สติควบคุมจิต เป็นยอดแห่งความปรารถนา

เมื่อสติเห็นจิต คุมจิตอยู่แล้ว

ความปลอดโปร่งแห่งจิตจะหาที่สุดไม่ได้

ความรู้ต่างๆ ก็เช่นเดียวกัน

ย่อมเกิดจากสติควบคุมจิตนี้ทั้งนั้น

ฉะนั้นสติควบคุมจิต

จึงเป็นยอดแห่งความปรารถนา

ของผู้ปฏิบัติกรรมฐานโดยแท้

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

จิตใจที่ฝึกดีแล้วไม่เป็นไปตามกระแสโลก

พยายามฝึกจิตใจให้มีความเข้มแข็ง 

ให้มีภูมิต้านทานต่อกระแสโลก 

ก่อนออกทำงานจะได้มีความสุขสบาย

ก็ไม่ค่อยทำกัน...

สุดท้ายก็บ่นว่าทุกข์ ๆๆๆๆๆ ...

เพราะจิตใจที่ฝึกดีแล้ว 

เขาไม่สุขไม่ทุกข์

และเขาไม่เป็นไปตามกระแสโลก...

ผู้เป็นเจ้าของก็สบาย

พระอาจารย์ชายแดน สีลสุทโธ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

อย่าจำกัดการเติบโตของปัญญาไว้ด้วยทิฏฐิ

อย่าจำกัดการเติบโตของปัญญาไว้ด้วยทิฏฐิ

อย่าปิดบังปัญญาด้วยความคิดเห็นเข้าข้างตนเอง

อย่าบิดเบือนปัญญาด้วยการลำเอียงใดๆ

ปุถุชนมองสิ่งทั้งปวงในขอบเขตที่ตัวเองอยากให้เป็น

พระอริยะมองสิ่งทั้งปวงตามที่มันเป็นจริง

นั่นคือจิตที่พ้นจากสักกายทิฏฐิ

พระอาจารย์ชุมพล พลปญฺโญ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ถ้า “ชนะใจ” ได้แล้ว ทุกคนสบาย

ชนะผู้อื่น เขาก็คับแค้นใจ เราก็ไม่สบายใจ

ผู้อื่นชนะเรา เราก็คับแค้นใจ เขาก็ไม่สบายใจ

แต่ถ้า “ชนะใจ” ได้แล้ว ทุกคนสบาย

เขาก็สบาย เราก็สบาย

นี่แหละคือวิถีของนักปราชญ์เป็นอย่างนี้

พวกเราส่วนใหญ่ที่ยังเป็นนักปราชญ์กันไม่ได้

เพราะเราต่อสู้กับอารมณ์ของเราไม่ได้

อารมณ์ของเรามักจะมีอำนาจครอบงำใจเรา

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

รักษาสมาธิจิตไว้ได้ ปัญญาก็มีอยู่ประจำ

..ถ้าผู้ใดตามจิตตัวเอง

ตามรู้จิตใจตัวเองไปเสมออย่างนี้แล้ว 

กิริยาอาการของจิตมันผิดปกติไปขณะไหนก็รู้ได้ขณะนั้น

อย่างนี้นั่นละ มันจึงมีทางรักษาสมาธิให้สม่ำเสมอไปได้..

อุบายวิธีฝึกจิตนะ มันสำคัญแท้ๆ 

เรื่องการรักษาสมาธิจิตไว้ให้ได้นี่นะ เมื่อรักษาสมาธิจิตไว้ได้แล้ว 

ปัญญานั้นมันก็มีอยู่ประจำ อยู่กับจิตเสมอไป..

