ก า ร เ จ ริ ญ ส ติ...
ก็คือการฝึกจิตให้มีนิสัยรู
เห็นอย่างที่มันเป็น
ไม่ต้องไปทำอะไรกับมัน
ไม่ต้องตีราคาว่าดีหรือชั่ว
เพราะถ้าตีราคาว่าดี...ก็อย
ถ้าตีราคาว่าชั่ว...ก็อยากจ
พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล
ผู้อยู่เป็นสุขในโลก
เรื่องความผิดหวัง อนิจจัง มันมีอยู่ทั่วโลก
และมีประจำโลกแต่ไหนแต่ไรมา
ผู้ปฏิบัติทำจิตของตนไม่หวั
เพราะความรู้เท่าเข้าถึงของ
จะอยู่เป็นสุขในโลก...
พระอาจารย์สิงห์ทอง ธมฺมวโร
รักษาใจให้อยู่กับตัวเองนานๆ
พวกเราทั้งหลายรู้จักวิธีกา
พยายามรักษาจิตใจของตัวเองไ
อย่าปล่อยจิตใจอันนี้ตกไปเป
อย่าปล่อยจิตใจอันนี้ไปติดอ
พยายามรักษาเขาให้อยู่ในร่า
ถ้าเรารักษาเขาให้อยู่กับตั
จิตใจดวงนี้ก็จะเกิดสติธรรม
เป็นภาษาธรรมในจิตใจของผู้ป
ซึ่งเกิดขึ้นได้ในผู้ปฏิบัต
พระอาจารย์ชายแดน สีลสุทโธ
พระพุทธเจ้าให้ใช้สติตามดูจิต
ศีลของพระอริยเจ้ามีข้อเดียว นั่นคือการมีสติเป็นปรกติ
เพราะศีลหมายถึงการปฏิบัติตนด้วยความปรกติของจิต
ที่ประกอบไปด้วยสติแน่วแน่
ไม่หลงลืมหน้าหลังงัวเงียด้วยอวิชชา ดังพระพุทธเจ้าตรัสว่า
เธอจงตามดูจิตที่ไปไกลแสนไกล เธอจะพ้นบ่วงแห่งมาร
แล้วทรงให้ใช้อะไรตามดูจิตเล่า ก็สตินั่นแหละ ไม่ใช่อะไรอื่น
หลวงพ่อประสิทธิ์ ถาวโร
พยายามกำหนดจิต ให้อยู่ในร่างกาย
พยายามกำหนดจิต
ให้มันอยู่ในร่างกาย นี้คือฉันทะ
ความพอใจในการกำหนดรู้
อยู่ภายในร่างกาย
นี้เป็นอีกวิธีที่ทำให้เราต
หลวงพ่อวิชัย เขมิโย
อย่าให้จิตส่งออก ให้สติอยู่ที่ผู้รู้เท่านั้น
พูดตามปริยัติ “สติ” แปลว่าความระลึกได้ในกิจที่
แม้คำพูดทั้งในอดีตและปัจจุ
ในทางปฏิบัติ “สติ” แปลว่าระลึกอยู่ที่ใจ ไม่ให้รู้ไปตามสิ่งอื่น
ถึงจะมีสัญญาอะไรก็ไม่ให้เค
กำหนดรู้นิ่งไว้อย่างนั้น ระลึกอยู่ที่ใจ
ใจก็หมายถึงผู้รู้ .... ตามธรรมดาสติมักจะส่งไปภายน
ชอบเล่นอารมณ์ สังขารที่ปรุงแต่งไม่ว่าจะค
เราจะต้องพยายามฝึกหัดละวาง
อย่าให้จิตส่งออกไปภายนอก ให้สติอยู่ที่ผู้รู้เท่านั้
หลวงปู่คำดี ปภาโส
บังคับทุกข์ให้ดับจะเป็นสมุทัย
ทุกข์เกิดขึ้นก็รู้ว่าทุกข์เกิดขึ้น
ทุกข์ตั้งอยู่ก็รู้ว่าทุกข์ตั้งอยู่
มันจะดับหรือไม่ดับ ไม่ได้ไปบังคับมัน
ถ้าไปบังคับก็กลายเป็นสมุทัย
ให้ทุกข์โผล่มามากขึ้น
ทุกข์ที่มีอยู่จะทุกข์มากขึ้น
ทุกข์จะดับเมื่อไร มันก็ดับของมันเอง
ขนาดเมื่อเกิดมันก็ยังเกิดของมันเอง มันตั้งอยู่เอง
เราจะบังคับให้มันดับ มันก็ไม่ดับถ้าไม่ถึงกาลเวลา
หลวงพ่อคำสด อรุโณ
การ “รู้เฉยๆ” เป็นคุณสมบัติเดิมของจิต
ภาวะแห่งการ “รู้เฉยๆ” เป็นคุณสมบัติเดิมของจิต
แต่พอหลงไปอยู่กับ “ความรู้สึก ความนึกคิด อารมณ์ต่างๆ”
จะเริ่มมีคุณสมบัติเปลี่ยนไป
การที่เรา “มองเห็นการเปลี่ยนแปลง” ที่เปลี่ยนไป
ระหว่างภาวะจิตเดิมที่มันไม่มีอะไร กับความรู้สึกนึกคิด ที่ปรุงแต่งไป
เราจะมองเห็น 2 อย่างนี้ชัดตรงนี้แหละ
จะทําให้เราเริ่มรู้จัก “กระบวนการ ในการเฝ้าดูจิต” ของเรา
หลวงพ่อคําเขียน ท่านใช้คําว่า
“ดูกายเห็นจิต ดูคิดเห็นธรรม”
พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน
แก้ใจภายใน ไม่แก้ภายนอก
ดูใจภายใน ภาวนาภายใน
ภายนอกจะเป็นอะไรเป็นเรื่อง
บางอย่างแก้ไม่ได้ มาจากผลของกรรม
คนเราทำไว้อย่างไร ก็จะได้รับผลอย่างนั้น
ใครจะแก้ได้
แก้ในใจนั่นแหละ ไม่ให้ไปทุกข์ไปร้อน
กับความติเตียน นินทาว่าร้ายป้ายสี
หลวงปู่สิม พุทธาจาโร
เมื่อ "รู้เท่า" ก็จะ "ปล่อยวาง" เอง
ตราบใดที่เรายังไม่พ้นทุกข์
อารมณ์ที่เป็นกิเลสทั้งหลาย
มันก็ย่อมเกิดๆ ดับๆ อยู่
เกิดขึ้นมาแล้วก็ดับไป
เกิดขึ้นมาก็ดับไป
การฝึกฝนอบรมจิตใจ
จึงเป็นจุดที่สำคัญที่สุดในชีวิตของพวกเรา
เมื่อใจของพวกเรา “รู้เท่า” นั้น
เขาจึงจะ ปล่อยวาง ของเขาเอง...
หลวงปู่เปลี่ยน ปัญญาปทีโป
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)