การละกิเลสไม่ได้ละได้ด้วยการข่มไว้

การละกิเลสไม่ได้ละได้ด้วยการข่มไว้ 

แต่ละได้ด้วยปัญญาที่เห็นไตรลักษณ์ 

เราไม่ได้ฝึกเพื่อให้จิตดี แต่ฝึกเพื่อให้รู้ 

ดีหรือไม่ดีก็ไม่เที่ยงทั้งสิ้น 

ให้ฝึกดูเพื่อให้เห็นกระแสของไตรลักษณ์

อ.สุภีร์ ทุมทอง

ติดตามบนเฟสบุ๊คได้ที่ : บ้านจตุรทวีปประทาน  เพื่องานพระศาสนา

“ยึดดี” น่ะไม่ดี

ความดี...น่ะดี

แต่ถ้า “ยึดดี” น่ะไม่ดี

ลดการ “ยึดดี” ลงมานิดนึง

เพื่อเห็นความชั่ว

ที่ยังเหลือในตัวเองบ้าง...

เพื่อละความชั่วที่เหลืออยู่

พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน

ต้องมีเป้าหมายเพื่อออกจากทุกข์

ทำอะไรก็ตาม...

ต้องมีเป้าหมายเพื่อออกจากทุกข์

รักษาศีล... ก็เพื่อออกจากทุกข์

เพื่อละกิเลสตัณหาอุปาทาน

ปฏิบัติ... ก็เพื่อออกจากทุกข์...

ไม่ใช่ลูบๆ คลำๆ ปฏิบัติ

เพื่อให้มีบุญไปเวียนว่ายตายเกิด

พระอาจารย์ครรชิต สุทธิจิตโต

อย่าหลงเข้าไปในอารมณ์

อย่าหลงเข้าไปในอารมณ์

เมื่อกระทบอารมณ์ทั้งหกทาง

ปล่อยจิตเป็นกลางๆ 

ใช้สติแตะรู้เพียงเบาๆ

มีสติแตะรู้

และปล่อยวางความคิด 

ตลอดชีวิตไม่มีทุกข์

พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณฺโณ 

นักปฏิบัติ คำว่า “สมบัติ” เป็นวิบัติ

ถ้าเป็นนักปฏิบัติ คำว่า “สมบัติ” เป็นวิบัติ 

ใครมีสมบัติ คนนั้นก็คือวิบัติ

ผู้ปฏิบัติธรรมนั้นเป็นผู้ไม่มีสมบัติ ไม่มีอะไรเป็นของนักปฏิบัติ

ถึงแม้ว่าเราจะใช้สอยสิ่งใดก็ตาม

จิตของเรานั้นต้องเป็นจิตที่ไม่มีสมบัติ

มีเพียงแต่ว่า...รู้ตามความเป็นจริง

สิ่งเหล่านี้ตายแล้วเอาไปไม่ได้ ยึดติดไม่ได้ ให้รู้ตามความเป็นจริง

ครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน

จิตใจที่เห็นโลกตามความเป็นจริง

จิตใจที่เห็นโลกตามความเป็นจริง 

ย่อมไม่มีการปรุงแต่งธรรม

คติประจำใจพระอรหันต์คือ ช่างมันๆๆ

คำสอนสมเด็จองค์ปฐม

เอกายนมัคโค คือมีสติ

เอกายนมัคโค ทางสายเอก ทางผู้เดียว

ผู้เดียวคือมีสติ จิตเป็นหนึ่งอยู่ผู้เดียว

นั่งเดินยืนนอนคู้เหยียดอยู่ ไม่สนใจในเรื่องผู้อื่น

ตากระทบไป มันก็รูป ไม่ใช่สัตว์บุคคล

เสียงเข้ามา...ก็เพียงบอกว่านั้นเพียงเสียง ไม่ใช่สัตว์บุคคล ......

เราพิจารณาอยู่เป็นนิตย์อย่างนี้ โดยเพียรอยู่ตลอดเวลา

สามารถรู้แจ้งแทงตลอดในทวารทั้ง ๖ หรือวิญญาณ ๖

ก็สามารถทำที่สุดแห่งทุกข์ได้โดยเร็วพลัน

หลวงพ่อประสิทธิ์ ถาวโร

ผู้ไม่มี "ความยึดถือ"

ผู้ไม่มี "ความยึดถือ" 

ย่อมจะเข้าถึง "พุทธะ"

ท่านพ่อลี ธัมมธโร

จิตใจที่ว่างเปล่าเป็นบุญยิ่งกว่าบุญทั้งหลาย

การทำจิตใจให้ว่างเปล่า 

เพื่อตามรู้ตามดู กิเลสทั้งหลาย 

จึงชื่อว่าเป็นบุญ หรือการเข้าถึงความว่างเปล่า 

ด้วยสติรู้เข้าไป จนถึงจุดหมาย 

ย่อมเป็นบุญยิ่งกว่าบุญทั้งหลาย 

จิตใจที่ว่างเปล่าเป็นบุญยิ่งกว่าบุญทั้งหลาย

หลวงปู่ดาบส สุมโน

จิตเป็นอิสระจากอารมณ์ คือการปฏิบัติที่ถูกต้อง

การปฏิบัติอันใดที่จิตสามารถเพิกถอนตนเอง

ออกจากอารมณ์ทั้งหมด 

เป็นจิตอิสระ ไม่ขึ้นตรงต่ออารมณ์ทั้งหมด

ได้โดยถาวรตลอดไป 

ไม่ใช่เป็นอิสระเวลาใดเวลาหนึ่ง 

แต่เป็นอิสระยืนนานตลอดไปได้ 

คนนั้นถือว่าปฏิบัติได้ถูกต้อง

พระอาจารย์จรัญ ทักขญาโณ