ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ

..พุทธพจน์จึงตรัสไว้ว่า 

“ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ” 

คือโรคจิตไม่มีนั่นเอง 

โรคของใจไม่มีนั่นเอง 

โรคของกายนั้นรักษาอย่างไร

ก็หายชั่วครั้งชั่วคราว 

ทีนี้โรคใจนี่รักษาหาย..

เมื่อรักษาหายก็เลยว่า 

ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐไง 

ทำไมเป็นลาภ 

ก็เพราะเหมือนเราได้ทรัพย์สมบัติอันหนึ่ง 

เขาเรียกอริยทรัพย์ 

ทรัพย์นี้เป็นผู้ที่สมบูรณ์มั่งคั่งด้วยอริยทรัพย์ 

การสมบูรณ์มั่งคั่งด้วยอริยทรัพย์นี้

คือผู้นั้นไม่ทุกข์ จึงเป็นลาภอันประเสริฐ

พระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ

ฉบับเต็ม : https://web.facebook.com/PraWichaiKammasudho/posts/2813721115324792

Image by selenee51 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ท่านจะไม่ทำอะไรเลยทั้งสิ้น

ทางของพุทธบริษัทคือ "การปล่อยวาง"

ไม่เสาะหาสิ่งใด 

ตัวปัญหานั้นคือ

การเกาะเกี่ยวอย่างไม่ลืมหูลืมตาอยู่กับกามภพ 

ท่านไม่จำเป็นต้องสลัดโลกทิ้ง

แต่เรียนรู้จากมัน เฝ้าดู 

และไม่หลงไปกับมัน 

ใช้ปัญญาของพระพุทธเจ้าเจาะทะลวงเข้าไป

โดยเฝ้าสำเหนียก เฝ้าสังเกต ตื่นอยู่ รู้ตัวอยู่ 

แล้วความโชติช่วงแห่งปัญญาก็จะปรากฏ 

ใช้ปัญญานี้ในเรื่องที่เกี่ยวกับกายของท่าน 

ความนึกคิดของท่าน ตลอดจนความรู้สึก 

ความทรงจำ และอารมณ์ต่าง ๆ 

ท่านจะประจักษ์แจ้ง 

จะยอมให้สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ผ่านพ้นไป 

และ ณ ที่นี่ เดี๋ยวนี้ ท่านจะไม่ทำอะไรเลยทั้งสิ้น

นอกจากมีปัญญาพร้อมอยู่ 

จากขณะหนึ่งไปสู่อีกขณะหนึ่ง

พระอาจารย์สุเมโธ

Image by darksouls1 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

การเดินทางไม่ใช่สิ่งที่ยาก

ชีวิตคือการเดินทาง

การเดินทางไม่ใช่สิ่งที่ยาก

การหยุดเดินทางต่างหากเป็นสิ่งที่ยาก

สมสุโขภิกขุ

Image by Rudimaes from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

สุขก็คือมาจากทุกข์นั่นเอง

ความจริงสุขก็คือมาจากทุกข์นั่นเอง 

ทุกข์คือสุข เมื่อสุขเกิด ทุกข์เป็นเงา 

เมื่อทุกข์เกิด สุขเป็นเงา 

เมื่อไม่เข้าใจเช่นนั้น 

จึงกลายเป็นกิเลสอันหนึ่ง 

คือกลืนอารมณ์นั่นเอง 

ความสบาย ความสงัด ความวิเวก 

ความเย็นอันลึกซึ้งจับใจเกิดขึ้น 

แล้วก็เพลินไปในอารมณ์นั้นๆ 

คือ ติดอยู่ในนามธรรมอันพอใจนั้นเอง

ท่านพ่อลี ธัมมธโร

Image by Cdd20 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ผู้มีปัญญาจะอ่อนน้อมถ่อมตน

ผู้มีปัญญาจะอ่อนน้อมถ่อมตน

ดั่งไม้ผลดกที่โน้มต้วลงพื้นเสมอ

ท่านอาจารย์โกเอ็นก้า

Image by Radfotosonn from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

จิตยิ่งอยากสงบ ก็จะยิ่งห่างไกลจากความสงบ

การไม่รู้จักพอเป็นบ่อเกิดของความทะยานอยาก

คนไม่รู้จักพอแม้ได้สมดังปรารถนา

ก็จะสร้างความอยากอันใหม่ขึ้นมาอีกไม่รู้จักจบสิ้น

เป็นเหตุให้จิตใจไม่สงบ

เพราะต้องกระวนกระวาย

ตามความอยากที่ไม่มีวันสิ้นสุดเรื่อยไป

แม้กระทั่งการทำสมาธิ 

ยังไม่รู้จักพอต่อความสงบ ต้องการยิ่งขึ้นไปอีก

จิตยิ่งอยากสงบ ก็จะยิ่งห่างไกลจากความสงบที่แท้จริง

หลวงปู่ชา สุภัทโท

Image by ID 272447 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

จงทำตัวเป็นเหมือนถังขยะก้นรั่ว

ความจริงไม่เคยทำให้มนุษย์เป็นทุกข์

แต่เราเป็นทุกข์เพราะความคิดและอารมณ์ของเราเอง

จงทำตัวเป็นเหมือนถังขยะก้นรั่ว

เมื่อรับสิ่งใดมาแล้วจงปล่อยให้มันผ่านไป

พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

Image by Alexas_Fotos from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ทุกข์ต่างๆ จะถูกเข้าได้อย่างไร

หากโลกนี้ไม่มีเสียแล้ว 

เมื่อฝนตกลงมาจะถูกโลกไปไม่ได้ 

หากผู้ใดเข้ามาทำตัวให้ว่างเปล่า

หายไปได้จริงๆ แล้ว 

ทุกข์ต่างๆ จะถูกเข้าได้อย่างไร 

เหมือนกับฝนตกมาถูกโลกไม่ได้ก็ฉันนั้น

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (หลวงปู่จันทร์ สิริจนฺโท)

Image by ulleo from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ไม่ติดดี นั่นจึงจะเป็นความดีแท้ๆ

ไม่มีใครในโลกนี้จะได้ดังใจที่หวัง

ธรรมในการปฏิบัติจึงเป็นสิ่งที่ทำให้ใจของเรา

รู้จักสิ่งต่างๆ ตามความเป็นจริงมากขึ้น

ไม่ไปหลงเกาะและยึดเหนี่ยวอะไรมากขึ้น

ทำดีแต่ไม่ต้องอวดว่าดี ไม่ติดดี 

นั่นจึงจะเป็นความดีแท้ๆ

หลวงพ่อสุทัศน์ โกสโล

Image by truthseeker08 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ศีลในแง่ของนักปฏิบัติ

ศีลในแง่ของนักปฏิบัติเนี่ยนะ!

หมายถึงว่า…มีความเป็นปกติของจิตอยู่เสมอ

มีอะไรมากระทบตา หู จมูก ลิ้น กาย หรือแม้แต่ใจ

แล้วจิตมีกิเลสได้..

แต่กิเลสนั้นไม่ครอบงำให้ไปทำผิดต่างๆ

เพราะรู้ทันกิเลส!!

ศีลของนักปฏิบัติ..ไม่ใช่ศีลที่จะมากดข่ม

แต่เป็นศีลของผู้มีสติรู้ทันกิเลส

พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

Image by mtomicphotography from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/