นักปฏิบัติจะต้องเห็นคุณค่าของการภาวนา

        นักปฏิบัติจะต้องเห็นคุณค่าของการภาวนา,ไม่ติดอยู่ในภาษาคำพูด หรือคำสอนต่างๆ, คำสอนต่างๆ ที่เราจดจำมา, แม้เราจะรู้มากมายอย่างไร,เราก็ไม่มีทางที่จะเข้าถึงความจริงได้, เป้าหมายของพุทธศาสนา,ก็คือการปฏิบัติเพื่อละ, เพื่อวาง, เพื่อปล่อยความยึดถือต่างๆ,เพื่อเข้าถึงธรรมชาติที่สูงสุดที่เรียกว่า "บรมธรรม”

                                                                                            หลวงพ่อโพธินันทะ

สติไม่ตั้งมั่น จิตจะวิ่งไปตามอารมณ์

ถ้าพวกเราทุกคนนั้นกำลังของสติไม่ตั้งมั่น 

จิตของเรานั้นก็จะวิ่งไปกับอารมณ์ทั้งหลาย 

มีอารมณ์อะไรเกิดขึ้น จิตเราก็ยึดมั่นถือมั่น

ว่าเป็นใจของเรา ก่อให้เกิดกิเลส

ความโลภ ความโกรธ ความหลงทุกๆ ขณะจิต 

เพราะฉะนั้นท่านจึงให้ปรารภความเพียรอยู่ตลอดเวลา 

ไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน 

ก็ทำสติ ทำสมาธิ ให้ต่อเนื่อง. . .

พระอาจารย์อัครเดช (ตั๋น) ถิรจิตโต

ถ้าสติสัมปชัญญะ รู้ตัวอยู่ตลอดเวลาแล้ว...

ถ้าสติสัมปชัญญะ รู้ตัวอยู่ตลอดเวลาแล้ว

ไม่สามารถที่จะหลงไปตามมารยาของจิตได้

อันนั้นแหละสามารถระงับความโกรธ ความโลภ ความหลงได้

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

ธรรมะที่แท้จริงเป็นของไร้ภาษา

ธรรมะที่แท้จริงเป็นของไร้ภาษา

เพราะว่าภาษาทั้งหลายทั้งปวง ล้วนแล้วแต่เป็นมายา

การเทศนาธรรม คือการอาศัยใช้มายา 

เพื่อชักจูงให้คนเข้าถึงสัจธรรม

การแจ่มแจ้งในสัจจะ ต้องเกิดพุทธิภาวะขึ้นในใจของผู้ฟังเอง

ฉะนั้น การจะรู้แจ้งสัจธรรม ผู้ฟังต้องเอาใจมาฟัง มิใช่หู

ผู้ฟังต้องรู้เอง แจ้งเอง เห็นเอง ละเอง ที่ใจของตน

พระอาจารย์ชุมพล พลปญฺโญ

ความถือดี ถือแล้วเป็นเสียหมด

ความเก่ง ความเด่น เป็นมานะมาก

ความไม่เก่ง เป็นมานะน้อย

ทำให้ไม่ต้องทำอะไร

มานะ คือความถือดี ถือตน

มานะ คือ ความโลภ ความโกรธ ความหลง ...

ทำให้ปัญญามืด 

ความถือดี ถือแล้วเป็นเสียหมด

หลวงปู่เจือ สุภโร

ถ้าจิตตั้งมั่นได้ จิตอยู่แค่รู้

          ถ้าจิตของโยมตั้งมั่นได้ โลกทั้งใบจะหมุนไปยังไง ก็ให้เขาหมุนไป แต่จิตของเรานั้นไม่ได้ยินดีมาก แล้วก็ไม่ได้ยินร้ายมาก เพียงแต่รู้ว่าสิ่งนี้เป็นอิฏฐารมณ์ หรืออนิฏฐารมณ์ อารมณ์ที่ชอบก็มีสติ อารมณ์ที่ไม่ชอบก็มีสติ แล้วก็วางเสีย ไม่ใช่ว่าพอชอบแล้วต้องยึดนะ  ถ้าอย่างนี้เรายังไม่ไปไหน. . .

                                                                                  พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

อย่าให้จิตเพ่งนอก

อย่าให้จิตเพ่งนอก 

ให้รู้ในตัว เห็นในตัว 

เมื่อรู้ในตัวแล้ว รู้ทั่วไป 

เพราะตัวเป็นต้นเหตุ

แม่ชีแก้ว เสียงล้ำ

ใจสงบตั้งมั่น ปัญญาก็เกิด

ถ้าคนเรานี่ฝึกใจให้สงบตั้งมั่นลงด้วยดีแล้ว 

ปัญญามันก็เกิด เมื่อปัญญามันเกิดแล้ว 

มันก็มองเห็นธาตุสี่ขันธ์ห้าตามเป็นจริง 

บรรเทากิเลสตัณหาให้น้อยเบาบางลงไปโดยลำดับ

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

จิตใจเรานี้มักไหลไปสู่อารมณ์โลก...

จิตใจเรานี้มักไหลไปสู่อารมณ์โลก 

ทำให้เห็นผิดในของที่ไม่งาม ว่างาม

ที่เป็นทุกข์ เห็นว่าเป็นสุข ที่ว่าไม่เที่ยง เป็นเที่ยง 

ที่ไม่มีตัวตน เห็นว่ามีตัวตน 

เมื่อเราทำศีล สมาธิ ปัญญา เกิดมีขึ้น

ภายในจิตใจตนสมบูรณ์เต็มที่แล้ว 

จิตย่อมถอนความรู้ความเห็นผิดๆ

ได้อย่างอัตโนมัติ โดยที่เราไม่ต้องบังคับเลย

หลวงปู่สังวาลย์ เขมโก

การละกิเลส เพียงสงบยังไม่พอ

การละกิเลสจะหมดสิ้นไปได้นั้น

ไม่ใช่เพียงแค่ว่าสงบอยู่เท่านั้น ยังไม่พอ

จะต้องกำหนดพิจารณา

ให้เห็นแจ้งด้วยญาณ

ด้วยปัญญาตาใจว่า รูปนาม กายใจ

ตัวตนเรานี่แหละ

ไม่มีอะไรจะเที่ยงแท้แน่นอน

หลวงปู่สิม พุทธาจาโร