การเข้ากัมมัฏฐาน ก็คือการอบรมสติปัญญาที่ถูกทอดทิ้ง



          การเข้ากัมมัฏฐาน ก็คือการอบรมสติปัญญาที่ถูกทอดทิ้งไว้ไม่ได้นำมาใช้โดยความเป็นธรรม นำออกมาคิดพิจารณาแก้ปัญหาชีวิตอันมืดมนและสลับซับซ้อน ทำให้ชีวิตจิตใจสว่างไสวจากความมืดบอดคืออวิชชา ให้วิปัสสนาปัญญาเกิดขึ้นด้วยกำลังของสมาธิ พิจารณาในรูปนามจนเกิดความรู้ความเห็นตามความเป็นจริง ตีปัญหาชีวิตให้แตกกระจัดกระจาย เป็นอยู่ด้วยสติปัญญาตลอดกาลนิรันดร. . .

                                                                                               หลวงปู่ครูบาพรหมา พรหมจกฺโก

เห็นธรรมดา จิตอยู่เหนือกระแสโลก



การไม่รัก ไม่เกลียด ไม่โกรธนั้น เป็นทางไปของพระอริยเจ้า
เราห้ามรักว่า อย่าเกิดนั้นไม่ได้ 
เมื่อเขาเกิดมาแล้ว เราดูรักนั้นให้พินาศไปตามปัจจัยของญาณ
เราห้ามอย่าให้ทุกข์นั้นไม่ได้ เมื่อทุกข์เกิดขึ้นแล้ว 
จงพิจารณาให้เห็นกันไปเป็นธรรมดาของมัน 
เราห้ามไม่ให้โกรธ เกลียด แค้นนั้น ห้ามเขาไม่ได้ 
เมื่อเขาโกรธ เกลียด รัก แค้นขึ้นแล้ว 
จงดูสิ่งเหล่านั้นดับไปเป็นธรรมดา 
ท้ายที่สุด จิตของผู้ปฏิบัติจะเหนือกว่ากระแสโลกได้

หลวงพ่อจําเนียร สีลเสฏโฐ

ดูจนกว่าจิตที่วุ่นวายสงบลง



          เมื่อจิตเราวุ่นวาย ท่านจงมีสติ แล้วก็ดูจิตที่วุ่นวาย อย่าไปปรุงแต่ง ดูจนกว่าจิตที่วุ่นวายมันสงบลง จิตที่ยังเร่าร้อน ร้อนรนอยู่ มีสติกำหนดดูจิตขณะนี้ จนกว่าจิตดับเย็นลง ทำให้ได้ แล้วต้องได้ ถ้าไม่ได้ เรายังไม่ได้ฝึกจิตของตัวเอง...

                                                                                     พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

อย่าปฏิบัติธรรมเหมือนอิจฉาตัวเอง



อย่าปฏิบัติธรรมเหมือนอิจฉาตัวเอง จะทำมากก็กลัวตัวเองจะได้ดีเกินไป จึงทำเฉื่อยๆ


หลวงพ่อประจาก สิริวณฺโณ

ถ้าใจเราปกติ เป็นกลาง ทุกข์ก็หมดไปเอง



ถ้าใจเราปกติ เป็นกลาง เป็นธรรมชาติ
ไม่ยินดียินร้ายแล้ว
สิ่งทั้งหลายที่มีอยู่ในโลกก็จะหมดไปจากใจเรา 
เราก็จะอยู่ด้วยความไม่เปลี่ยนแปลง 
จิตใจก็จะอยู่ในสภาพดั้งเดิม 
ทุกข์ก็หมดไปเอง ไม่มีทุกข์อีก

หลวงปู่คูณ สิริจันโท

จิตที่ไม่ติดพัวพันในอารมณ์



จิตที่ไม่ติดพัวพันในอารมณ์ทั้งปวง เรียกว่า บริสุทธิ์

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความทุกข์ให้ได้



          นักปฏิบัติธรรมที่ดี ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความทุกข์ให้ได้ แต่ไม่ใช่ด้วยความอดทน ดีกว่านั้นก็คืออยู่กับมันโดยอาศัยสติ คือรู้ทันใจที่ปรุงแต่งเวลามีความทุกข์กาย จนใจเป็นปกติได้แม้กายจะทุกข์ก็ตาม

                                                                                            พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล

การเจริญสติเป็นเครื่องเปิดเผยความจริงของสังขาร



สังขารเป็นของไม่เที่ยงอยู่แล้ว
แต่การไม่หยั่งรู้ความเป็นไปแห่งสังขาร จึงถูกปิดบัง
การเจริญสติเป็นเครื่องเปิดเผยความจริงของสังขาร
ฉะนั้นจงอย่าท้อถอยในการเจริญสติปัฏฐาน
สติปัฏฐานนั่นแหละ นำบุคคลไปสู่อมตะ
เป็นสาเหตุแห่งการพ้นจากทุกข์ทั้งปวง

พระอาจารย์ชุมพล พลปญฺโญ

คนส่วนมากไม่ต้องการรู้คำสอนพระพุทธเจ้า



          ...คำสอนของพระพุทธเจ้ามีเอาไว้ให้ปฏิบัติ เพื่อจะดับทุกข์ดับโทษ หรือว่าให้พ้นทุกข์พ้นโทษโดยลำดับไปก็ตาม แต่ส่วนมากไม่รู้หรือไม่ต้องการที่จะรู้ ก็เลยเอร็ดอร่อยอยู่กับยาพิษหรืออามิสในโลกมากมาย แล้วก็ยังให้เป็นมรดกตกทอดกันไปอีกไม่มีที่สิ้นสุด เพราะว่าเป็นห่วงปากห่วงท้อง ห่วงแค่เนื้อหนังนี้ ช่างเป็นห่วงกันนัก ฉะนั้นจึงต้องเอาชีวิตเข้าแลกกับวัตถุเรื่อยไป

                                                                                             ท่าน ก.เขาสวนหลวง

เหตุนี้จึงต้องหัดบังคับตนเอง



          "ตนของตนย่อมเป็นที่พึ่งแก่ตนเอง"  เหตุนี้จึงต้องหัดบังคับตนเอง ผู้อื่นถึงจะเป็นศัตรู ก็ไม่เท่าตนเป็นศัตรูต่อตนของตนเอง ถ้ายังไม่สามารถบังคับตนของตนเองให้ดีได้แล้ว ก็อย่าหวังเลยว่าจะบังคับผู้อื่นให้ดีได้

                                                                                          ท่านเจ้าคุณนรรัตน์ราชมานิต