บุคคลผู้มีอำนาจมากที่สุด และควรแก่การสรรเสริญ

บุคคลผู้มีอำนาจมากที่สุด

และควรแก่การสรรเสริญนั้น

คือผู้ที่สามารถเอาตนของตนเอง

ไว้ในอำนาจได้ สามารถชนะตนเองได้ 

ผู้ชนะตนได้ ชื่อว่าเป็นยอดนักรบในสงคราม...

เธอทั้งหลายจงเป็นยอดนักรบในสงครามเถิด

อย่าเป็นผู้แพ้เลย

พุทธโอวาทก่อนปรินิพพาน

การปล่อยวาง

การปล่อยวาง

คือจิตมันรู้เท่าเห็นจริง...

หลวงพ่อทูล ขิปปปัญโญ

ธรรมที่ต้องนึกถึงเนืองๆ

..ถ้าตั้งใจภาวนาอยู่เสมอว่า..

เรามีความแก่เป็นธรรมดา 

ความเจ็บไข้ได้ป่วยเป็นธรรมดา 

ความตายเป็นธรรมดา 

เราต้องพลัดพรากจากของรัก ...

เมื่อผู้ใดมานึก มาเจริญในธรรมเหล่านี้อยู่ 

จิตใจจะสบาย.. 

เพราะพระพุทธเจ้าตรัสเตือนไว้ว่า

..เป็นธรรมที่เราต้องนึกถึง

อยู่เนืองๆ ติดต่อกันไป

หลวงปู่สิม พุทธาจาโร

ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ

“..ปริยัติ เรียนรู้ คัมภีร์ 

ปฏิบัติ ดี รู้ทัน กิเลส 

ปฏิเวธ รู้แล้ว ละวาง..”

ท่านพ่อลี ธัมมธโร

สมาธิที่เกิดจากการไม่เอาขันธ์ ๕

เวลาเราปฏิบัติสมาธินี่ เราก็อยากจะให้มันสงบตลอด...

ทีนี้พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน

“เมื่อจิตตั้งมั่น ก็ให้รู้ว่าจิตตั้งมั่น เมื่อจิตไม่ตั้งมั่น ก็ให้รู้ว่าจิตไม่ตั้งมั่น”

พอจิตมันไม่ตั้งมั่น ก็คือมันไม่มีสมาธิ เราก็ไปยินร้าย

พอจิตมันตั้งมั่น มีสมาธิ เราก็ยินดี ก็เลยหลงทั้งคู่ เข้าใจยัง

พระพุทธเจ้าบอกจิตตั้งมั่นก็ให้รู้

จิตไม่ตั้งมั่นก็ให้รู้ มันแค่ความรู้อันหนึ่งเฉยๆ...

มันไม่สำคัญความรู้นั้นเป็นตัวตนเมื่อไหร่

มันไปสู่ความตั้งมั่น ความสงบอีกอันหนึ่ง

ความตั้งมั่น ความสงบตรงนี้ มันเป็นสมาธิโลกุตระนั่นเอง

เป็นสมาธิที่เกิดจากการไม่เอาขันธ์ ๕ นั่นเอง

พระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ

อภัยทานเป็นบุญสูงสุด

         ..การให้ธรรมทาน แม้จะมากถึง ๑๐๐ ครั้ง ก็ยังได้บุญน้อยกว่าการให้ “อภัยทาน” แม้จะให้แต่เพียงครั้งเดียวก็ตาม การให้อภัยทานก็คือ “การไม่ผูกโกรธ ไม่อาฆาตจองเวร ไม่พยาบาทคิดร้ายผู้อื่นแม้แต่ศัตรู” ซึ่งได้บุญกุศลแรงและสูงมากในฝ่ายทาน เพราะเป็นการบำเพ็ญเพียรเพื่อ “ละโทสะกิเลส” และเป็นการเจริญ “เมตตาพรหมวิหารธรรม”

                                                                                   สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช
                                                                                                  สกลมหาสังฆปริณายก

รู้เท่าใจ คือรู้เท่าธรรม

ถ้ารู้เท่าใจโดยสิ้นเชิงแล้ว 

ก็รู้เท่าธรรมโดยสิ้นเชิงทั้งนั้น 

ถ้าไม่มีอุปทานยึดว่าใจเป็นตัวตน

เราเขาสัตว์บุคคล 

ก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นว่า ธรรมทั้งหลายเป็นเราเขา...

สัตว์บุคคลไปในตัว ก็จบปัญหากันไปเท่านั้น

ที่ไม่จบปัญหา ก็เพราะรู้ตามสัญญา

ความจำได้หมายรู้...

หลวงปู่หล้า เขมปตฺโต

นิโรธเป็นของดับ

นิโรธเป็นของดับ

เพราะรู้เท่าแล้ว จิตไม่เกิดยินดี ยินร้าย 

ดับไปเช่นนี้ ชื่อว่า นิโรธ

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

การดูใจไม่สามารถรักษาร่างกายได้...

การดูใจไม่สามารถรักษาร่างกายได้ 

โรคภัยไข้เจ็บไม่ได้หายไป 

แต่ใจที่ผ่านการฝึกมาดีแล้วจะมั่นคง 

ไม่เดือดร้อน 

ไม่ว่ากายจะเจ็บปวดแค่ไหน ...

หรือแม้กระทั่งในเวลาที่ใจจะต้องจากร่างกายนี้ไปก็ตาม

พระอาจารย์มานพ อุปสโม

ทางได้กับทางเสียมันมาด้วยกัน

อะไรได้มาก็ได้มา เสียไปก็เสียไป ให้รู้เท่าทันมันเสมอ

อย่าดีดอย่าดิ้นว่าได้มาไม่ยอมให้เสีย เป็นไปไม่ได้...

สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งแปรปรวน

จิตใจผู้มีธรรมภายในใจแล้ว เรียนรู้ทั้งที่ได้มาทั้งที่เสียไป ไม่เสียใจนะ

คนที่มีแต่จะเอาท่าเดียว ทางเสียไม่มี ผู้นี้จะเป็นทุกข์มาก

เพราะทางได้กับทางเสียมันมาด้วยกัน บวกกับลบมันไปด้วยกันนั้นแหละ ...

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน