะไรไว้ 
โดยความเป็นของของตน 
นี่แหละคือ​ยานอันสูงสุด

ท่านเว่ยหล่าง

Photo by 五玄土 ORIENTO on Unsplash

Cr.Fb.Pakapol Pongsura

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

เขายังไม่รู้จักนิพพานเลย


ผู้ที่คิดว่าตนปฏิบัติธรรมถึงที่สุดแล้ว คือ พ้นทุกข์ 
และมีความคิดอยู่ว่า 
สติก็ดี ปัญญา สมาธิ จิต และวิญญาณ 
นี้แหละเป็นองค์ของนิพพาน 
ต้องมีอยู่ในนั้น จะขาดเสียมิได้ 
ถ้าคิดอย่างนั้นเขายังไม่รู้จักนิพพานเลย

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (หลวงปู่จันทร์ สิริจนฺโท)

Photo by Chinh Le Duc on Unsplash

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



ถ้าเราเข้าไปคลุกคลีจ่อมจม


ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึก​ 
ความนึกคิดและอารมณ์ 
หรืออาการใดๆ ที่เกิดขึ้นกับกายกับจิต​ 
ถ้าเราเข้าไปคลุกคลีจ่อมจมในสิ่งนั้น​
เราย่อมไม่เห็นสิ่งนั้น​ ที่สำคัญคือ
เราจะถูกสิ่งนั้นกลืนกินเข้าไป (ทุกข์)
การกลับมารู้​สึกตัว
จะทำให้เราถอนออกมาจากการจ่อมจม​ 
พ้นจากการถูกครอบงำ​ 
และที่สำคัญ...
เราจะเห็นสิ่งนั้นตามความเป็นจริง

พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน

Photo by Ave Calvar on Unsplash

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



สุขที่แท้จริง ต้องได้มาเปล่าๆ


ความสุขที่แท้จริง เป็นสิ่งที่ต้องได้มาเปล่าๆ
โดยไม่ต้องเสียสตางค์ เหมือนดั่งที่ตรัสว่า
ถอนความรู้สึกว่า ตัวตนเสียได้แล้ว
ก็ได้นิพพานมาเปล่าๆ ไม่ต้องเสียมูลค่าอะไร
ส่วนความสุขเทียม หรือ ความเพลิดเพลิน
ที่หลอกลวงนั้น ใช้เงินซื้อมาเท่าไรก็ไม่รู้จักพอ
จนตัวตายก็ไม่พบกับความสุขที่แท้จริง

ท่านพุทธทาสภิกขุ

Image by Riley from Unsplash

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



มันเป็นเช่นนั้นเอง


ผัสสะเวทนาสุขทุกข์ 
มันมาจากผัสสะข้างนอก
ถ้ามี "เรา" เข้าไปรับ มันถึงมีทุกข์
ไม่มีเราเข้าไปรับ มันไม่มีทุกข์
สุขทุกข์ชอบไม่ชอบ ก็มาจากความคิด
ว่างจากความคิด มันไม่สุขไม่ทุกข์
มันไม่มีความหมาย แค่รู้ ที่เป็นแค่ธาตุรู้
มิใช่เรา "รู้อะไร" รู้ว่าอะไรๆ นั่นมันสังขาร
สักแต่ว่ารู้ มันเป็นเช่นนั้นเอง

พระอาจารย์ปกรณ์นันทน์ ฐิตธัมโม

Image by Syaibatulhamdi from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



สุข เพราะไม่แบก ทุกข์


ความสุขจะมีขึ้นได้ก็ตรงที่....
ไม่แสวงหาความสุข
เพราะมองไปทางไหนก็มีแต่ทุกข์ทั้งสิ้น
รู้จักทุกข์ ยอมรับทุกข์ ไม่แทรกแซง
รู้ด้วยใจเป็นกลางคือรู้เท่า ชอบ ชัง
ไม่ไหลเข้าไปเป็น เมื่อนั้นย่อมสุขเอง
สุข เพราะไม่แบก ทุกข์นะ

พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา