ความดีใจเสียใจต้องคอยระวังให้ดี...
ให้ทำความดีใจและเสียใจในโลกเสียให้พินาศ
พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)
การแสวงหาความสุขที่ไม่คุ้มเหนื่อย
มนุษย์ได้สรรค์สร้างสิ่งต่างๆ ขึ้น
เพื่อล่อให้ตัวเองวิ่งตาม แต่ก็ตามไม่เคยทัน
การแสวงหาความสุขโดยปล่อยใจ
ให้ไหลเลื่อนไปตามอารมณ์ที่ปรารถนานั้น
เป็นการลงทุนที่มีผลไม่คุ้มเหนื่อย
เหมือนบุคคลลงทุนวิดน้ำในบึงใหญ่
เพื่อต้องการปลาเล็กๆ เพียงตัวเดียว
จากหนังสือ พระอานนท์พุทธอนุชา
เป้าหมายของการปฏิบัติคืออุเบกขา
ให้ดูว่าดีใจกับสิ่งที่ได้มาหรือไม่
เสียใจไปกับสิ่งที่เสียไปหรือไม่
เราไม่ควรมีปฏิกิริยาทั้ง ๒ อย่าง
ไม่ยินดี ไม่เสียใจ
เวลาได้มาก็ไม่ดีใจ
เตือนใจว่ามันมาเพื่อจากเราไป
จากไปก็ดี จะได้ไม่เป็นภาระ
เป้าหมายของการปฏิบัติอยู่ตรงนี้
ให้ใจเป็นอุเบกขา ไม่ยินดียินร้าย
พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
เราสมควรเสกสรรจิตให้อยู่กับที่
การปฏิบัติศาสนธรรม คือ การเสกสรรจิตของตัวเองเท่านั้น
จำเป็นหรือ ที่เราจะส่งจิตหนีจากตัวเอง
จำเป็นหรือ เราจะส่งจิตของเราออกไปข้างนอก
สมควรอย่างยิ่ง ที่จะเสกสรรจิตของเราให้อยู่กับที่
คือให้อยู่กับตัวเอง อย่าให้มันไป จะไปที่ไหนก็ตาม
เราจะต้องรักษาคือ สกัดเอาไว้ด้วยสติ
หลวงปู่บุญเพ็ง กัปปโก
จิตไม่ชอบอยู่ในกายเปรียบได้สัตว์นรก
จิตใจของผู้ใดไม่ชอบอยู่บ้านคือร่างกาย
ปล่อยให้กระเพื่อมออกไปกับกิเลสตัวโกรธ โลภ หลง
จิตใจของผู้นั้นเปรียบได้ประดุจสัตว์นรกตัวหนึ่ง
ที่นำความทุกข์ความวุ่นวายมาให้แก่ตนเอง
ทั้งในปัจจุบันและในอนาคต ไม่มีที่สิ้นสุด
หลวงพ่อไม อินทสิริ
กิเลส คือ โมหะ จึงเป็นสิ่งสำคัญ
กิเลส คือ โมหะ จึงเป็นสิ่งสำคัญ
มันมีอิทธิพลโดยเราไม่รู้สึ
คือมันสามารถเข้าไปจับยุทธศ
เมื่อมันจับ “นายใจ” หรือ “พญาจิตราช” ได้แล้ว
สิ่งทั้งหมดจะต้องเป็นไปตาม
เช่น ยกตัวอย่าง รูปัง อนิจจัง รูปทั้งหมดไม่เที่ยง
แต่โมหะมันบอกใหม่ว่า รูปทั้งหมดเที่ยงแท้
พระบอกว่า สังขารทั้งหลายเป็นทุกข์อย่
มันจะบอกคนโง่ว่า สังขารเป็นสุขอย่างยิ่ง
หลวงปู่ขาว อนาลโย
เราไม่สามารถบังคับสรรพสิ่ง...
เราไม่สามารถที่จะไปบังคับสรรพสิ่งให้ได้ดั่งใจเราทุกอย่างไปหรอก...
เรามีสิทธิ์เพียงแค่รู้จักกับบริหารจัดการตัวเอง
ให้สามารถอยู่ร่วมกับสรรพสิ่งให้ได้เท่านั้น
พระอาจารย์อังคาร อัคคธัมโม
ผู้รู้ตัว เห็นตัว
...ผู้รู้ตัว เห็นตัว
ท่านจึงยกว่าเป็นยอดแห่งวิชา
พระอุบาลีคุณูปมาจารย์
(จันทร์ สิริจนฺโท)
ประมาท คือตายจากมรรคผลนิพพาน
ความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย คำว่าตายในที่นี้ ไม่ได้หมายความว่าร่างกายเราตาย หมายถึงจิตใจคนเราตาย คือตายจากมรรคผลนิพพานต่างหาก ความไม่ประมาทเป็นหนทางแห่งความไม่ตาย คือ ไม่ประมาทต่อการทำความดี ได้แก่ศีล สมาธิ ปัญญา มีโอกาสจะได้ไปสวรรค์ พรหมโลก หรือมรรคผลชั้นใดชั้นหนึ่ง ตลอดถึงพระนิพพานข้างหน้าแน่นอน ช้าหรือเร็วแล้วแต่บุญบารมีหรือความพากเพียรของตนเอง
หลวงปู่คำดี ปภาโส
ดูกายกับจิตอย่างเป็นกลาง จะเกิดสมาธิเอง
ถ้าเราเฝ้าดูอาการปรากฏทางก
ด้วยสติที่วางใจเป็นกลาง ไม่ปรุงแต่ง
เมื่อนั้น จิตก็จะเกิดสมาธิตั้งมั่นเอ
พระคันธสาราภิวงศ์
วัดท่ามะโอ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)