…เราปฏิบัติโดยอาศัยพระพุทธเจ้าเป็นสรณะที่พึ่ง แต่ว่าเป้าหมายอย่างหนึ่งของการปฏิบัติ ก็เพื่อให้คุณสมบัติของสรณะที่พึ่งของเรานั้น เกิดขึ้นในจิตใจอย่างสม่ำเสมอ...
พระอาจารย์ปสันโน
เราปฏิบัติโดยอาศัยพระพุทธเจ้าเป็นสรณะที่พึ่ง...
…เราปฏิบัติโดยอาศัยพระพุทธเจ้าเป็นสรณะที่พึ่ง แต่ว่าเป้าหมายอย่างหนึ่งของการปฏิบัติ ก็เพื่อให้คุณสมบัติของสรณะที่พึ่งของเรานั้น เกิดขึ้นในจิตใจอย่างสม่ำเสมอ...
พระอาจารย์ปสันโน
ใจเป็นผู้ให้ความหมายสิ่งที่รับรู้
สิ่งที่เราเห็นด้วยตาก็ดี
ได้ยินด้วยหูก็ดี
พึงน้อมเข้ามาสู่ใจให้ทราบว่า
สิ่งทั้งหลายนั้นมีใจเป็นผู้รับรู้
เป็นผู้ให้ความหมายในสิ่งทั้งปวง
ถ้าใจไม่เป็นผู้ให้ความหมายแล้ว
สิ่งเหล่านั้นจะปรากฏความหมาย
ขึ้นโดยลำพังตัวเอง ย่อมเป็นไปไม่ได้
หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
จิตหยุดคิด
หากสามารถควบคุมให้จิตหยุดคิดได้อย่างช่ำชอง จนจิตเข้าสู่ความสว่างหรือความประภัสสรของจิตได้แล้ว การรู้เห็นสิ่งต่างๆ ของชีวิตตามความเป็นจริงก็จะตามมา จิตจะละความหลงที่เคยโง่เขลา หลงยึดมั่นสิ่งต่างๆ เป็นเหตุให้ตัณหาเข้าไปอาศัย ครอบงำจิตอยู่อย่างยืดเยื้อยาวนาน จนเกิดอุปาทานยินดีพอใจต่อการเกิดในภพน้อยภพใหญ่. . .
พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ
การฝึกสติ จุดมุ่งหมายเพื่อกายจิตอยู่ด้วยกัน
การฝึกสตินี้ จุดมุ่งหมายก็เพื่อ ทำกายจิตนี้ให้มันอยู่ด้วยกัน คือ เดิน ยืน นั่ง นอน ด้วยกัน เมื่อมีสติควบคุมกายใจนี้ให้อยู่ด้วยกันได้แล้ว ก็จะรู้สึกว่า ชีวิตนี้มีความสุข สมจริงดังพุทธพจน์ว่า “สติมา สุขเมธติ” คนมีสติย่อมมีสุข . . .
หลวงพ่อกนฺตสิริ (กนฺตสิริ ภิกฺขุ)
นักปฏิบัติจะต้องเห็นคุณค่าของการภาวนา
นักปฏิบัติจะต้องเห็นคุณค่า
หลวงพ่อโพธินันทะ
สติไม่ตั้งมั่น จิตจะวิ่งไปตามอารมณ์
ถ้าพวกเราทุกคนนั้นกำลังของสติไม่ตั้งมั่น
จิตของเรานั้นก็จะวิ่งไปกับอารมณ์ทั้งหลาย
มีอารมณ์อะไรเกิดขึ้น จิตเราก็ยึดมั่นถือมั่น
ว่าเป็นใจของเรา ก่อให้เกิดกิเลส
ความโลภ ความโกรธ ความหลงทุกๆ ขณะจิต
เพราะฉะนั้นท่านจึงให้ปรารภความเพียรอยู่ตลอดเวลา
ไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน
ก็ทำสติ ทำสมาธิ ให้ต่อเนื่อง. . .
พระอาจารย์อัครเดช (ตั๋น) ถิรจิตโต
ถ้าสติสัมปชัญญะ รู้ตัวอยู่ตลอดเวลาแล้ว...
ถ้าสติสัมปชัญญะ รู้ตัวอยู่ตลอดเวลาแล้ว
ไม่สามารถที่จะหลงไปตามมารยาของจิตได้
อันนั้นแหละสามารถระงับความโกรธ ความโลภ ความหลงได้
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
ธรรมะที่แท้จริงเป็นของไร้ภาษา
ธรรมะที่แท้จริงเป็นของไร้ภาษา
เพราะว่าภาษาทั้งหลายทั้งปวง ล้วนแล้วแต่เป็นมายา
การเทศนาธรรม คือการอาศัยใช้มายา
เพื่อชักจูงให้คนเข้าถึงสัจธรรม
การแจ่มแจ้งในสัจจะ ต้องเกิดพุทธิภาวะขึ้นในใจของผู้ฟังเอง
ฉะนั้น การจะรู้แจ้งสัจธรรม ผู้ฟังต้องเอาใจมาฟัง มิใช่หู
ผู้ฟังต้องรู้เอง แจ้งเอง เห็นเอง ละเอง ที่ใจของตน
พระอาจารย์ชุมพล พลปญฺโญ
ความถือดี ถือแล้วเป็นเสียหมด
ความเก่ง ความเด่น เป็นมานะมาก
ความไม่เก่ง เป็นมานะน้อย
ทำให้ไม่ต้องทำอะไร
มานะ คือความถือดี ถือตน
มานะ คือ ความโลภ ความโกรธ ความหลง ...
ทำให้ปัญญามืด
ความถือดี ถือแล้วเป็นเสียหมด
หลวงปู่เจือ สุภโร
ถ้าจิตตั้งมั่นได้ จิตอยู่แค่รู้
ถ้าจิตของโยมตั้งมั่นได้ โลกทั้งใบจะหมุนไปยังไง ก็ให้เขาหมุนไป แต่จิตของเรานั้นไม่ได้ยินดีมาก แล้วก็ไม่ได้ยินร้ายมาก เพียงแต่รู้ว่าสิ่งนี้เป็นอิฏฐารมณ์ หรืออนิฏฐารมณ์ อารมณ์ที่ชอบก็มีสติ อารมณ์ที่ไม่ชอบก็มีสติ แล้วก็วางเสีย ไม่ใช่ว่าพอชอบแล้วต้องยึดนะ ถ้าอย่างนี้เรายังไม่ไปไหน. . .
พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)