เมื่อใดที่คุณเลิกตั้งชื่อสรรพสิ่งทั้งหลาย
คุณก็จะเริ่มมองเห็นสรรพสิ่งเหล่านั้น
When you don't name things any longer, you start seeing them.
Alan Watts
Image by Alexas_Fotos from pixabay
ผู้มีเมตตา และกตัญญู
ปีแรกที่อาตมาเป็นสามเณรอยู่ที่หนองคาย อาตมาได้พบพระรูปหนึ่งเดินธุดงค์ไปจากอุบลฯ พระรูปนี้อายุเท่าอาตมา เคยทำงานในราชนาวีไทย อาตมาก็เคยอยู่ในกองทัพเรืออเมริกันในสงครามเกาหลี
.
ท่านเป็นพระไทยรูปแรกที่อาตมาได้พบ ที่พูดภาษาอังกฤษได้ แม้ว่าจะพูดได้อย่างงู ๆ ปลา ๆ แต่อาตมาก็ดีใจที่มีใครสักคนที่พอจะพูดด้วยได้ในเวลานั้น ท่านเป็นพระที่เคร่งมาก ดูเคร่งครัดในพระวินัยทุกข้อ ฉันอาหารในบาตร ใช้วีจรสีกรักอย่างพระป่า แต่ในวัดที่อาตมาอยู่นั้นพระใช้จีวรสีเหลืองส้ม อาตมาประทับใจในตัวท่านมาก ท่านได้แนะนำว่าอาตมาควรจะไปอยู่กับหลวงพ่อชา
.
ดังนั้นหลังจากได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ และท่านอุปัชฌาย์อนุญาตแล้ว อาตมาก็ออกเดินทางไปอุบลฯกับท่านทันที แต่ระหว่างทางท่านก็ทำให้อาตมาเสื่อมศรัทธา และรู้สึกเบื่อหน่ายจนสุดจะทน
.
เพราะท่านจู้จี้จุกจิกและมีเรื่องตำหนิพระอื่น ๆ อยู่ตลอดเวลา ท่านคิดว่าเราเท่านั้นเป็นพระดีที่สุด ซึ่งเป็นสิ่งที่อาตมารับไม่ได้ อาตมาได้แต่หวังว่าหลวงพ่อชาจะไม่เป็นเหมือนพระองค์นี้ ตอนนั้นชักไม่แน่ใจว่ากำลังทำอะไรกับตัวเอง
.
เมื่อเราไปถึงวัดหนองป่าพง และได้กราบหลวงพ่อแล้ว อาตมาก็รู้สึกโล่งใจหายกังวลทันที ปีต่อมาพระรูปนั้น..ก็ลาสิกขาแล้วก็เป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง ท่านอดเหล้าได้ก็เฉพาะช่วงที่อยู่ใน สมณเพศเท่านั้นเอง พอลาสิกขาแล้วก็เลยเมาหยำเป กลายเป็นคนจรจัด น่าสมเพท เมื่ออาตมาได้ข่าวก็รู้สึกโกรธและนึกรังเกียจ
.
เย็นวันหนึ่งเมื่อได้คุยเรื่องนี้กับหลวงพ่อ
.
หลวงพ่อบอกอาตมาว่า “ท่านต้องกตัญญูต่อเขา เพราะเขาเป็นคนพาท่านมาที่นี่ ไม่ว่าเขาจะประพฤติตัวหรือเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรก็ตาม ท่านก็ต้องถือเสมือนเขาเป็นครูคนหนึ่งของท่านและแสดงความกตัญญูต่อเขา
.
เพราะการที่เขาได้พาท่านมาที่นี่ อาจจะเป็นคุณความดีเพียงอย่างเดียว ที่เขาเคยทำในชั่วชีวิตนี้ เป็นสิ่งเดียวที่เขาจะภูมิใจได้ ไปบอกให้เขารู้สึกดี ๆ ในเรื่องนี้ บางทีเขาอาจจะเปลี่ยนก็ได้”
.
แล้วหลวงพ่อก็เร่งเร้าให้อาตมาไปตามหาโยมคนนั้นไปคุยกับเขา ขอบคุณที่เขาพามาหาหลวงพ่อ ซึ่งอาตมารู้สึกว่าเป็นสิ่งที่งดงามน่าปฏิบัติตามจริงๆ ถ้าให้อาตมาไปพูดดูถูกเขาอย่างนี้ก็ง่าย.... โยมทำให้อาตมาผิดหวังมาก โยมเคยตำหนิคนอื่น คิดว่าตัวเองเป็นพระดี แล้วดูซิ ตอนนี้โยมเป็นยังไง...
