การปฏิบัติธรรมคือสติสัมปชัญญะ



การปฏิบัติธรรมคือสติสัมปชัญญะ 
สติสัมปชัญญะให้มีอยู่ในกายและในจิตใจ 
ถ้าจะพูดรวมๆ แล้วก็คือ ความรู้สึกตัว 
จุดยืนของผู้ปฏิบัติคือ ความรู้สึกตัว 
ความรู้สึกตัวเป็นธรรมกำมือเดียว 
ทั้งเห็นทุกข์และทั้งดับทุกข์ ก็คือความรู้สึกตัว 
ถ้ามีความรู้สึกตัว ก็มีความปล่อย ความวาง 
ความหยุด ความเย็น ก็มีอยู่ในความรู้สึกตัว 
ความรู้สึกตัวก็เป็นทั้งศีล สมาธิและปัญญาอยู่ในนั้น 
ความรู้สึกตัวก็เป็นการละความชั่ว ทำความดีและจิตก็บริสุทธิ์ 
ความรู้สึกตัว ทำให้เกิดความหลุดพ้นได้ด้วย

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

วิธีที่สร้างสติให้มีได้ง่าย



          วิธีที่สร้างสติให้มีได้ง่าย คือสร้างตามหลักของสติปัฏฐาน ๔ สร้างลงไปในกาย สติต้องมามีอยู่ที่กายก่อน ต่อไปก็มีอยู่ที่จิตใจ มีเจตนารู้สึกที่กาย เช่นเดินจงกรม ยกมือเคลื่อนไหว ลมหายใจ ให้เติมความรู้สึกตัวกับอิริยาบถของกาย หาวิธีที่จะรู้สึกตัวตลอดเวลา จนว่าสติมีมากในกายและในจิตใจ จนว่ากายใจมีแต่สติความรู้สึกตัวจนเป็นอันเดียว

                                                                                               หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

การเสพติดของกิเลส



          เวลาที่เราพูดถึงการเสพติดนั้น ไม่ได้หมายถึงเฉพาะแค่แอลกอฮอล์ หรือยาเสพติด แต่ยังหมายรวมถึงราคะ ความโกรธ ความกลัว หรืออัตตาอีกด้วย สิ่งต่างๆ เหล่านี้คือการเสพติดของกิเลส

                                                                                                      ท่านอาจารย์โกเอ็นก้า

รู้เพียงตำรา


รู้เพียงตำรานั้นนะ ถ้ามันไม่ได้ปฏิบัติจริงแล้ว มันก็เป็นโมฆะเท่านั้น

หลวงปู่ผาง จิตตคุตโต 

ดูจิตให้รู้อารมณ์ อย่าละอารมณ์



หลักการที่สำคัญมากในการดูจิตที่ขอย้ำ
ก็คือ ให้ รู้ อารมณ์เฉยๆ 
อย่าไปพยายาม ละ อารมณ์นั้นเด็ดขาด
จะเดินทางผิดทันที เพราะอารมณ์ทั้งปวงนั้น
เป็นตัวขันธ์ เป็นตัวทุกข์ 
ผู้ปฏิบัติมีหน้าที่รู้เท่านั้น 
อย่าอยาก (มีตัณหา) ที่จะไปละมันเข้า

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

พุทธัง ธัมมัง สังฆัง คือ "พระดี"



พุทธัง ธัมมัง สังฆัง
ไตรสรณคมน์นี่แหละ "พระดี"
คนเรานี่ก็แปลก ข้าให้ของจริงกลับไม่เอา
จะเอาของปลอม

หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ

บุคคลชอบรู้เห็นภายนอก



          บุคคลส่วนใหญ่ เมื่อฝึกจิตจนมีกำลังเพียงพอที่จะทำให้เกิดทิพจักขุญาณก็ดี มโนมยิทธิก็ดี อภิญญาก็ดี มักจะชอบออกรู้ ออกเห็นภายนอก โดยไม่ได้สนใจตัวเองเลย คำว่า ทำจิตให้มีอารมณ์สิ่งรู้ สติให้มีสิ่งระลึก คือ รู้อยู่ที่ตัวเอง ภายในกาย ในจิตของเรา ว่า กิเลสอยู่ที่ใด แล้วพิจารณาตรงจุดนั้น..

                                                                                                หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

ความหมายของ "เจริญก้าวหน้าทางธรรม"



คำว่า "เจริญก้าวหน้าทางธรรม"
มิใช่เจริญด้วยยศศักดิ์เหมือนทางโลก
หากหมายถึง "ใจ" ที่นิ่ง หนักแน่น มั่นคง คลายความยึดติดในโลก
หากผู้ใดยังหลงในยศศักดิ์ ก็ชื่อว่าหลงตนและหลงโลก
เพราะสิ่งนั้นเป็นของประจำโลก

หลวงปู่จันทร์ศรี จนฺททีโป

ท่านจงปล่อยความอาลัย...




ท่านจงปล่อยความอาลัย
ในขันธ์ที่เป็นอดีตเสีย 
จงปล่อยความอาลัย
ในขันธ์ที่เป็นอนาคตเสีย 
จงปล่อยความอาลัย
ในขันธ์ที่เป็นปัจจุบันเสีย...
จักเป็นผู้ถึงฝั่งแห่งภพ 
มีใจพ้นวิเศษแล้ว
ในสังขตธรรมทั้งปวง 
จักไม่เข้าถึงชาติและชราอีก

ธรรมบท ขุททกนิกาย ตัณหาวรรค

ชีวิตเรานั้นน้อยนิดเดียว




..คนใดประมาทมัวเมา 
ไม่ได้นึกถึง ความเกิดเป็นทุกข์ 
ความแก่เป็นทุกข์ ความเจ็บไข้เป็นทุกข์ 
ความตายเป็นทุกข์ 
จิตใจจะเศร้าหมอง ขุ่นมัว ว้าวุ่นไปหมด... 
ฉะนั้น จงนึก จงเจริญอยู่เสมอว่า.. ...

ชีวิตเรานั้นน้อยนิดเดียว 
ไม่ใช่มากมายประการใด 
ชีวิตจริงๆ ก็อยู่แค่ลมหายใจเข้า-ออก 
แค่นี้เอง...

หลวงปู่สิม พุทธาจาโร