จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
นักฟังเทศน์ที่ดี
ธรรมชาติเทศนา ทั้งกลางวัน กลางคืน
ทั้งภายนอกและภายใน
ประกาศอยู่ตลอดเวลา
แต่ทำไมจิตจึงไม่เห็น
เหตุเพราะอวิชชา
นักฟังเทศน์ที่ดี
(คือ) มองเห็นความแปรปรวนของสังขาร
เพราะจิตเขาไม่มัวเมา มีสติ ไม่ประมาท
หลวงปู่หลุย จันทสาโร
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
เป็นแค่ผู้เห็น ปลอดภัยแล้ว
เคล็ดลับของการปฎิบัติคือ อย่าเข้าไปเป็น
ให้เป็นผู้รู้ เป็นผู้ดู
อย่าเข้าไปเป็นมัน ถ้าเข้าไปเป็นมัน ไม่ใช่นักปฏิบัติ
เพราะเวลาเราไม่ปฏิบัติ เราก็เข้าไปเป็นอยู่แล้ว
เวลาเกิดความโกรธ เราก็โกรธ
เวลาเกิดความรัก เราก็รัก
แต่นักปฏิบัติจะต้องเห็น
เห็นความโกรธ เห็นความรัก
เห็นความเบื่อ เห็นความขี้เกียจ
แต่ไม่ได้เข้าไปเป็นผู้ขี้เกียจด้วย นี่ปลอดภัยแล้ว
ทุกข์จะเกิดขึ้นที่กายมากน้อยแค่ไหน แต่ใจเป็นผู้เห็น
ความคิดจะปรุงแต่งให้ใจเราเศร้าหมองแค่ไหน
ใจเราก็ไม่ได้ไปเศร้าหมองด้วย
เป็นแค่ผู้เห็น ปลอดภัยแล้ว
อ.กำพล ทองบุญนุ่ม
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
จุดอ่อนของมันก็คือการถูกรู้ถูกเห็น
เมื่อเรามีสติรู้ทันความคิดและอารมณ์บ่อย ๆ
ต่อไปก็จะรู้ทางว่าความคิดจะมาแบบไหน อารมณ์จะมาไม้ไหน
คนเราเวลาจมอยู่ในอารมณ์
อารมณ์เหล่านี้จะพยายามครองจิตครองใจให้นานที่สุด
มันมีลูกไม้หลายอย่าง เช่นเวลาเราโกรธ
ความโกรธจะสั่งให้จิตส่งออกนอก
ไปจดจ่ออยู่กับคนที่พูดไม่ดีกับเรา ทำไม่ดีกับเรา
เราก็จะโกรธแล้วก็ด่าเขากลับ หรือถึงขั้นทำร้ายร่างกายเลย
อันนี้เป็นอุบายอย่างหนึ่งของความโกรธ
มันต้องการให้จิตเราส่งออกนอก
จะได้ไม่หันกลับมาดูใจจนรู้ทันว่ามีอารมณ์เกิดขึ้น
ทันทีที่รู้ทันว่ามีอารมณ์เกิดขึ้น มันจะฝ่อหรือสลายตัวไป
เพราะจุดอ่อนของมันก็คือการถูกรู้ถูกเห็น
ยิ่งมีสติรู้ทันมันเร็วเท่าไร
มันก็ครอบงำจิตใจเราได้น้อยเท่านั้น
ดังนั้นเราจึงควรหมั่นสังเกตความคิด
หมั่นดูจิตใจ หมั่นมองตนบ่อย ๆ
หากไม่อยากพลาดท่าเสียทีเพราะอารมณ์อกุศลเหล่านั้น
พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
อภิญญาไม่ใช่ปัญญา
ผู้สำเร็จฌานแล้ว จะต้องมาเวียนว่ายตายเกิด
เพราะ จิตไม่มีปัญญา
ลักษณะของการรู้จริง เห็นจริง
ที่เรียกว่า อภิญญา เป็นลักษณะอย่างนี้
ไม่ได้จัดเข้าในลักษณะของปัญญา
ที่จะเอาตัวรอดจากอำนาจของกิเลส
เพราะฉะนั้นสมาธิในฌาน
จึงเป็นสมาธิที่ไม่สามารถจะ
ทำให้ผู้ปฏิบัติได้สำเร็จมรรคผลนิพพาน
ถึงจะมีบ้างก็มีจำนวนน้อย
หลวงพ่อพุธ ฐานิโย
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
อภัยทานอยู่ที่จิต
อภัยทานอยู่ที่จิต