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

พระนิพพานอยู่ฟากตาย ความสุขก็อยู่ฟากทุกข์

พระนิพพานอยู่ฟากตาย ความสุขก็อยู่ฟากทุกข์ 

เราทำความเพียรภาวนาไป 

พอถึงทุกข์ก็เกิดกลัวความทุกข์เสียแล้ว 

แล้วเมื่อใดจะพ้นทุกข์ไปได้เล่า

การกลัว ควรกลัวแต่ในทางที่ผิด 

คือกลัวความผิด ไม่กระทำผิด 

กลัวว่าตนเองจะไม่พ้นจากวัฏฏทุกข์ 

แล้วรีบเร่งบำเพ็ญความเพียรเข้าถึงจะถูก

หลวงปู่ฝั้น อาจาโร

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

การวางอารมณ์ คือไม่ยึดไม่ติดอารมณ์

การวางอารมณ์ คือไม่ยึดไม่ติดอารมณ์

ทั้งอดีตที่ล่วงไปแล้ว ทั้งอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

มีเพียงสติสัมปชัญญะให้จิตตื่นอยู่ในปัจจุบันเท่านั้น

ดังข้อความในภัทเทกรัตตคาถาว่า

"อตีตํ นานฺวาคเมยฺย นปฺปฏิกงฺเข อนาคตํ" เป็นต้นว่า

ผู้มีปัญญาไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงลับไปแล้ว

ไม่พึงหวังสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

เพราะอดีตมันก็ล่วงไปแล้ว อนาคตก็ยังมาไม่ถึง

และผู้ใดเห็นธรรมที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า ไม่ง่อนแง่นคลอนแคลน

เขาพึงพอกพูนความเห็นนั้นไว้

หลวงพ่อกนฺตสิริ (กนฺตสิริ ภิกฺขุ)

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ความรู้สึกตัวหรือสัมมาสติ นี้คือพุทธโอสถ

ความรู้สึกตัวหรือสัมมาสติ

นี้คือพุทธโอสถ

จิตเสพคุ้นอยู่กับความรู้ตัว

ที่เป็นปัจจุบันธรรม ปัจจุบันขณะ 

ระลึกรู้มากๆ เข้า

จิตจะคลายทุกข์ที่หลงกลืนนั้นออกมา

จิตเกิดการอาเจียน

เกิดการสำรอกกิเลสตัณหาออกมา

เพราะยาเม็ดเดียวนี้แท้ๆ

หลวงตาสุริยา วัดป่าโสมพนัส 

(ส.มหาปัญโญภิกขุ)

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

รู้ไม่ใช่กำหนดรู้ ..แต่สักแต่ว่ารู้

ฝึกตามรู้จิต/สังเกตจิต จิตจะรู้สึกอย่างไร

(ไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี) ก็รู้แค่นั้น (อย่าคิดวิพากษ์ต่อ)

ไม่ใช่ดักรู้จิต ไม่ใช่เพ่ง ไม่ใช่เผลอ/ลืมตัว แต่ฝึกรู้สึกตัว

(รู้เนื้อรู้ตัว) อย่างง่ายๆ สบายๆ เอาไว้เสมอๆ ไม่ว่าจะทำอะไร

(เมื่อ “รู้” แล้วก็ไม่ใช่อยากหรือพยายามประคองตัวรู้เอาไว้)

รู้ไม่ใช้คิด (เว้นมีกิจการงานที่ต้องใช้ความคิด)

รู้ไม่ใช่กำหนดรู้ ..แต่สักแต่ว่ารู้

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

จากหนังสือ “หลวงปู่ฝากไว้”

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

จงรักษาอินทรีย์ ที่รูป, เสียง, กลิ่น, รส, และผัสสะทั้งหลาย

จงรักษาอินทรีย์ ที่รูป, เสียง, กลิ่น, รส, 

และผัสสะทั้งหลาย 

เพราะว่า ทวารเหล่านี้ถูกเปิดทิ้งไว้ไม่รักษา 

ย่อมจะถูกโจรคือกิเลสปล้นเอา 

เหมือนพวกโจรปล้นบ้าน ฉะนั้น

ฝนย่อมรั่วรดเรือนที่มุงไม่ดี ฉันใด 

ราคะย่อมจะรั่วไหลไปสู่จิต

ที่ไม่ได้อบรมแล้ว ฉันนั้น

วิสุทธิมรรค เล่ม ๑ ภาคศีล ปริเฉทที่ ๑ สีลนิเทศ 

หน้าที่ ๕๑ – ๕๕

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/