ต้องปฏิบัติให้เต็มที่ตั้งแต่วันนี้

ข้อสำคัญที่สุดของการปฏิบัติคือ ต้องไม่ประมาท

ต้องปฏิบัติให้เต็มที่ตั้งแต่วันนี้ 

ใครจะรู้ว่าความตายจะมาถึงเราเมื่อไหร่

เคยเห็นไหม เพื่อนเรา คนที่เรารู้จักตายไปแล้วนั่นนะ 

เขาเตือนเรา ถ้าเราปฏิบัติไม่เป็นเสียแต่วันนี้ 

เวลาจะตาย มันก็ไม่เป็นเหมือนกัน

เหมือนกับคนที่เพิ่งหัดว่ายน้ำ

เวลาใกล้จะจมจะตายนั่นแหละ 

ก็จมตายไปเปล่าๆ 

หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ

สติปัฏฐาน ๔ เพื่อกำจัดมูลแห่งวัฏฏะ

ความงาม ความสุข ความเที่ยง

และความเป็นตัวตน 

๔ อย่างนี้ เป็นมูลแห่งวัฏฏะ

ผู้ที่รู้ไม่ทันจะถูกล่อให้หลง

การปฏิบัติวิปัสสนาในแนวสติปัฏฐาน ๔...

ก็เพื่อกำจัดเสียซึ่งมูลแห่งวัฏฏะนี้เอง

หลวงปู่ทอง สิริมงฺคโล

พระพุทธเจ้าของเราทรงสร้างปัญญาในตัว

พระพุทธเจ้าของเราทรงสร้างปัญญาในตัว

แต่นักปราชญ์ของโลกสร้างปัญญานอกตัว 

จึงช่วยตัวเองไม่ได้

พระพุทธเจ้าของเราทรงมีปัญญาในตัว

สอนให้เราทุกคนสร้างปัญญาในตัวของเราให้ได้

ปัญญา คือ ความรอบรู้ รู้จริงทุกสิ่งในตัวเอง...

หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม

ไม่มี “ตัวเรา” คือ เป้าหมายของพุทธศาสนา

ปัญหามันอยู่ที่ว่า “ตัวเรา” นี่แหละ

ตัวเราจะมีความสุขหรือมีความทุกข์ 

ถ้าไม่มี “ตัวเรา” ดำเนินชีวิต

นี่คือ เป้าหมายของพุทธศาสนา 

เราจะต้องทำลาย “ตัวเรา” ซึ่งมันเกิดจากอุปาทาน 

“ตัวเรา” นี่แหละคือ ต้นเหง้าของกิเลสต่าง ๆ 

ไม่ว่าเป็นความโลภ ความโกรธ 

ถ้าไม่มี “ตัวเรา” ความโลภ ความโกรธ พวกนี้ไม่มีหรอก. . .

หลวงพ่อโพธินันทะ

คำว่านิพพาน คือปราศจากความปรุงแต่ง

คำว่านิพพาน คือปราศจากความปรุงแต่ง 

ทำยังไงเราจะเห็นนิพพานน้อยๆ สำหรับการปฏิบัติของเรา 

คือ เราก็พยายามไม่ให้สังขารปรุงแต่งจิตใจของเรา 

เมื่อจิตของเราปราศจากความปรุงแต่ง ก็อิสระ ไม่ตกเป็นทาสของใคร

หลวงพ่อวิชัย เขมิโย

กิเลสกลัวปัญญาภายใน

ความจำ (ธรรมะ) นั้น

ถึงจะจำได้มากขนาดไหน กิเลสก็ไม่กลัว

แต่ถ้าประพฤติปฏิบัติ เกิดปัญญาขึ้นภายใน กิเลสกลัวมาก

เพราะปัญญาเป็นสิ่งที่ตัดกระแสของกิเลสตัณหา

พระอาจารย์สิงห์ทอง ธมฺมวโร

จิตไม่รู้ความจริง...

"จิตไม่รู้ความจริง" เป็นตัวสมุทัยที่สำคัญมาก

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

ทำจิตให้เป็นกลางวางเฉยต่ออารมณ์ คือการดับตัณหา

          ตัณหามันเกิดขึ้นจากไหน ต้องค้นหาเหตุมัน เหตุมันเกิดจากอายตนะภายในและอายตนะภายนอกมาสัมผัสกัน ตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง จมูกดมกลิ่น ลิ้นลิ้มรส กายถูกต้องสัมผัส ใจรู้ธรรมารมณ์  พระพุทธเจ้าจึงทรงสอนให้สำรวมอินทรีย์ทั้ง ๖ คือ สำรวม ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ให้เพียรสำรวม เพียรละไม่ให้เกิดความยินดียินร้าย ทำจิตให้เป็นกลางวางเฉยต่ออารมณ์ นี่เรียกว่า การดับตัณหา 

                                                                                                      หลวงปู่ขาว อนาลโย

ทำกายให้เป็นวัด เจริญสติเข้าไปเยี่ยมพระ...

          ...พยายามเข้าวัดบ่อยๆ เข้าวัดประจำได้ยิ่งดี เข้าวัดทุกลมหายใจเข้าออก ตามความเป็นจริง ทำกายให้เป็นวัด เจริญสติเข้าไปเยี่ยมพระอยู่บ่อยๆ พระก็คือใจของเรานั่นแหละ ใจของเราไม่มีความโลภ ไม่มีความโกรธ ไม่มีกิเลส ใจของเราก็เป็นพระ ไม่ใช่จะเป็นพระเฉพาะนุ่งเหลืองห่มเหลืองเท่านั้น อันนั้นพระเป็นพระในทางสมมุติ แต่ในทางหลักธรรมแล้ว พระก็อยู่ในใจ...

                                                                                          พระอาจารย์สำราญ ธมฺมธุโร

นิสัยของผู้จะหนีไปจากภพทั้งสาม

นิสัยของผู้จะหนีไปจากภพทั้งสามนั้น 

ไม่มีการต่อรองกับกิเลสตัณหาอีกต่อไป 

ไม่เป็นมิตรกับกิเลส ไม่เป็นเพื่อนกับตัณหา 

เพราะชาติภพที่ผ่านมา

เราเสียเปรียบกับกิเลสตัณหามาแล้ว ...

ในชาตินี้จะเป็นชาติสุดท้ายของเรา 

กิเลสตัณหาจะเอาอะไรมาต่อรองอีก 

สติปัญญาจะไม่รับเงื่อนไขอะไรทั้งสิ้น

หลวงพ่อทูล ขิปปปัญโญ