บุญที่แท้จริง

บุญตามหลักพุทธศาสนาอย่างแท้จริง

นั่นก็คือการปฏิบัติที่จิต 

อย่างอื่นเป็นแค่บริวารประกอบ 

ครูบาเจ้าหน่อแก้วฟ้า

อย่าถือดี ยึดดี

อย่าถือดี ยึดดี 

“ดี”....ไม่ต้องมี 

“ไม่ดี” ก็ไม่ต้องมี 

อยู่เหนือดีซะ...

หลวงพ่อสมบูรณ์ ฉตฺตสุวณฺโณ

รักษาจิตตน พ้นบ่วงมาร

          ...บุคคลผู้ใดมาควบคุมรักษาจิตของตนอยู่เสมอๆ ด้วยการมีสติตามระลึกรู้ถึงการเคลื่อนไหวภายในจิตใจของเรา ผู้นั้นจะชื่อว่าได้รักษาจิตของตน เมื่อมีการรักษาจิตของตน ผู้นั้นก็จะพ้นจากบ่วงของมาร หรือจะพ้นจากเงื้อมมือของมารในที่สุดได้

                                                                                                     หลวงพ่อทอง จนฺทสิริ

อย่าเอาความวุ่น ทำลายความว่าง

อย่าเอา ความวุ่น ภายนอก 

มาทำลาย ความว่าง ภายใน .. 

เดิม “ใจ” ไม่มีเรื่อง คนโง่หามาเอง 

พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณฺโณ

จิตสะอาด เพราะไม่มีความเกียจคร้าน

วัดสะอาด เพราะไม้กวาดขยัน

ส่วนจิตสะอาด เพราะไม่มีความเกียจคร้าน

ทำงานทางธรรมนี้ทำไปเพื่อการ “ละ”

แต่ทำงานทางโลกทำเพื่อความ “โลภ”

หลวงปู่เปลื้อง ปัญญาวันโต 

อย่าให้อารมณ์ปรุงแต่งมาสอดแทรก

ละครนี้ถ้าปิดได้โรงเดียวที่จิตของเรา 

ละครโรงอื่นที่จักแสดงอยู่ดาษดื่นทั่วโลก

ไตรภพจบจักรวาลก็ไม่มีความหมาย

จงหมั่นตั้งใจรูดม่านปิดให้ดีๆ 

อย่าให้อารมณ์ปรุงแต่งมาสอดแทรก 

เข้ามาแสดงบทบาทแห่งละครโรงนี้ได้

ธรรมที่นำไปสู่ความหลุดพ้น เล่ม 1 

รวบรวมโดย พล.ต.ท. นพ. สมศักดิ์ สืบสงวน

‪คนรู้ทุกข์‬ ไม่เป็นทุกข์

คนเป็นทุกข์ ...

เพราะไม่เคยกำหนดรู้ทุกข์ 

‪คนรู้ทุกข์‬ ...‪ ‎

ไม่เป็นทุกข์

‬

พระอาจารย์ ครรชิต อกิญจโน

ต้องหมั่นกรุณาตัวเอง

          ใครจักกรุณาไม่สำคัญ สำคัญอยู่ที่ตัวของเจ้าเอง ต้องหมั่นกรุณาตัวของเจ้าเอง . . . จงรู้เอาไว้เถิดว่า คราวใดที่เจ้ายังอารมณ์จิตให้เร่าร้อนไปด้วย ไฟโมหะ โทสะ ราคะนั้น เจ้าได้สิ้นความกรุณาแก่ตัวเจ้าเอง

                                                                                 ธรรมที่นำไปสู่ความหลุดพ้น เล่ม 1
                                                                        รวบรวมโดย พล.ต.ท. นพ. สมศักดิ์ สืบสงวน

เราไม่มีหน้าที่ทุกข์

เราไม่มีหน้าที่ ทุกข์ 

แต่เรามีหน้าที่ รู้จักทุกข์ 

นี้เป็นประการที่หนึ่ง

คือรู้จักปัญหา ตามที่เป็นจริง

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)

ท่านไม่จำเป็นต้องสลัดโลกทิ้ง

          ...ตัวปัญหานั้นคือการเกาะเกี่ยวอย่างไม่ลืมหูลืมตาอยู่กับกามภพ ท่านไม่จำเป็นต้องสลัดโลกทิ้ง แต่เรียนรู้จากมัน เฝ้าดู และไม่หลงไปกับมัน ใช้ปัญญาของพระพุทธเจ้าเจาะทะลวงเข้าไปโดยเฝ้าสำเหนียก เฝ้าสังเกต ตื่นอยู่ รู้ตัวอยู่...

                                                                                                               พระอาจารย์สุเมโธ