ธรรมะอยู่ตรงนี้ ตรงที่ท่ามกลาง



          ธรรมะอยู่ตรงนี้ ตรงที่ท่ามกลาง เรียกว่า มัชฌิมา คือกลางของความเป็นโลก ที่เรียกว่าโลกธรรม คือธรรมประจำโลก ก็ให้อยู่ในความเป็นกลาง คือกลางรัก กลางชัง กลางความยินดียินร้าย คืออย่ายินดีและอย่ายินร้ายในอารมณ์ต่างๆ ให้อยู่ระหว่างกลางทั้งสองนั้น ...กลางอิฏฐารมณ์และอนิฏฐารมณ์ ...ให้ตั้งอยู่ในท่ามกลางนั้นแหละ เรียกว่ามัชฌิมาคือความเป็นกลาง

                                                                                             หลวงปู่บุญเพ็ง กัปปโก

แก้เกิด เสียอย่างเดียว...



           แก้เกิด เสียอย่างเดียว แก่ก็ไม่ต้องแก้ กินก็ไม่ต้องแก้ นอนก็ไม่ต้องแก้ บาปกรรมอันอื่นก็ไม่ต้องแก้ ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตก็ไม่ต้องแก้ เพื่อนฝูงพี่น้องก็ไม่ต้องแก้ การศึกษาเล่าเรียน สอบตรี โท เอก ปริญญาไหนก็ไม่ต้องแก้ แก้เสียอย่างเดียวเท่านั้น ปากท้องก็ไม่ต้องมาแก้ เดี๋ยวนี้มาแก้หลายเรื่องจนเกินไป มันแก้แต่ปลายเหตุ

                                                                                                   หลวงปู่คำพอง ติสโส

รู้เท่าความคิด พูด ทำ อารมณ์ตั้งอยู่ไม่ได้




ผู้มาตามรู้เท่าความคิด พูด ทำ 
ของตนอยู่ทุกขณะ 
ผู้นั้นได้ชื่อว่า เป็นผู้รู้ขันธโลก
ภายนอกภายใน 
อารมณ์ทั้งหลายที่ข้องอยู่แล้ว...
ย่อมหายไป ตั้งอยู่ไม่ได้


หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

ผู้มีปัญญาเห็นโทษของสิ่งที่พอใจ



           สิ่งที่เรายินดีพอใจ เราอยากได้ คนส่วนมากจะมองในแง่ดีอย่างเดียว มันไม่มองเห็นในแง่ร้าย ผู้มีปัญญาจะมองในแง่ร้าย ให้เห็นโทษเห็นภัยในสิ่งที่เราพึงพอใจ ด้วยความยินดี ความยินร้าย ทั้งสองอย่างนี้เป็นเรื่องของกิเลสทั้งสิ้น ยังไม่เป็นธรรม...

                                                                                                หลวงปู่คำบ่อ ฐิตปัญโญ

เมื่อจิตตั้งมั่นแล้ว ย่อมรู้ตามความเป็นจริง



          เมื่อสมาธิความตั้งมั่นเกิดขึ้นแล้ว ความรู้ความเห็นที่เป็นธรรมก็จะเกิดขึ้นเป็นลำดับไป สมตามนัยที่ท่านกล่าวไว้ว่า "สมาหิโต ยถาภูตํ ปชานาติ" เมื่อจิตตั้งมั่นแล้ว ย่อมรู้ตามความเป็นจริง   ความรู้ตามความเป็นจริงในสภาวธรรมแล้วปล่อยวาง....เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้เกิดวิปัสสนาญาณและอริยมรรคญาณ อันเป็นจุดหมายปลายทางของการปฏิบัติ

                                                                                           หลวงปู่ครูบาพรหมา พรหมจกฺโก

สติ-สายน้ำหรือหยดน้ำ




การฝึกสติของเรา นานๆ นึกขึ้นได้ก็ตั้งสติเสียทีหนึ่ง
เราก็จะมีสติที่ขาดเป็นช่วงๆ เหมือนหยดน้ำ
ถ้าเราพยายามระลึกรู้อยู่เสมอ
มีสติในทุกการที่ทำ คำที่พูด และความรู้สึกนึกคิด
เราก็จะเป็นผู้มีสติตลอดเวลา ไม่เผลอ...
เหมือนหยดน้ำที่ต่อกันเป็นสายน้ำ


หลวงปู่ชา สุภัทโท

จิตเป็นหนึ่งไปตลอด ทุกๆ อิริยาบถ



          ...เมื่อเวลาออกจากอิริยาบถนั่งสมาธิ...มีสติเฝ้าดูใจเราต่อไป  สะกดรอยตามทุกๆ ขณะจิต เหมือนกับเรานั่งสมาธิหรือเดินจงกรม สติสมาธิก็ต่อเนื่องกันไปเป็นสาย มีความสงบเกิดขึ้น จนจิตเป็นหนึ่ง ตั้งแต่เดินจงกรม นั่งสมาธิ หรือยืนทำอะไรก็แล้วแต่ จิตเป็นหนึ่งไปตลอด ทุกๆ อิริยาบถ...

                                                                                  พระอาจารย์อัครเดช (ตั๋น) ถิรจิตโต

ดอกประทุมชาติ ย่อมเกิดจากโคลนตมฉันใด...



ดอกประทุมชาติ 
ย่อมเกิดจากโคลนตมฉันใด
พระอริยเจ้า
ย่อมเกิดจากขันธโลกตามโลกนั่นแล

หลวงปู่ขาว อนาลโย

ถึงเวลาสติปัญญาเกิด มันก็จะเกิดเอง



...ดูไป พิจารณาไป  
ถึงเวลาสติปัญญาเกิด มันก็จะเกิดเองหรอก 
ค่อยๆ ทำไป อย่าไปมั่นไปหมาย  
ไปคาด ไปเดา ไปปรุง ไปแต่ง 
การคาด การหมาย การปรุง การแต่ง 
คาดเดานั้น เป็นต้นเหตุของภพชาติ
ไม่จบไม่สิ้น  ให้ทำของเราไปเฉยๆ 
นั่นล่ะ ถึงเวลาของมัน มันจะเกิดเองหรอก 
ไม่ต้องห่วง ! 

หลวงปู่เพียร วิริโย

พระพุทธเจ้าท่านสอนพวกเราให้ภาวนาง่ายๆ



         การภาวนานี้เป็นเครื่องชำระความหลงความมืดออกจากใจของเรา ไม่ให้ใจของเราเพลิดเพลินเตร็ดเตร่ลุ่มหลงไปตามอารมณ์ต่างๆ ไม่ให้ลุ่มหลงอยู่ในโลกอันนี้ ไม่ให้ลุ่มหลงอยู่ในอัตภาพร่างกายอันนี้รูปอันนี้ พระพุทธเจ้าท่านสอนพวกเราให้ภาวนาง่ายๆ ไม่ต้องไปศึกษาเล่าเรียนให้มากลำบากอะไร ท่านสอนง่ายๆ

                                                                                              หลวงปู่จวน กุลเชฏฺโฐ