คนเราทุกคนใหญ่แต่กาย

คนเราทุกคนใหญ่แต่กาย 

ใหญ่แต่ชาติ ใหญ่แต่ชื่อ ใหญ่แต่ยศ ใหญ่แต่ความสำคัญตน 

แต่ความรู้ความฉลาดที่จะทำตนให้ร่มเย็นเป็นสุข 

ทั้งกายและใจโดยถูกทาง

ตลอดจนให้ผู้อื่นได้รับความร่มเย็นเป็นสุขด้วย

นั่นไม่ค่อยเจริญเติบโตด้วย และไม่สนใจบำรุงให้ใหญ่โตด้วย

จึงเกิดความเดือดร้อนกันอยู่ทุกหนทุกแห่ง

โดยไม่เลือกเพศวัยชาติชั้นวรรณะอะไรเลย

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

เบื่อๆ อยากๆ มันก็เลยลำบากอย่างทุกวันนี

พวกเรานี้เหมือนกับมดแดงกัดเด็ก 

พอมันกัดขึ้นมาก็ร้องไห้ แล้วก็ขยับไปหน่อยหนึ่ง 

มดแดงก็ไล่กัดอีก ก็ขยับไปหน่อยหนึ่ง อย่างนั้นล่ะพวกเรา 

มันไม่เบื่อในโลกจริง ยังมองว่ามีความสุขจุดใดจุดหนึ่งอยู่ 

ถ้าเบื่อหน่ายคลายแล้วจะหลุดพ้น ...

นั่นคือพระอริยเจ้าที่ท่านเบื่อหน่าย คลาย 

แล้วก็หลุดพ้นจากอาสวกิเลส แต่พวกเรานี่มันไม่เบื่อจริง 

เบื่อๆ อยากๆ มันก็เลยลำบากอย่างทุกวันนี้

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สนฺตุสฺสโก

แก่นสารของชีวิตเริ่มที่มีสติรักษาจิต

แก่นสารของชีวิตเริ่มต้นตรงที่มีสติรักษาจิต

เมื่อจิตกลับเข้ามาอยู่กับตัวเองได้นานขึ้น ๆ

"อารมณ์ข้างนอก" ซึ่งมันเคยมีอิทธิพลต่อจิต 

เคยครอบงำจิต บีบคั้นจิต ทับถมจิต 

มันก็ดับไปได้... สลายไปได้ ...

พระอาจารย์ครรชิต สุทธิจิตโต

อุปสรรค ปัญหา คือของขวัญ

อย่าโอดครวญว่าอุปสรรค ปัญหา เป็น “มารผจญ”

มันคือของขวัญอันเสมอภาคที่ทุกคนจะต้องได้รับ

สำหรับคนอ่อนแอเท่านั้น ที่แก้ห่อของขวัญนั้นไม่ออก

พระอาจารย์อำนาจ โอภาโส

การฝึกหัดสมาธิภาวนา คือการตั้งสติอันเดียว

การฝึกหัดสมาธิภาวนา 

คือ การตั้งสติอันเดียว ให้รู้ตัวอยู่เสมอ 

มันคิดมันนึกอะไร ก็ให้รู้ตัวอยู่เสมอ 

ยิ่งรู้ตัวชัดเจนเข้า มันยิ่งเป็น เอกัคตารมณ์ 

นั่นแหละตัวสมาธิ

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

ความดำริของใจเจ้าโง่

ตา หู จมูก ปาก ลิ้น กาย ใจ มิใช่กิเลส

รูป เสียง กลิ่น รส ผัสสะ อารมณ์ มิใช่กิเลส 

อายตนะนอก อายตนะใน มิใช่กิเลส

ความดำริของใจเจ้าโง่ นี้ต่างหาก 

ที่มันพาให้เกิดเป็นกิเลส

หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

เราไม่มีหน้าที่ละกิเลส เรามีหน้าที่รู้

เราไม่มีหน้าที่ไปละกิเลส เรามีหน้าที่ไปรู้มัน

ทันทีที่รู้ ก็เหมือนมีความสว่างเกิดขึ้น

แล้วความมืดก็ดับลงทันที

โดยไม่ต้องหาทางทำลายความมืดเลย

เพราะฉะนั้น ไม่ต้องกังวลเรื่องหาทางละกิเลสนะ

หมั่นเจริญสติให้มากเข้าเถอะ

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

เบื้องต้นของความเป็นพุทธะ

ความรู้สึกตัวหรือความรู้เนื้อรู้ตัวนี่แหละ

คือเบื้องต้นของความเป็นพุทธะ

พุทโธ, พุทธะ แปลว่า รู้, ตื่น, เบิกบาน

ถ้าเผลอ ใจเหม่อลอยอยู่

จะ รู้ ตื่น และเบิกบาน ได้อย่างไร

พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

ถ้าเห็นว่า จิตเผลอ ก็ใช้ได้

ถ้าเห็นว่า จิตเผลอ ก็ใช้ได้..

ได้สติ ความรู้ตัว

ถ้าเห็นว่าเห็นจิตเคลื่อน ก็ใช้ได้..

ได้สมาธิ จิตตั้งมั่น

ถ้าเห็นว่า จิตเกิด-ดับ ก็ใช้ได้..

ได้ปัญญา

พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

มีปัญญาเต็มร้อยต้องคลายทั้งร้อย

ทางโลกทุกคนเป็นอัจฉริยะกันหมด

มีปัญญากันเต็มร้อย

แต่ในทางธรรม

มีปัญญาเต็มร้อยต้องคลายทั้งร้อย

พระอาจารย์สำราญ ธมฺมธุโร