ความว่าง คือว่างในสิ่งที่มี

ความว่างนี่ พูดให้คนฟังไม่รู้เรื่อง

แต่คนทำไปจะรู้จักความว่างนี้ว่ามีประโยชน์

ไม่ใช่ว่ามันว่างในสิ่งที่มัน "ไม่มี"

มันว่างในสิ่งที่มัน "มี" อยู่

หลวงปู่ชา สุภัทโท

การปฏิบัติธรรมไม่ใช่อื่นไกล...

การปฏิบัติธรรมไม่ใช่อื่นไกล

ได้แก่การที่เรามาสนใจ

เอาใจใส่ดูแลตัวเราเอง 

รับว่าจะมาดูตนเอง

ปฏิเสธที่จะสนใจดูคนอื่น. . .

หลวงพ่อประจาก สิริวณฺโณ

ความรุ่งเรืองและการล่มสลาย เป็นเพียงหยาดน้ำค้างบนใบหญ้า

          จงมองดูปรากฏการณ์แห่งความรุ่งโรจน์และความตกต่ำ ด้วยดวงใจที่สงบไร้กังวล เพราะทั้งความรุ่งเรืองและการล่มสลาย เป็นเพียงหยาดน้ำค้างบนใบหญ้าเท่านั้น

                                                                                                หลวงปู่ฝั้น อาจาโร

การปล่อยให้จิตคิดตามอารมณ์ของจิต

           การปล่อยให้จิตคิดไปในแง่ต่างๆ ตามอารมณ์ของจิตนั้น ไม่สามารถที่จะทำให้เกิดอะไรขึ้นมา นอกจากไปเที่ยวเก็บรวบรวมเอาความทุกข์ ความร้อนจากอารมณ์ภายนอก มาเผาลนจิตใจของตนให้วุ่นวายเดือดร้อนไม่ขาดระยะ

                                                                                               หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ

ผู้ฝึกตนไว้ดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งอันหาได้ยาก

อัตตาหิ อัตโน นาโถ 

ตนนั้นแลเป็นที่พึ่งแห่งตน 

แต่ความจริงพุทธภาษิตไม่ได้มีเท่านี้

พระพุทธเจ้ายังตรัสต่อว่า

"ผู้ฝึกตนไว้ดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่งอันหาได้ยาก"

ประโยคหลังนี่ชาวพุทธไทยไม่ค่อยได้ยิน

ตนจะเป็นที่พึ่งแห่งตนได้ต้องมีการฝึกฝน

ถ้าไม่ฝึกฝนแล้ว 

ตนนอกจากจะเป็นที่พึ่งให้ตนเองไม่ได้แล้ว 

ยังจะกลายเป็นศัตรูของตนเองเสียอีก

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล

ส่งจิตออกมาข้างนอกเป็นสมุทัย

การส่งจิตออกมาข้างนอกเป็น สมุทัย

หากควบคุมจิตไว้ภายในเป็น มรรค

หลวงพ่อวิชัย เขมิโย

รู้จักแต่ความดีของคนอื่น

          เราปฏิบัติธรรม แต่เราก็ไม่รู้ว่าธรรมะหน้าตาเป็นอย่างไร เราไม่ได้นึกว่าธรรมะ... อยู่ที่กายกับจิตของเราเองนี้... เราจึงไม่ควรส่งจิต ส่งความคิดออกนอกตัวเอง ตัวเองที่มีตัวตน แขนสองขาสองหัวหนึ่งก็อยู่ตรงนี้  แต่ทำไมจึงไม่เห็นธรรมะ ทำไมไม่เห็นขันธ์ 5 ของตัวเอง ...รู้จักแต่ความดีของคนอื่น พากันวิ่งตามความดีของคนอื่นไปที่โน่นที่นี่ แต่ไม่เคยหาดีในตัวเอง

                                                                                                  หลวงปู่บุญเพ็ง กัปปโก

เมื่อผู้ใดอยากพ้นทุกข์ ให้วางสุขเสีย

เพราะเหตุที่เขาไม่รู้ว่าสุขกับทุกข์ติดกันอยู่ 

เขาจึงไม่พ้นทุกข์ 

เมื่อผู้ใดอยากพ้นทุกข์ ให้วางสุขเสีย 

ก็เป็นอันวางทุกข์ด้วยเหมือนกัน 

ครั้นวางสุขแล้ว ทุกข์ก็ไม่ต้องวาง 

ก็หายไปเอง อยู่กับเราไม่ได้ 

พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (หลวงปู่จันทร์ สิริจนฺโท)

อย่ามัวเมาในรูปร่างสังขาร

อย่ามัวเมาในรูปร่างสังขารของตน 

มัจจุราชมันไม่ไว้หน้าผู้ใด

หลวงปู่พรหม จิรปุญฺโญ

ที่หลงยึดมั่นถือมั่นเป็นความโง่

ที่หลงยึดมั่นถือมั่นเป็นความโง่ 

ถ้ามีความรู้ถูกต้องขึ้นมา 

จะเห็นโลกโดยความเป็นของว่าง 

ท่าน ก.เขาสวนหลวง