จงหาความสงบในจิตแทนภายนอก

          จงหาความสงบในจิต แทนการหาความสงบในสภาวะรอบกาย หรือจงหาแต่ความสงบภายใน อย่าไปหาความสงบภายนอก หากจิตเราไม่สงบ จะไปอยู่ที่ไหนมันก็ไม่สงบ เพราะความชุลมุนวุ่นวาย ย่อมเป็นปกติธรรมของชาวโลก กำลังใจที่ตั้งมั่นจึงเป็นสิ่งสำคัญในการปฏิบัติ

                                                                                                            สมเด็จองค์ปฐม

เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี

..เราก็เกิดในโลกนี้ เพื่อมาสร้างบารมี ไม่ใช่ว่า มาเกิดเล่น 

เกิดมาแสวงหาความสุข สนุกชั่วคราว ไม่มีประโยชน์อะไร

ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง ความตาย เป็นของแน่นอน

โลกนี้เป็นแต่ทางผ่าน เท่านั้นเองล่ะ...

เกิดมาเพื่อมาสร้างบารมี อาศัยบุญบารมี 

นำดวงจิตนี้ ให้พ้นจากทุกข์ ไปตามลำดับนะ..

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

อย่าหวังสุขแท้จริงในโลก

          เมื่อเราไม่เข้าใจธรรมชาติของตนเอง ไม่เข้าใจธรรมชาติของโลก "ตัณหาก็จะเป็นผู้สนตะพาย" โดยเราหลงหวังไปว่าโลกจะให้สิ่งที่ จริงๆ แล้วโลกให้เราไม่ได้ คือความสุขที่ไม่รู้โรย ความสุขที่ยืนยงคงกระพัน แต่สัจธรรมความจริงที่ปุถุชนไม่อยากรับรู้ คือสิ่งที่เราจะได้จากโลกมีแค่ความสุขแบบกระตุ้นประสาท หรือบำเรออัตตาเท่านั้น

                                                                                          ชยสาโรภิกขุ 

การเจริญความเพียร

การเจริญความเพียร 

มิใช่การเดินจงกรมนานๆ 

หรือนั่งสมาธิได้นานๆ

แต่หมายถึง การน้อมเข้ามา

ในกายในใจของตนให้ต่อเนื่อง

 หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล 

อยู่กับปัจจุบันจึงเกิดปัญญา

ถ้าใจของเราอยู่ในปัจจุบัน 

เราก็แก้ปัญหาได้ทั้งวัน 

เมื่อเราแก้ปัญหาได้ทั้งวัน 

ปัญญาเราก็เกิดทั้งวันไม่หยุด

หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม

ให้วางใจกลางๆ

คิดดีก็ตาม คิดชั่วก็ตาม ให้ดูมันไว้ อย่าไปดีใจกับมัน

อย่าไปเสียใจกับมัน ให้วางใจเป็นกลางไว้ 

ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ที่ดี อารมณ์ที่ชั่ว 

ไม่ว่าจะเป็นสุข ไม่ว่าจะเป็นทุกข์ ให้วางใจกลางๆ

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

ทุกข์เพราะไม่ทันอารมณ์

ทุกข์เพราะอะไร ?..นอกจากไม่ทันอารมณ์ 

หลงปล่อยใจคิดมากจนดับไม่ได้ 

คิดอะไรดีหรือไม่ดีก็ปล่อยไปตามอารมณ์จนจบ 

พอจบก็เป็นทุกข์ ..

คิดดีก็เฉย คิดไม่ดีก็เฉย ไม่ไปตามทั้งคิดดีและไม่ดี

หลวงพ่อสนอง กตปฺญโญ

อย่าไปตามดูอาการของเวทนา

...อย่าไปตามดูอาการของเวทนา 

ให้ดูจิตอย่างเดียว...

หลวงปู่หลุย จันทสาโร

อย่าหลงป่าให้นาน

ทางเดินของเราจะต้องเป็นป่ามาก่อน แล้วจึงจะเป็นทางเรียบ

คือว่าคนเราต้องเป็นคนใบ้คนเง่ามาก่อน

แล้วจึงจะค่อยรู้ค่อยแจ้งในภายหลัง เหมือนกันทุกคนแล

ต้องเป็นคนใบ้คนหลงในสงสารมานานเหมือนกันทุกตน 

เป็นดังคนป่าไม่รู้ทาง มีคนมาบอกทางให้

เรารู้แล้วดังนั้น ควรรีบเดินตามไปเร็ว ๆ 

ไม่ต้องยั้งรอให้มันได้หลงไปหลายครั้งหลายคราว

หลวงปู่ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา

มีปัญญา คือเห็นภัยในวัฏสงสาร

บุคคลผู้มีปัญญา 

คือบุคคลผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร 

แต่ส่วนมากคนไม่ค่อยเห็น 

มักติดกันซะส่วนใหญ่ 

ไปหลงคิดว่ามันดี 

มันคือความบันเทิง 

มันคือความสุข

หลวงปู่ผ่าน ปัญญาปทีโป