เห็นกายตามความเป็นจริง

           ความเห็นที่ถูกนั้นคือ “การเห็นจิตตามความเป็นจริง เห็นกายตามความเป็นจริง” คือเห็นธาตุ ๔ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ ของตนและของคนอื่นสักแต่ว่าเป็นธาตุ ไม่ใช่สัตว์ บุคคล ตนตัว เราเขา และเห็นว่าเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ถ้าเราสามารถเห็นได้แบบนี้แล้ว เรียกว่า “เห็นกายตามความเป็นจริง”

                                                                                                 หลวงปู่คำดี ปภาโส

ความหลงที่น่ากลัวคือเข้าไปเป็น

ความหลงที่น่ากลัวคือเข้าไปเป็น 

ความไม่หลงคือเห็นธรรมดาๆ เป็นเช่นนั้นเอง 

ทุกข์ในอริยสัจคือเข้าไปเป็น 

เวทนามีอยู่ตามธรรมชาติ 

ร้อนหนาวมีอยู่ตามธรรมชาติ 

แต่เมื่อเข้าไปเป็นนั้น จึงจะเรียกว่าทุกข์ 

ถ้าเห็นมันสุข เห็นมันทุกข์ นั่นก็ปลอดภัยแล้ว 

แต่ถ้าเป็นผู้สุข เป็นผู้ทุกข์ นั่นอันตราย 

จะเป็นภพเป็นชาติเวียนว่ายตายเกิดอยู่ร่ำไป 

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

คุณภาพชีวิตอยู่ที่มุมมองและวิธีปฏิบัติ

         คุณภาพของชีวิตอยู่ที่มุมมองและวิธีปฏิบัติของเราต่างหาก ถ้าเราฝึกอบรมจิตใจของเราให้เป็นจิตที่โปร่งโล่งเบาสบาย เราก็ไม่จำเป็นต้องไปพึ่งวัตถุภายนอก หรือหาสิ่งประกันให้กับชีวิต เพราะจิตที่สบายเช่นนั้นแหละ จะเป็นประกัน เป็นที่พึ่งที่แท้จริงของเราตลอดไป

                                                                                                    พระอาจารย์สุเมโธ

อยากรู้พระพุทธเจ้าสอนอะไร ให้ดูจิต

          พระธรรมของพระพุทธเจ้านั้น ไม่อาจค้นพบได้ด้วยตำราต่างๆ ถ้าท่านต้องการจะรู้เห็นจริงด้วยตัวของท่านเองว่า พระพุทธเจ้าตรัสสอนอะไร ท่านไม่จำเป็นต้องวุ่นวายกับตำรับตำราเลย
         จงเฝ้าดูจิตของท่านเอง พิจารณาให้รู้เห็นว่า ความรู้สึกต่างๆ (เวทนา) เกิดขึ้นและดับไปอย่างไร ความนึกคิดเกิดขึ้นและดับไปอย่างไร อย่าได้ผูกพันอยู่กับสิ่งใดเลย จงมีสติอยู่เสมอ เมื่อมีอะไรๆเกิดขึ้นให้ได้รู้ได้เห็น นี่คือทางที่จะบรรลุถึงสัจจธรรมของพระพุทธองค์

                                                                                                       หลวงปู่ชา สุภัทโท

ชอบอิฏฐารมณ์คือชอบทุกข์

          บุคคลชอบอิฏฐารมณ์ (อารมณ์ที่น่าปรารถนา) ก็ชื่อว่าชอบทุกข์นั่นเอง เมื่อชอบทุกข์ ก็ชื่อว่าไม่เบื่อหน่ายในทุกข์...

                                                                                                หลวงปู่สาม อกิญจโน

การปล่อยวางไม่ใช่คิดเอานึกเอา

          จิตใจไม่ถึงธรรม การปล่อยวางมันจะเกิดขึ้นได้อย่างไร..การปล่อยวางไม่ใช่คิดเอานึกเอา มันต้องมีพลังธรรม..พลังธรรมที่ว่านี้แล ที่บอกให้พวกเราปฏิบัติๆๆๆๆๆๆ นี้แล

                                                                                              พระอาจารย์ชายแดน สีลสุทโธ

การรู้ธรรม...

การรู้ธรรม โดยผู้อื่นมาแนะนำ ๑๐๐ ครั้ง ๑,๐๐๐ ครั้ง ก็สู้เรารู้เองเพียงครั้งเดียวไม่ได้

หลวงปู่หลุย จันทสาโร

ตัวละคือความรู้สึกที่บริสุทธิ์ล้วนๆ

อย่าไปสนใจกิเลส 

มันจะเกิดหรือไม่เกิด ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร 

ให้สนใจความรู้ตัวที่บริสุทธิ์ล้วนๆ  

เพราะว่าในความรู้สึกตัวล้วนๆ นั้น

ไม่มีราคะ โทสะ โมหะ...

เมื่อรู้ผนึกแน่นอนอย่างนี้แล้ว 

พอกระทบกับอารมณ์ที่เป็นราคะ โทสะ โมหะ ก็จะไม่เอาเอง 

ไม่มีใครละ ราคะ โทสะ โมหะได้ 

ตัวละไม่ใช่เรา ตัวละคือความรู้สึกที่บริสุทธิ์ล้วนๆ

เขมานันทะ

เรียนเรื่องใจจบแล้ว คือพระอเสขะ

          ถ้าเรียนเรื่องใจจบแล้ว ท่านว่า นั่นแหละ พระอเสขะ ผู้ไม่ต้องศึกษา จบในการศึกษา แต่ถ้านอกจากนั้นแล้ว ถึงจะเรียนปริญญาเอกกี่ร้อยกี่พันใบก็ยังไม่จบ ยังเป็นเสขะอยู่ ยังต้องศึกษา ศึกษาเรื่องนั้น ศึกษาเรื่องนี้ ศึกษาตะครุบเงาไปเรื่อย

                                                                                        หลวงพ่ออินทร์ถวาย สนฺตุสฺสโก

ความสุขที่แท้จริง อยู่ที่การทำใจให้สงบ

ความสุขที่แท้จริง

มันอยู่ที่การทำใจให้สงบ

ความสุขอย่างอื่นนั้นมันไม่แน่นอนหรอก

มันอิงอาศัยวัตถุต่างๆ ภายนอก 

เมื่อวัตถุเหล่านั้นแปรปรวนไปแล้ว...

ความสุขนั้นมันก็หาย..

ส่วนความสุขอันเกิดจากความสงบนี่

ไม่ได้อิงอาศัยสิ่งใด 

อิงอาศัยแต่ “สติ” กับ “สัมปชัญญะ” นี่แหละ

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