.
บางทีเราก็อารมณ์เสีย เพราะขัดเคือง ที่เขาไม่เป็นไปอย่างที่เราคาดหวัง แต่หลวงพ่อจะบอกว่าอย่าไปทำอะไรอย่างนั้น เสียเวลาเปล่าๆ แล้วก็อันตรายด้วย ทำสิ่งดีๆ จากจิตที่ประกอบด้วยความกรุณาดีกว่า...
.
เมื่ออาตมาได้พบเขา เขาก็ยังดูโทรมอยู่อย่างเดิม ไม่มีอะไรดีขึ้น แต่ทุกครั้งที่เห็นอาตมาดูเขาดีอกดีใจเพราะเขาจำได้ ในชีวิตของเขาคงมีไม่กี่ครั้งหรอกที่จะได้รู้สึกดีๆ อย่างนั้น อาตมาก็รู้สึกดีใจที่ทำให้เขามีความสุข แม้จะเป็นเพียงชั่วขณะหนึ่ง คนที่มีความทุกข์มากๆ นั้น ถ้าเราได้ทำให้เขามีความสุขบ้าง แม้แค่สองสามครั้ง เราจะรู้สึกปลื้มมาก
.
ครูบาอาจารย์หลายคนที่อาตมาสนใจผลงาน แต่ไม่เคยรู้จักเป็นส่วนตัว อย่างเช่น อลัน วัตต์ (Alan Watts) ผู้เขียน “วิถีแห่งเซ็น” (The Way of Zen) ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับพุทธศาสนาเล่มหนึ่งที่อาตมาได้อ่านในระยะแรกๆ จำได้ว่าประทับใจมาก อ่านแล้วอ่านอีกหลายเที่ยว แต่ต่อมาภายหลังอาตมาได้ทราบว่า...
.
เขาชักไม่ได้เรื่องแล้ว เมื่ออาตมามีโอกาสได้ไปฟังเขาพูดที่ ซานฟรานซิสโก ยอมรับว่าเขาพูดเก่ง แต่ตอนนั้นคิดว่ายังไม่ดีพอ
.
แต่ปัจจุบันเมื่อระลึกย้อนกลับไป
.
อาตมาก็รู้สึกขอบคุณและกตัญญูต่อ อลัน วัตต์ ตลอดทั้งนักเขียนและครูบาอาจารย์อีกหลาย ๆ คน ที่เคยให้ความรู้แก่อาตมา ชีวิตส่วนตัวของเขาจะเป็นอย่างไรก็ไม่ใช่เรื่องของเราจะไปวิพากษ์วิจารณ์ หรือฝังใจอยู่กับความบกพร่องผิดพลาดของเขา
.
ผู้มีเมตตา และกตัญญู
ต้องสามารถเลือกจดจำเฉพาะ
ด้านที่ดีของผู้อื่น เท่านั้น…
พระอาจารย์สุเมโธ
Image by Pavlofox from pixabay
มันคือบ่วงที่ไว้ดักจับสัตว์
การเสพรูป - เสียง - กลิ่น - รส
สัมผัสต่างๆ ที่น่าใคร่น่าปรารถนา
อารมณ์ต่างๆ ในโลก
เป็นสิ่งที่ควรกลัว
เพราะว่ามันคือบ่วงที่ไว้ดักจับสัตว์
ให้หลงติดอยู่ในวังวนแห่งวัฏสงสารเรื่อยไป
เป็นสิ่งที่จะดึงเราจมสู่อบายภูมิ
ให้เสวยความเผ็ดร้อน ทุกข์ทรมาน
อย่างยาวนานนั่นเองนะ
เมื่อใดที่เราติดกับดักตรงนี้
จิตเราจะอ่อนแอขาดกำลัง ขาดปัญญา
ก็จะหลงทำผิดพลาดได้ง่าย
เรียกว่าตกเป็นทาสของ
กิเลส - ตัณหา - อุปาทาน
... นั่นเองนะ
เปรียบเหมือน นายพรานที่เขาจะดักจับสัตว์
เขาก็เอาเหยื่อมาล่อ
อย่างถ้าเราจะไปตกปลา
เราก็ต้องมีเหยื่อไปล่อปลา
ปลามันหลงฮุบ มันก็ถูกจับไป
จะไปฆ่าไปแกงยังไงก็ได้
ตกเป็นทาสเขาแล้วนี่
หรือว่า นายพรานที่เข้าป่า
เขาจะดักจับสัตว์ป่า เขาก็เอาเหยื่อไปล่อ
พอหลงฮุบเข้า ก็ตกเป็นทาสเขา
... ฉันใด
กามคุณอารมณ์ต่างๆ ในโลก
มันคือบ่วงที่ไว้ดักจับสัตว์นั่นเอง
อันนี้ควรกลัวให้มาก มันมีสุขน้อย
แต่ว่ามันแฝงไปด้วยความทุกข์
ความเร่าร้อนมากนั่นเอง
.
