ผู้รักภาวนาคือบารมีแก่กล้า

         ผู้รักใคร่ภาวนาอยู่เป็นนิจเรียกว่าผู้นั้นบารมีแก่กล้าแล้ว ท่านผู้ใดขี้เกียจ ก็ให้ทราบเถิดว่าบารมียังอ่อนมาก จะอย่างไรก็ตามขอให้แบ่งเวลาภาวนา อย่าให้เสียวันเสียคืน จิตใจจะสูงขึ้นเองไม่ต้องบ่นหา จะชนะความหลงของตนแน่แท้

                                                                                                 หลวงปู่หล้า เขมปตฺโต 

ไม่ยึดถือ ก็มีความสุข

          เมื่อผู้วางภาระ คือว่าง ไม่ยึดถือว่าขันธ์ห้านี้เป็นตัวเป็นตนแล้ว ไม่ยึดถือแล้ว ปลงเป็นผู้วางภาระ ก็มีความสุข จะยืน เดิน นั่ง ก็มีความสุข ไม่ยึดถือ เพราะรู้ตามความเป็นจริงของมันแล้ว

                                                                                                หลวงปู่ขาว อนาลโย

ผู้ศึกษาธรรม มิได้ปฏิบัติ คือผู้ค้าขายขาดทุน

ผู้ศึกษาธรรม มิได้ปฏิบัติ 

คือผู้ค้าขายขาดทุน

เปรียบเหมือนมีโอกาสเกิด

เป็นลูกมหาเศรษฐี แต่ไม่ได้มรดก

ช่างเสียโอกาสไปอย่างน่าเสียดายที่สุด...

อย่าเป็นทัพพีที่แช่อยู่ในแกง 

อย่าเป็นกบเฒ่าเฝ้ากอบัว

หนังสือพุดตานกถา

พระอาจารย์ชุมพล พลปญฺโญ

ชีวิตแท้ต้องมีการสลัดออก

ชีวิตแท้ๆ นั้น ต้องมีการสลัดออกตลอดเวลา 

ยิ่งสลัดออก ยิ่งไม่มีอะไร ยิ่งเบาเท่านั้น 

มีแต่รู้ล้วนๆ มีการให้ 

เปี่ยมด้วยปัญญาอันบริสุทธิ์

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ

การปฏิบัติสมาธิภาวนาเป็นชื่อแห่งความเพียร

การปฏิบัติสมาธิภาวนานั้น เป็นชื่อแห่งความเพียร

ที่ผู้ปฏิบัติธรรมทั้งหลายในบวรพระพุทธศาสนา

ได้ถือเป็นข้อปฏิบัติชอบเป็นอย่างยิ่ง

ธรรมะที่จะนำมนุษย์ให้พ้นทุกข์นี้ ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา เท่านั้น

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

การภาวนาคือการแสวงหาความสุขที่ถูกต้อง

         ...การภาวนานี้แล เป็นวิธีการของผู้แสวงหาความสุขโดยถูกต้องอย่างแท้จริง และเป็นวิธีที่ไม่หลอกลวงให้เกิดความฟุ้งเฟ้อเห่อเหิมไปในทางที่ผิด...

                                                                                   หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

มีตัวเรา จึงมีทุกข์

          เพราะมีความรู้สึกว่ามีตัวเรา จึงมีทุกข์ เราไปตลาดเจอคนทะเลาะกันเราเฉยๆ พอเขาเอ่ยชื่อเราเท่านั้น ทุกข์เลย เห็นสุนัขของคนอื่นโดนรถทับตาย เราก็เฉยๆ แต่พอมันเห็นหมาเรานี่ ใจเราเป็นอย่างไร นี่ทุกข์ทันทีเลย มันมีเรา ของเราขึ้นมา มันเลยทุกข์ ความรู้สึกว่ามีตัวเราคือ ปัญหาของมนุษย์

                                                                                                            หลวงพ่อโพธินันทะ

การดูอยู่อย่างเดียวเป็นมัชฌิมาปฏิปทา

          การปฏิบัติเพื่อให้บรรลุมรรคผล ถ้าทำถูกวิธีก็เป็นของนิดเดียว ไม่ยากมาก ทำสติสัมปชัญญะให้ตั้งอยู่ที่กายที่จิต แล้วเจริญสติปัฏฐานอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่นเดินอยู่ก็รู้ว่าเราเดินอยู่ ยืนอยู่ก็รู้ว่ายืนอยู่ นั่งอยู่ก็รู้ว่านั่งอยู่ นอนอยู่ก็รู้ว่านอนอยู่ ตั้งกายไว้อย่างใดก็รู้อย่างนั้น พร้อมกับตั้งใจทำกายคงที่ ทำใจคงที่ไว้ด้วย ทำอยู่อย่างนี้เนืองๆ เมื่อสติปัฏฐานเกิดขึ้นแล้วก็ทำอยู่อย่างนั้น ไม่ต้องไปนึกเอา นึกละอะไร อะไรเกิดขึ้น เราก็ดูดูดูดู ดูอยู่อย่างเดียว การดูอยู่อย่างเดียวนี่เป็น มัชฌิมาปฏิปทา คือเป็นทางให้ถึงความสิ้นทุกข์

                                                                                                      หลวงปู่เจือ สุภโร

เวทนาเป็นของสักว่า

เรื่องเวทนานี้ เราจะหนีมันไปไหนไม่ได้
เราต้องรู้มัน เวทนาก็สักแต่ว่าเวทนา
สุขก็สักแต่ว่าสุข ทุกข์ก็สักแต่ว่าทุกข์
มันเป็นของสักว่าเท่านั้นแหละ
แล้วเราจะไปยึดมั่นถือมั่นมันทำไม

หลวงปู่ชา สุภัทโท

อย่าคบพาลในตัว

เมื่อเรารู้แล้วว่า 

อันธพาลเกิดขึ้นที่ตัวของเรา

บัณฑิตก็เกิดขึ้นที่ตัวของเรา

ดังนั้น เมื่อต้องการจะเป็นบัณฑิต

ก็สร้างขึ้นมา สนับสนุนส่งเสริม

บัณฑิตให้เจริญขึ้นมา...

อย่าไปคบพาล 

สนับสนุนพาลก็แล้วกัน

ถึงคนอื่นจะเป็นพาลกันทั้งโลก

หากเราไม่คบพาล

ในตัวของเราแล้ว

เราก็ไม่เป็นพาลไปได้

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี