ผู้ชนะตนได้

ผู้ใดชนะข้าศึกจำนวนพันคูณด้วยพันในสงคราม
ผู้นั้นหาชื่อว่าผู้ชนะอันยอดเยี่ยมไม่
ส่วนผู้ชนะตนได้ จึงชื่อว่าผู้ชนะที่ยอดเยี่ยม

 พุทธภาษิต

ผู้ละความชนะและพ่ายแพ้

ผู้ชนะย่อมก่อเวร
ผู้พ่ายแพ้ย่อมนอนเป็นทุกข์
ผู้ละทั้งความชนะ
และความพ่ายแพ้ได้แล้ว
มีใจสงบ ย่อมนอนเป็นสุข

พุทธภาษิต

ผู้ยังเพลิดเพลินใจ

ผู้ใดยังเพลิดเพลินใจ
ผู้นั้นชื่อว่าย่อมเพลิดเพลินทุกข์
ผู้ใดเพลิดเพลินทุกข์
เรากล่าวว่า
ผู้นั้นยังไม่พ้นไปจากทุกข์

พุทธวจนะ

ผู้มั่นคงในศีล

ผู้ปรีชา มั่นคงดีแล้วในศีล
ย่อมได้รับชื่อเสียงในโลกนี้
ละไปแล้ว ย่อมดีใจในสวรรค์
ชื่อว่า...ย่อมดีใจในที่ทั้งปวง

พุทธศาสนสุภาษิต

สุขที่ยิ่งใหญ่

ไม่มีความสุขใดยิ่งไปกว่าการปล่อยวาง
 และการสำรวมตนอยู่ในธรรม

พุทธศาสนสุภาษิต

สติ...กำหนดลมหายใจเข้าออก

   สติ...กำหนดลมหายใจเข้าออก
อันผู้ใดอบรมบริบูรณ์ดีแล้ว
       ทั้งกายทั้งจิตของผู้นั้น
  ก็ไม่หวั่นไหว

    พุทธศาสนสุภาษิต

คนเพ่งโทษ

ปรวชฺชานุปสฺสิสฺส นิจฺจํ อุชฺฌานสญฺญิโน อาสวา ตสฺส วฑฺฒนฺติ อารา โส อาสวกฺขยา.

คนที่เห็นแต่โทษผู้อื่น คอยแต่เพ่งโทษนั้น
อาสวะก็เพิ่มพูน
เขายังไกลจากความสิ้นอาสวะ

พุทธพจน์ ขุ. ธ. ๒๕/๔๙

อภัยทานเป็นปรมัตถบารมี

          "อภัยทานัง อามิสทานัง ชินาติ" แปลว่า "การให้อภัยทานย่อมชนะเสียซึ่งการให้ทั้งปวง"

          อภัยทานนี้เป็นการให้ทานที่ไม่ต้องลงทุนด้วยวัตถุ เป็นทานสูงสุด พระพุทธเจ้ากล่าวว่า ใครเป็นผู้มีอภัยทานประจำใจ คนนั้นก็เป็นผู้เข้าถึงปรมัตถบารมีแล้ว คำว่า ปรมัตถบารมีนี้ เป็นบารมีสูงสุด ที่จะทำให้เข้าถึงซึ่งพระนิพพาน

                                                                 ธัมมวิโมกข์ ฉบับที่ ๑๐๖ หน้า ๗๕-๗๘

การทำลายปมเขื่องเป็นความสุข

อสฺมิมานสฺส วินโย เอตํ เว ปรมํ สุขํ

การทำลายปมเขื่อง หรืออัสมิมานะเสียได้ จึงเป็นความสุขอย่างยิ่ง

อานิสงส์ผู้มีความอดทน

          ดูกรภิกษุทั้งหลาย ! ผู้อดทนต่อคำล่วงเกินของผู้สูงกว่าก็เพราะความกลัว อดทนต่อคำล่วงเกินของผู้เสมอกันเพราะเห็นว่าพอสู้กันได้ แต่ผู้ใดอดทนต่อคำล่วงเกินของผู้ซึ่งด้อยกว่าตนได้ เราเรียกความอดทนนั้นว่าสูงสุด ผู้มีความอดทน มีเมตตา ย่อมเป็นผู้มีลาภมียศ อยู่เป็นสุข เป็นที่รักของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เปิดประตูแห่งความสุขความสงบได้โดยง่าย สามารถปิดมูลเหตุแห่งการทะเลาะวิวาทเสียได้ คุณธรรมทั้งมวล มีศีลและสมาธิเป็นต้น ย่อมเจริญงอกงามแก่ผู้มีความอดทนทั้งสิ้น ภิกษุทั้งหลาย ! เมตตากรุณาเป็นพรอันประเสริฐในตัวมนุษย์

         จากหนังสือ ๖๒ พุทธโอวาท ๓ เดือนสุดท้ายก่อนปรินิพพาน