จงดูขันธ์ห้าเป็นของหนัก

          จงดูขันธ์ห้าเป็นของหนัก จงดูขันธ์ห้าเป็นของยืมมา จงดูขันธ์ห้าเป็นสิ่งแตกง่ายดับเร็วเหมือนต่อมน้ำ จงดูขันธ์ห้าเป็นทุกข์เป็นภัยอย่างยิ่ง จงยินดีในการภาวนาจิตทุกเมื่อ ให้ลุทั้งโลกนี้และโลกหน้า จงยินดีในพระนิพพานทุกเมื่อ แล้วท่านจะไม่ต้องกลับมาเกิดตายอีกต่อไป

                                                                                        ครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร

รักษาศีล ศีลจะรักษาเรา

          เมื่อศีลเข้าถึงจิต เข้าถึงใจแล้ว เราไม่ต้องรักษาศีล ศีลกลับมารักษาตัวเราเอง ไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน อิริยาบถใดๆ ศีลต้องระวังสังวรอยู่ทุกอิริยาบถ ไม่ให้ละเมิดทำความชั่ว แม้แต่จิตจะคิดวิตกว่า เราจะทำความชั่ว ก็รู้แล้ว และจะละอายต่อความชั่วนั้นๆ...ความเกลียด โกรธ พยาบาท อาฆาตทั้งหลาย มันจะมีมาจากไหน เพราะหัวใจมันเต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตากรุณา เข้ามาอยู่เต็มไปหมดแล้วในหัวใจ

                                                                                                  หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

รักษาศีลเพื่ออะไร

          ผู้รักษาศีล (ถ้า) ไม่เข้าถึงใจ ถึงจิตแล้ว รักษาศีลยาก หรือรักษาศีลเป็น “โคบาลกะ” ว่าเมื่อไรหนอจะถึงเวลามืดค่ำ จะไล่โคเข้าคอก แล้วเราจะได้พักผ่อนนอนสบาย ไม่เข้าใจว่า เรารักษาศีลเพื่อความบริสุทธิ์สะอาดของกาย วาจา และใจ รักษาได้นานเท่าไร มากเท่าไร ยิ่งสะอาดมากเท่านั้น รักษาจนตลอดชีวิตได้ยิ่งดีใหญ่ เราจะได้ละความชั่วได้ในชาตินี้ไปเสียที

                                                                                             หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

ธรรมทุกอย่างรวมอยู่ในจิต

ธรรมทุกอย่างรวมอยู่ในจิตนี้ตัวเดียว 

อย่าประมาทในชีวิตนี้ทั้งกลางวันกลางคืน 

จงมีสติอยู่ทุกเมื่อ 

เราจะได้ไม่เป็นข้าทาสแห่งตัณหาอีกต่อไป 

เราจะได้อยู่ในโลกโดยไม่ติดโลก

เหมือนน้ำไม่ติดใบบัวฉันนั้น

ครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร

มีสติเฝ้าดูจิต

จงมีสติเฝ้าดูทวารประตูทั้งหกให้ดี 

อย่าให้แขกโจรผู้ร้ายมาปล้น

คุณงามความดีของเรา

ที่บำเพ็ญสะสมไว้ 

เมื่อมีสติเฝ้าดูจิตดีแล้ว 

อะไรก็จะดีไปหมด

ครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร

พระนิพพานอยู่ไม่ไกลเมื่อใจมีสติ

          ธรรมที่ว่า พระนิพพานอยู่ไม่ไกลเมื่อใจมีสตินั้น เราจะต้องตั้งจิตตั้งใจ มีสติเฝ้าดูกาย และเฝ้าดูตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ทุกลมหายใจเข้าออก ให้รู้ทันอยู่เสมอ ไม่ให้จิตสังขารปรุงแต่งให้บาปอกุศลเกิดขึ้นเด็ดขาด เมื่อไม่ปรุงแต่งจึงเป็นนิพพานดับเย็น

                                                                                             ครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร

ธรรม เอาสุขทางใจเป็นใหญ่

โลก เขาเอาสุขทางกายเป็นใหญ่ จิตใจจะทุกข์อย่างไร ก็ช่างมัน 

แต่ธรรม เอาสุขทางใจเป็นใหญ่ เพราะถือว่าใจเป็นส่วนสำคัญยิ่ง

ท่านพ่อลี ธัมมธโร

ข้าศึกต่อความสุข คือความคิดผิดของตัวเอง

..ข้าศึกต่อความสุข คือความคิดผิด 

ความคิดไม่ดีของตนเอง

ไม่ใช่การที่เขากระทำดี หรือไม่ดีต่อเรา 

ไม่ว่าเขาจะไม่ดีขนาดไหน 

ถ้าใจเราดีแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรเลย 

ศัตรูร้ายกาจที่แท้จริงคือ ใจไม่ดี 

ความคิดไม่ดีของตน นั่นเอง...

พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก

ให้สติกำหนดที่ผู้รู้

เราไม่อยากเป็นกรรมเป็นเวร 

เราต้อง “ตัด” ตัดอารมณ์น่ะล่ะ

ให้อยู่ในที่รู้ อยู่ตรงไหน 

แล้วเราก็เพ่งอยู่ตรงนั้น 

ให้สติกำหนดที่ผู้รู้ อย่าส่งไปข้างหน้า 

ข้างหลัง ข้างซ้าย ข้างขวา

  ข้างบน ข้างล่าง อดีต อนาคต 

กำหนดอยู่ที่ผู้รู้แห่งเดียวเท่านั้นแหละ

หลวงปู่ฝั้น อาจาโร

ธรรมะแปดหมื่นสี่พัน

ธรรมะแปดหมื่นสี่พันไม่ใช่อะไร 

รวมแล้วได้แก่

พระสูตร คือ ลมหายใจเข้า พระวินัย คือ ลมหายใจออก 

พระปรมัตถ์ ผู้รู้ที่อยู่ข้างใน

หลวงปู่ฝั้น อาจาโร