ให้พิจารณาไตรลักษณ์ เพื่อตัดสาเหตุการหลั่งน้ำตา

พระพุทธเจ้าตรัสสอนให้พิจารณาไตรลักษณ์ (ทุกขัง อนิจจัง อนัตตา) 

ก็เพื่อจะตัดสาเหตุการหลั่งน้ำตาของสัตว์

ผู้ไปยึดไตรลักษณ์มาเป็นตนเป็นของตนเสียได้ 

กลายเป็นความรู้เท่าทันตามหลักความจริงและถอดถอนอุปาทาน 

ความยึดมั่นสำคัญผิดอันเป็นเสี้ยนหนามทิ่มแทงหัวใจให้หมดไป

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

ปรารถนาอยากอยู่ใกล้พระจริง อย่าเพ่งโทษคนอื่น

ผู้ใดปรารถนาอยากอยู่ใกล้พระจริง

อย่าเพ่งโทษคนอื่น

เขาว่าอย่างไรก็ตาม ยกให้เขาหมดเสีย

สำรวจตนเองทั้งคุณและโทษ

ที่มีอยู่ในสกนธ์กายของเราอยู่เสมอไป

หลวงปู่ทา จารุธัมโม

สัมมากัมมันตา และสัมมาวายามะ

นักปฏิบัติเขารู้เรื่องของกิเลสได้ดี 

จึงพยายามเจริญสมถภาวนาและวิปัสสนาภาวนา 

มีความเพียรในการถอนกิเลสออกจากใจ ท่านเรียกว่า 

สัมมากัมมันตา การงานชอบ และสัมมาวายามะ ความเพียรชอบ 

เพียรในการถอนกิเลส คืออกุศลที่มันเกิดขึ้น...

และเพียรรักษากุศลที่เกิดขึ้นไม่เสื่อมลงไป

หลวงปู่สังวาลย์ เขมโก

ผู้เจริญอนิจสัญญา ประเสริฐยิ่งกว่า

การทุ่มเทใจทั้งหมดให้กับตำรา มักไม่พบสันติธรรมที่แท้จริง

วางตำราลงสังเกตที่จิต เฝ้าดูเฝ้ารู้อารมณ์จิต

แล้วเข้าใจถึงพระอนิจจัง ย่อมพบสันติสุข

ความเป็นผู้มีศีลห้า นับว่ามีคุณสมบัติแห่งผู้ประเสริฐ

ความเป็นผู้หมั่นเจริญเมตตาธรรมอยู่เนืองนิจ

ทั้งประเสริฐ ทั้งร่มเย็น

ความเป็นผู้เจริญอนิจสัญญา

คือความระลึกรู้ถึงความไม่เที่ยงแท้ของสรรพสิ่ง

ประเสริฐยิ่งกว่า

ครูบาไตรภพ วัดป่าโคกเจริญธรรม

มูลนิธิวิศวาธารอโรคยาธรรมศาลฯ

ธรรมเล็กน้อย แต่ปฏิบัติได้ คือทรัพย์

ธรรมเป็นร้อย หนังสือเป็นล้าน

อ่านแล้วเข้าใจ แต่นำไปปฏิบัติไม่ได้

ก็ไร้ค่า เสียเวลาทุ่มเท

สู้ธรรมแค่เล็กน้อย แต่นำไปปฏิบัติได้

แม้ชีวิตจะไร้ค่า ก็ได้ชื่อว่าถือก้อนทรัพย์ไว้ในมือ

ครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน

ปล่อย "ตัวเรา" ก็เบาสบาย

          ความยึดมั่นถือมั่นในตัวของเรา ก็เหมือนการแบกก้อนหินหนักเอาไว้ พอคิดว่าจะปล่อย “ตัวเรา” ก็เกิดความกลัวว่าปล่อยไปแล้ว ก็จะไม่มีอะไรเหลือ เหมือนกับที่ไม่ยอมปล่อยก้อนหินก้อนนั้น แต่ในที่สุดเมื่อปล่อยมันไปได้ เราก็จะรู้สึกเองถึงความเบาสบาย ในการที่ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่น..

                                                                                                 หลวงปู่ชา สุภัทโท

สติที่มีประโยชน์คือดูกาย ดูความคิด

สติสัมปชัญญะนี้ก็เป็นเหมือนทำนบ

ถ้ามีผู้สร้างขึ้นนะ ถ้าไม่สร้างขึ้น มันก็ไม่มี

มีอยู่สติ แต่ว่ามันยังระลึกไปทางอื่น

ทางที่ไม่เป็นประโยชน์นั้นมากต่อมาก

ความระลึกที่มันเกิดเป็นประโยชน์อันใหญ่หลวงก็คือ...

ระลึกเข้ามาดูอัตภาพร่างกายนี้

แล้วก็ระลึกเข้ามาสกัดกั้นความคิดความนึกของดวงจิตนี้

ไม่ให้มันคิดซ่านออกไปข้างนอก

นี้เป็นสติสัมปชัญญะที่มีประโยชน์ต่อตนเองมากมาย

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

อย่ากลัวทุกข์ เพราะทุกข์เป็นครูสอนธรรม

ความทุกข์สอนธรรม

แต่ความสุขความสบาย

เป็นเครื่องบังธรรม

อย่ากลัวทุกข์

เพราะทุกข์เป็นครูสอนธรรมที่ยอดเยี่ยม

หลวงปู่หา สุภโร

รู้กายรู้จิต เท่านี้คือการเรียน

เอกายนมัคโค เอากายนี่แหละเป็นมรรค

เอากายนี้เป็นผล

รู้กายรู้จิต รู้จิตรู้กาย

สองอย่างเท่านี้ละ การเรียน

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ

เห็นด้วยปัญญา

ในบทสวดมนต์ มีข้อความตอนหนึ่งซึ่งเป็นพุทธพจน์ว่า

“เมื่อใดบุคคลเห็นด้วยปัญญาว่า สังขารทั้งปวงเป็นทุกข์

เมื่อนั้นย่อมเบื่อหน่ายในสิ่งที่เป็นทุกข์ ที่ตนหลง

นั่นแหละ เป็นทางแห่งพระนิพพาน อันเป็นธรรมหมดจด”

ข้อความนี้ระบุชัดว่า “เห็นด้วยปัญญา”

คือเมื่อมีปัญญารู้ชัดว่า สิ่งทั้งปวงเป็นทุกข์ไม่น่ายึดถือ

จิตก็จะสงบอย่างแท้จริง

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล