การฝึกสติแบบพุทธ เป็นไปเพื่อละความเพลิน



การฝึกสติแบบพุทธ เป็นไปเพื่อละความเพลิน 
เป็นไปเพื่อละความยึดติดในอารมณ์ เป็นไปเพื่อละความยึดถือในขันธ์ 
สลัดความเพลินในอารมณ์นั้นๆ ออกเสียได้ 
ภพคือแดนเกิด ชาติคือการเกิด ย่อมหมดสิ้นไป 
ไม่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏทุกข์นี้อีก 
ความเพลินใดๆ คือบ่อเกิดแห่งตัณหา ตัณหานั้น คือวัฏจักรทุกข์ 
ละความเพลินเสียได้ ย่อมดับวัฏสงสารสิ้นแล

ครูบาไตรภพ วัดป่าโคกเจริญธรรม
มูลนิธิวิศวาธารอโรคยาธรรมศาลฯ

เพียงกลับเข้ามาดูจิตใจ



เราเพียงกลับเข้ามาดูจิตใจของเรา
ก็จะทำลาย ความโกรธ 
ความโลภ ความหลงได้เอง

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

เมื่อรู้อยู่ ปัญญาก็ตามมา




สติคือความระลึกได้ 
สัมปชัญญะความรู้อยู่
ตัวรู้ก็คือตัวพุทโธ 
ตัวพระพุทธเจ้านั่นแหละ
พอมีสติสัมปชัญญะรู้อยู่ 
ปัญญาก็วิ่งตามมาเท่านั้น


หลวงปู่ชา สุภัทโท

การปฏิบัติที่แท้จริง...



การปฏิบัติที่แท้จริงนั้น
คือการมีสติ
ทุกลมหายใจเข้าออก

พระอาจารย์ปสันโน

ดูจิตตนเสมอ ย่อมเห็นธรรม



ผู้เพ่งอยู่กับความแปรปรวนของจิต 
(ผู้มีสติ เพ่งดูจิตของตนเองอยู่เสมอ) 
ย่อมรู้ธรรม เห็นธรรม

หลวงปู่หลุย จันทสาโร

หลุดพ้นจากทุกข์ไม่ใช่เรื่องเหนือธรรมชาติ



...คำว่า “ย่อมหลุดพ้นจากทุกข์” นั้น
จึงไม่ได้เกิดจากอิทธิฤทธิ์ใดๆ 
หรือ เรื่องเหนือธรรมชาติแต่อย่างใด 
แต่เกิดจากปัญญาเข้าใจเหตุปัจจัยในสิ่งที่เกี่ยวข้องกับชีวิต 
คือ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส กาย และ ธรรมารมณ์ 
โดยเห็นลักษณะของความไม่คงที่  ไม่ใช่ตัวตนนั่นเอง...

พระอาจารย์อำนาจ โอภาโส

วิปัสสนาคือรู้ความจริง แล้วทำให้ใจปล่อยวาง



วิปัสสนานั้นแปลว่า รอบรู้ รู้พิเศษ รู้ชัดเจน รู้แจ่มแจ้ง
“วิ” แปลว่า วิเศษ “ปัสสนา หรือ ปัสสนะ” 
แปลว่า รู้ หรือแปลว่า เห็น
เห็นก็คือรู้ เห็นด้วยใจ ไม่ได้เห็นด้วยตา
เห็นด้วยใจก็คือ รู้วิเศษ เข้าไปรอบรู้...
คือไปรู้ความจริง แล้วทำให้ใจปล่อยวาง 
ทำให้ใจไม่ยึดถือ

พระอาจารย์มานพ อุปสโม

ความรู้สึกตัว จะเป็นที่พึ่งให้แก่ตน



ชีวิตของเราท่านทั้งหลาย 
จงสร้างสรรค์ตนคือความรู้สึกตัว 
ความรู้สึกตัวนี้แหละ จะเป็นที่พึ่งให้แก่ตน 
อย่ามัวแต่ไปคิดอย่างอื่น ทำอย่างอื่น 
จงปรารภความเพียร มีสติรู้กายรู้จิตใจ 
ถ้ารู้กายรู้จิตใจแล้ว ก็จะรู้สิ่งอื่น อย่างอื่นตามไป  
รู้จบ รู้ครบถ้วน

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

สุข ดี สงบ ไม่ใช่เป้าหมายปลายทาง



สุข…ดี…สงบ 
3 ตัวนี้ …ไม่ใช่เป้าหมายปลายทาง
เป้าหมายปลายทาง คือ
ให้เกิดปัญญาเห็นว่า… 
สิ่งเหล่านี้ไม่เที่ยง ...
เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา

พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

ต้องสำรวจจิตเสมอ



ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน 
ก็ต้องพยายามน้อมเข้าไปสํารวจจิต 
เรียกว่าปัจจุบันจิต ปัจจุบันธรรม 
นี่ก็เป็นการทําบุญให้กับตัวเองตลอดเวลา 

พระอาจารย์สำราญ ธมฺมธุโร