จะมัวให้กายทำโน่นทำนี่อยู่ทำไม
เสียเวลา
ธรรมทาน อภัยทาน เป็นทานภายในที่สูงสุด
เหนือทานภายนอก
ถ้าเราเอากำไรในทาน ศีล ภาวนาภายนอก
ก็ได้แค่โลกีย์
หลวงปู่บุดดา ถาวโร
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
วิธีสลายความเพลินหลง
ปัญหาของชีวิต คือ ความเพลินหลง
ความเพลินหลงของจิต มันก็จะเป็นตัณหา
หลงนานก็จะมีอุปาทานเข้าไปแทรก
เป็นเชือกมัดให้แน่นขึ้นจนเป็นอารมณ์ ภพก็เกิดตามอารมณ์
วิธีแก้คือ สลายความเพลินหลง
ด้วยการทำจิตให้เป็นกลางๆ
คือเอาจิตมาไว้กับกาย
ลมหายใจคือหนึ่งในกายทั้งหลาย
รู้อิริยาบถตามจริงก็คือรู้กาย
ทำอะไรอยู่ก็รู้ ด้วยใจเป็นกลางๆ
ความเพลินหลงก็จะถูกกระจายออก
ไม่สามารถรวมตัวกันเป็นตัณหา
เป็นอุปาทาน เป็นอารมณ์ขึ้นมาได้
อย่างนี้ใจก็จะสบายขึ้นเรื่อยๆ
กิเลสก็จะเบาบางขึ้นเรื่อยๆ
จิตก็จะเฉียบคม ทิ้งความคิดได้ไวขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อใดที่สมาธิมีพอดี
บวกกับการเห็นความไม่เที่ยงของสรรพสิ่งอย่างจริงแท้
จิตก็จะเกิดการปล่อยวางอย่างจริงๆ
ถึงตรงนั้นก็จะเบาจิตด้วยปัญญา
นี่แลคือความเพียรชอบ ยิ่งทำยิ่งหมดทุกข์
ครูบาไตรภพ วัดป่าโคกเจริญธรรม
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ถ้าสติรู้ทันต่อความคิดอยู่บ่อยๆ
ถ้าสติรู้ทันต่อความคิดอยู่บ่อยๆ เนืองๆ
พอคิด รู้ทันที เรื่องก็จะไม่ยาว
เรื่องก็สั้นเข้ามา สั้นเข้ามาๆ
จนกระทั้งคิดปุ๊บ รู้ทันที
เรียกว่า "รู้ต้นจิตที่กำลังจะคิด"
จิตไม่มีโอกาสจะผลิตบัญญัติ
พอคิดอะไรไม่ได้ ก็ปรุงไม่ออก
ก็ไม่มีบัญญัติที่จะไปเป็นเรื่องเป็นราว..
ตัดไปหมด เหมือนกับไปทำลายรังของมัน..
ที่จะไปเป็นเรื่องเป็นราวต่างๆ
พระอาจารย์สุรศักดิ์ เขมรังสี
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
โสดาปัตติผล
"ปฐพฺยา เอกรชฺเชน สคฺคสฺส คมเนน วา สพฺพโลกาธิปจฺเจน โสตาปตฺติผลํวรํ"
โสดาปัตติผลประเสริฐกว่าความเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ
หรือสมบัติของพระเจ้าจักรพรรดิ
ประเสริฐกว่าการไปสู่สุคติภูมิ
และกว่าความเป็นใหญ่ในโลกทั้งปวง
นักภาวนาจริงๆ ต้องดูเหมือนไม่ได้ภาวนา
นักภาวนาจริงๆ ต้องดูเหมือนไม่ได้ภาวนา
ต้องเป็นคนปกติ อยู่กับโลกปกติ ใช้ชีวิตปกติ
มีกิเลสได้ตามปกติ
เพิ่มอยู่ตัวเดียวคือ..รู้ทัน!
รู้ทันเนี่ยแหละ เป็นตัวภาวนาอย่างเลิศเลย
ทุกครั้งที่มีสตินะ! ขณะนั้นไม่มีกิเลส
ทุกครั้งที่รู้สึกตัว ขณะนั้นไม่มีความหลง
เป็นภาวนาที่เรียกว่า..ดูจิต
ภาษาที่ให้ถูกต้องตรงตามตำราเขาเรียกว่า
“จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน”
พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)