จิตตั้งมั่น เห็นไตรลักษณ์




ให้รู้ทันจิตที่ไม่ตั้งมั่น ให้รู้ทันจิตที่มันไหลไป
จิตที่ไหลไป...แสดงว่ามันไม่ตั้งมั่น
พอรู้ว่ามันไม่ตั้งมั่น มันจะตั้งมั่นพอดี
ตั้งมั่นแล้วจะได้อะไร?
...จิตที่ตั้งมั่นนี่มีความสงบด้วย ...
แต่เป็นสงบจากนิวรณ์
ไม่ใช่สงบแบบไหลไปอยู่กับอารมณ์นิ่งๆ
จิตตั้งมั่นเป็นผู้รู้ ผู้ดู เห็นอารมณ์เปลี่ยนแปลงเกิดดับ
มันก็เห็นไตรลักษณ์สิ !

พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล 

เห็นความรู้สึก ความเป็นเรามันก็หยุดหมด



ก่อนนี้ เราไม่เคยเห็นความรู้สึก ก็เพราะมันมีความเป็นเรา 
เป็นว่าเราทำ ปฏิบัติธรรมก็เรา นั่นละ กิเลสมันแย่งทำไปหมด 
แต่พอเรามาเห็นความรู้สึก ความเป็นเรามันก็หยุดหมด 
มันไม่มีเรา คนที่ไม่ได้ดูจิต จะคิดว่าเอ๊ะ ไม่มีเราได้ไง 
นั่นเพราะเขาอยู่กับความมีเรา ...
เขาติดอยู่กับความมีเรามานานแสนนาน

หลวงพ่อสมบูรณ์ ฉตฺตสุวณฺโณ

การตั้งสติอยู่กับตัวเอง เป็นกุญแจดอกแรกสู่มรรคผล



          การตั้งสติอยู่กับตัวเอง เป็นกุญแจดอกแรกสู่มรรคผล ถ้ากุญแจดอกนี้ยังเปิดไม่ได้ อย่าหวังเลยจะรู้แจ้งเห็นจริงในอรรถในธรรม ที่จะพ้นทุกข์ในวัฏสงสารถึงแดนพระนิพพาน มองไม่เห็นทาง . . .

                                                                                               หลวงพ่ออินทร์ถวาย สนฺตุสฺสโก

แม้มีทุกข์ เราก็สามารถมีสุขได้ในทุกข์



การฝึกใจให้รู้ และอยู่กับความจริง
ยอมรับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น
แต่ไม่ยอมจำนนต่อปัญหาอุปสรรค
มีสติปัญญาที่จะแก้ไขปัญหาชีวิต
โดยไม่สร้างเหตุแห่งทุกข์
ขณะเดียวกันก็สร้างเหตุแห่งสันติสุข
ให้เกิดขึ้นในใจของเรา
แม้มีทุกข์ เราก็สามารถมีสุขได้ในทุกข์

พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ

ยิ่งเห็นกายไม่งาม จิตยิ่งสงบ



เห็นความไม่งาม จิตยิ่งมีความสุข
เห็นความไม่งามในกายนี้มากเท่าไหร่ 
จิตยิ่งสงบ มันจะกลับกันอย่างนี้ 
ถ้าเมื่อก่อนเราเห็นกายนี้งาม 
กายภายนอกงาม จิตไม่สว่าง 
จิตมันมืด จิตมันเป็นกิเลส
ถ้าเราเห็นความไม่งามเข้ามา 
จิตมันงาม จิตมันสว่างไสวขึ้นมา
มันเห็นตามความเป็นจริง. . .

พระอาจารย์อนันต์ อกิญจโน

ถ้าทำสติตามรู้ความคิดได้ การปฏิบัติจะสะดวก



          ...คนที่ปกติคิดมาก แต่ถ้าทำสติความรู้ความคิดได้ การปฏิบัติจะรู้สึกสะดวกกว่าบุคคลซึ่งไม่ค่อยจะมีความคิด เพราะโดยปกติจิตของเราคิดอยู่แล้ว เราเพียงแต่ว่าทำสติกำหนดตามรู้มันเรื่อยไป เมื่อสติตามรู้ความคิดทันแล้ว ความสงบจะเกิดขึ้น เมื่อความสงบเกิดขึ้นแล้ว ก็มีปิติ มีความสุข มีความเป็นหนึ่ง เช่นเดียวกับการบริกรรมภาวนาได้....

                                                                                                     หลวงพ่อพุธ ฐานิโย 

เวลานั่งภาวนา เจ็บมันปวดขึ้นมาอย่าเลิก



เวลานั่งภาวนา มันเจ็บมันปวดขึ้นมาอย่าไปเลิก 
ให้มองดู ให้วิจัยวิจารณ์ ให้ขบ ให้คิด ให้พิจารณาให้มันเกิดปัญญา
ว่าอะไรที่มันเจ็บ อะไรที่มันปวด มันเจ็บปวดตรงไหน 
ใครเป็นผู้รู้ว่ามันเจ็บปวด ให้มันได้คำตอบออกมา

หลวงปู่บุญมา คัมภีรธัมโม

ตัวเราแท้ๆ นั้น ไม่มีอะไรเลย




นิพพานัง ปรมัง สุขัง เป็นสุขยอดเยี่ยม
รู้สังขารไม่เที่ยง วางกังวลทั้งหมด
นิพพานเท่านั้น “จริง” อย่างอื่น “ไม่”
ตัวเราแท้ๆ นั้น ไม่มีอะไรเลย


หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

ยอดแห่งธรรมะ คือสติปัฏฐาน ๔



ยอดแห่งธรรมะ คือสติปัฏฐาน ๔
คือความไม่ประมาทนั่นเอง
เจริญสติให้อยู่กับปัจจุบันขณะ
ไม่หลงโลภ ไม่หลงโกรธ ไม่หลงลืมนั่นแหละ
จะทำให้กำจัดอวิชชาให้ออกไปได้
ด้วยการกำหนดรู้เท่าทันอารมณ์ที่เกิดกับตัวเรา

หลวงปู่ทอง สิริมงฺคโล

ยอมรับนับถือกฎของกรรม คือมองตามความเป็นจริง



          การทำงานในเขตพระพุทธศาสนานี้ จงอย่ามีความหนักใจ ทำไปใจเย็นๆ ก็แล้วกัน...ยอมรับนับถือของกฎของกรรมมากเท่าไหร่ จิตก็เข้าสู่ความเป็นพระอริยะเจ้าได้มากขึ้นเท่านั้น คำว่ายอมรับนับถือกฎของกรรม คือมองตามความเป็นจริง โดยจิตไม่ดิ้นรน กระสับกระส่ายไปด้วยการฝืนกฎของธรรมดา...และจิตเยือกเย็นมีความเป็นสุข อารมณ์หนักใจสักนิดหนึ่งก็ไม่มี

                                                                                                        หลวงพ่อฤาษีลิงดำ