เราขอเอา พุทธ ธรรม สงฆ์ เป็นที่พึ่ง
ขอแล้วก็ต้องทำด้วย ถ้าเราไม่ปฏิบัติ
พระสงฆ์ พระพุทธเจ้า ก็เกิดไม่ได้ในเรา
พุทธะ ธัมมะ สังฆะ อยู่ที่เราเอง
ไม่ใช่พระพุทธรูป แต่อยู่ในตัวเราเอง
หลวงปู่คำบ่อ ฐิตปัญโญ
ไม่ยึดสภาวะ เพียงเรียนรู้เพื่อถอดถอนกิเลส
...สุขก็ดี ทุกข์ก็ดี ไม่สุข ไม่ทุกข์ก็ดี
ความโง่ก็ดี ความฉลาดปราดเปรื่องก็ดี
ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราทั้งห
เอามาเป็นตัวเป็นตน เป็นเรา เป็นของของเรา
เพียงแต่ว่าเป็นสภาวธรรมที่
และเรียนรู้ให้เกิดเป็นความ
เพื่อจะถอดถอนกิเลสในหัวใจ.
หลวงพ่อทอง จนฺทสิริ
การสวดมนต์เป็นกรรมฐานอย่างหนึ่ง
การสวดมนต์ การฟังสวดมนต์
การพิจารณาธรรมที่มีอยู่ในบทสวดมนต์
ในขณะที่ฟัง ในขณะที่สวด
ก็เป็นการทำใจให้สงบ และทำให้ได้ปัญญา
ก็เป็นการทำกรรมฐานอย่างหนึ่ง
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช
สกลมหาสังฆปริณายก
ผู้ปฏิบัติจะพ้นได้ ต้องสำรวมตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ
...ผู้ปฏิบัติจะพ้นได้ ต้องสำรวมตา หู จมูก
ลิ้น กาย ใจของตน อย่าได้ยินดียินร้าย
และมั่นคงในศีล ๕ และกรรมบถ ๑๐
เมื่อเจตนาละเว้นกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม
บริสุทธิ์ทั้ง ๓ ไม่ทำบาปในที่ลับและที่แจ้ง
เจตนาทำบาปไม่มี จึงพ้นอบายภูมิ
เราพาตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เข้าสู่บารมี
ทศบารมี ทศอุปปารมี ทศปรมัตถปารมี
ให้เต็มรอบเพียงใด เราก็จะพ้นภัยเกิดตายนั่นเอง
หลวงปู่บุดดา ถาวโร
ไม่ได้ละกิเลส กิเลสมันละไปเอง
กิเลสทั้งหลายเราจะไปนึกละ เราก็ละไม่ได้
พระพุทธเจ้าก็ตาม พระอรหันต์ก็ตาม...
ท่านก็ไม่ได้ละกิเลส แต่ท่านทำให้รู้...เห็นทุกข
ให้เห็นกิเลสและทุกข์ และอุปาทาน...
ไม่ได้ละกิเลส กิเลสมันละไปเอง
มันละไปเพราะอำนาจของปัญญาท
กิเลสและทุกข์ และอุปาทาน ไม่ใช่จิต ไม่ใช่ตน
รู้เห็นชัดได้อย่างนั้น กิเลสและทุกข์ และอุปาทานมันก็ดับไป
หลวงปู่เจือ สุภโร
การฝึกสติแบบพุทธ เป็นไปเพื่อละความเพลิน
การฝึกสติแบบพุทธ เป็นไปเพื่อละความเพลิน
เป็นไปเพื่อละความยึดติดในอารมณ์ เป็นไปเพื่อละความยึดถือในขันธ์
สลัดความเพลินในอารมณ์นั้นๆ ออกเสียได้
ภพคือแดนเกิด ชาติคือการเกิด ย่อมหมดสิ้นไป
ไม่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏทุกข์นี้อีก
ความเพลินใดๆ คือบ่อเกิดแห่งตัณหา ตัณหานั้น คือวัฏจักรทุกข์
ละความเพลินเสียได้ ย่อมดับวัฏสงสารสิ้นแล
ครูบาไตรภพ วัดป่าโคกเจริญธรรม
มูลนิธิวิศวาธารอโรคยาธรรมศาลฯ
เพียงกลับเข้ามาดูจิตใจ
เราเพียงกลับเข้ามาดูจิตใจของเรา
ก็จะทำลาย ความโกรธ
ความโลภ ความหลงได้เอง
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
เมื่อรู้อยู่ ปัญญาก็ตามมา
สติคือความระลึกได้
สัมปชัญญะความรู้อยู่
ตัวรู้ก็คือตัวพุทโธ
ตัวพระพุทธเจ้านั่นแหละ
พอมีสติสัมปชัญญะรู้อยู่
ปัญญาก็วิ่งตามมาเท่านั้น
หลวงปู่ชา สุภัทโท
ดูจิตตนเสมอ ย่อมเห็นธรรม
ผู้เพ่งอยู่กับความแปรปรวนของจิต
(ผู้มีสติ เพ่งดูจิตของตนเองอยู่เสมอ)
ย่อมรู้ธรรม เห็นธรรม
หลวงปู่หลุย จันทสาโร
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)