พระมหาวรพรต กิตฺติวโร
Image by FLAquaman007 from pixabay
เป็น สังขารุเบกขาญาณ
...ส่วนอนัตตา
มาพิจารณาถึงสิ่งสภาพทั้งหมด
เราไม่ยึดสิทธิ เราไม่แสดงอำนาจ
ไม่แสดงอิทธิพลว่าเก่งกาจ
สามารถทำลายสิ่งที่เป็นอนัตตานั้น
ให้อยู่ในอำนาจ
เราจะไปกีดกันกั้นความเกิด
ความแก่ ความเจ็บ ความตาย ไม่สำเร็จ
เมื่อไม่สำเร็จ ทีนี้มันจะแก่ก็ให้มันแก่ไปเถิด
มันจะเจ็บก็ให้มันเจ็บไปเถิด
มันจะตายก็ให้มันตายไปเถิด
ไม่แสดงความดีใจในความตาย
ของตนและคนอื่น
ไม่แสดงความเสียใจในความตาย
ของตนและคนอื่น
ทำจิตเป็นกลางวางเฉย
เป็น สังขารุเบกขาญาณ
ปล่อยสังขารตามสภาพ
ดวงจิตนั้นเป็นดวงจิตที่อยู่ในวิปัสสนา
นี่เรียกว่าเป็นวิชาข้อหนึ่ง
เป็นตัววิปัสสนาโดยสั้น
เห็นสังขารเป็นของไม่เที่ยง
เห็นสังขารเป็นทุกข์
เห็นสังขารไม่ใช่ตัวตน
เราก็ปลดสังขารออกไป
จากความยึดความถือ
ปล่อยวางไปตามสภาพ
ท่านพ่อลี ธัมมธโร
Image by Hans from pixabay
เลือกให้ดี
เลือกให้ดี หากจะสู้รบตบมือกับใคร
บางครั้ง ความสงบนั้น
ดีกว่าการเป็นผู้ถูกต้อง
Be selective with your battles.
Sometimes peace is better than being right.
Unknown
Image by EvgeniT from pixabay
อย่าให้มันแยกไปในความทุกข์
รักษาจิตของเรา
อย่าให้มันแยกไปในความทุกข์
มันจะทุกข์ก็ทุกข์ แต่ใจไม่ทุกข์
คนในโลกมันจะทุกข์ก็ตาม
แต่กูไม่ทุกข์ไปกับมัน
ร่างกายมันจะมีทุกข์เกิดขึ้น
แต่ใจไม่ทุกข์ไปกับมัน
มันจะทุกข์ก็ทุกข์ไป แต่ใจไม่ทุกข์
ทำจิตใจให้เป็นกลาง
ไม่ดีใจในความสุขที่มีอยู่ในตน
สุขมันก็ทุกข์ ทำไมมันทุกข์
ความสุขมันแปรได้ มันขึ้นมันลง
มันสูงมันต่ำ แปรได้ คือมันทนไม่ไหว
นั่นแหละคือทุกข์
ความเดือดร้อนก็ทุกข์
มันมีทุกข์สองทุกข์
เมื่อดวงจิตเห็นแจ้งชัดในกองทุกข์เช่นนี้
คือเห็นทุกข์ เป็นตัววิปัสสนาเกิดขึ้นในดวงจิต
ท่านพ่อลี ธัมมธโร
Image by GLady from pixabay
ความสูงของชีวิต
เมื่อถูกเข้าใจผิด
ไม่พูด คือ ความใจใหญ่
ความจริงความเท็จของเรื่องราว
กาลเวลาจะให้คำตอบที่ดีที่สุด
เมื่อถูกทำร้าย
ไม่พูด คือ ความกรุณา
ความอบอุ่นเย็นชาของความสัมพันธ์
กาลเวลาจะให้การพิสูจน์ที่ดีที่สุด
ไม่พูด คือ ความกรุณา
ความอบอุ่นเย็นชาของความสัมพันธ์
กาลเวลาจะให้การพิสูจน์ที่ดีที่สุด
เมื่อถูกให้ร้าย
ไม่พูด คือ ความมีวุฒิภาวะ
ความดีความชั่วในอุปนิสัย
กาลเวลาจะให้ความกระจ่างที่ดีที่สุด
ไม่ว่าเรื่องอะไร อย่าได้รีบโต้แย้งอธิบาย
ไม่ว่าคำพูดใดๆ อย่าได้รีบพรั่งพรู
เราหัดพูดใช้เวลาเพียงไม่กี่ปี
เรียนรู้จักนิ่งเงียบ ต้องใช้เวลานับสิบปี
ความสูงของชีวิต
ไม่อยู่ที่เห็นชัดได้มากน้อยเพียงใด
แต่อยู่ที่มองสิ่งต่างๆ ให้เบาบางได้เพียงใด
ความกว้างของจิตใจ
ไม่ได้อยู่ที่รู้จักคนมากน้อยเพียงใด
แต่อยู่ที่ยอมรับคนได้มากน้อยเพียงใด
เป็นคนดั่งภูผา
มองล้านสิ่ง รับได้ล้านสิ่ง
เป็นคนดั่งสายน้ำ
รู้ขึ้นลง และขึ้นลงเป็น
ผู้ยอมเสียเปรียบ ท้ายที่สุดจะไม่เสียเปรียบ
จะได้หวนคืน ไม่ช้าก็เร็ว
ผู้ยอมแพ้ ท้ายที่สุดไม่สูญเสียการนับถือตนเอง
ย่อมชนะใจคน
สามก๊ก
Image by SueeMartz from pixabay
ต้องอดทนอดกลั้น ต่ออารมณ์โลกที่น่ายินด้วย
คนส่วนมาก ชอบคิดกันแต่ว่า
อารมณ์ของโลกที่ไม่น่ายินดี
ต้องอดทนอดกลั้นไว้
แต่ในความเป็นจริงแล้ว
ถ้าเราต้องการอยู่ในโลกนี้
อย่างมีความสุขแท้จริงแล้ว
เราก็ต้องอดทนอดกลั้น
ต่ออารมณ์โลกที่น่ายินด้วย
จตฺตาลโยภิกฺขุ
Image by ChiemSeherin from pixabay
เพราะรู้จักดี รู้จักป้องกันความดีของตน
คิดเร็ว ระวัง อย่ารำคาญคนที่คิดช้า
พูดคล่อง ระวัง อย่าหงุดหงิดคนที่พูดตะกุกตะกัก
ทำอะไรเก่ง ระวัง อย่าดูหมิ่นคนที่ทำไม่เก่ง
ถือศีล ระวัง อย่าดูแคลนคนทุศีล
จิตสงบ ระวัง อย่าประมาทคนฟุ้งซ่าน
จะดีได้ ดีจริง ดีนาน ก็เพราะรู้จักดี
รู้จักป้องกันความดีของตน
ไม่ให้กิเลสเกิดเป็นเงาตามตัวของมัน
พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ
Image by rosiekeystrokes from pixabay
จงตัดปมยุ่งเหยิงคือ อัตตาตัวตน
รากฐานของความชั่วไม่ใช่สิ่งอื่นใดเลย
นอกจากความยึดมั่นในอัตตามุมมอง
ที่เต็มไปด้วยความยึดติดอันลวงตา
ดังนั้น
-เลิกยึดติด (ผูกพัน) กับมิตรและ (เกลียดชัง) ศัตรู
-ละทิ้งโลกธรรม (ลาภยศสรรเสริญสุข)
-เลิกวิ่งไล่ตามวัตถุภายนอก
-ปฏิบัติเพียงพระธรรมเท่านั้นด้วยหัวใจจริง ๆ
จงตัดปมยุ่งเหยิงคือ อัตตาตัวตน
การปฏิบัติธรรมจะไม่ก้าวหน้าเลย
ถ้าไม่ถอนกำจัดสิ่งไม่ดีคืออัตตาตัวตนเสีย
เหมือนกับที่ต้นอ่อนไม่อาจเติบโตบนก้อนหิน
เพราะฉะนั้นจึงควรละทิ้งอัตตาตัวตน
ที่เป็นมูลเหตุของความชั่วทุกอย่าง
ท่านคุรุ รินโปเช (คุรุปัทมสัมภวะ)
Image by hossien from pixabay
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)