ผู้ที่ปฏิบัติตามธรรมะ ไม่แบกทุกข์ภายนอก



ผู้ที่ปฏิบัติตามธรรมะของพระพุทธเจ้า
ย่อมรู้จักแบ่งเบาที่จะให้ทุกข์ขัางนอกก็เป็นทุกข์ข้างนอก
ไม่ให้มาบรรทุกไว้ในจิตใจ
แบ่งเบาออกไปเสียจากจิตใจ
เมื่อเป็นเช่นนี้ จิตใจจึงจะมีความสุข
แม้จะอยู่ในท่ามกลางความทุกข์ภายนอก
และเมื่อจิตใจมีความสุข ก็สามารถที่จะมีสติปัญญา
แก้ความทุกข์ข้างนอกได้ตามที่สามารถจะแก้ได้
แต่ถ้าจิตใจรับเอาความทุกข์ข้างนอกมาไว้เสียเต็มที่แล้ว
ก็เป็นอันหมดหนทางที่จะแก้ไข

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

วิปัสสนา-เห็นธรรม คือเห็นความคิด



...การทำวิปัสสนา-เห็นธรรมนั้น จึงต้องเห็นความคิดของเรานี่เอง
 ไม่ใช่ไปเห็นแสงสี ผีเทวดา...

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
หนังสือพลิกโลก เหนือความคิด

พระพุทธเจ้าสอนเพื่อให้ "ละ"



พระพุทธเจ้าสอนเพื่อให้ "ละ" 
ไม่ได้เพื่อให้ "เอา" 
พระพุทธเจ้าสอนว่าการทำบุญ
ที่ให้แล้วมีเยื่อใย 
หวังผลในชาติหน้า 
เป็นบุญที่มีอานิสงส์น้อย

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล

วิธีหยุดความคิด




         การจะนั่งลงแล้วคิดโน่นคิดนี่ตลอดเวลานั้น มันง่ายกว่านั่งลงแล้วไม่คิด เพราะเราติดนิสัยอย่างนั้นมานานแล้ว แม้ความคิดที่ว่า “จะไม่คิด” มันก็ยังเป็นความคิดอย่างหนึ่งอยู่ดี ถ้าจะไม่คิด เราต้องมีสติ แล้วเพียงเฝ้าสังเกตและฟังการเคลื่อนของจิต แทนที่จะคิดเรื่องจิต เราจะเฝ้าดูมัน และแทนที่จะไปติดอยู่กับความคิดความฝัน เราจะรู้ทันมัน ความคิดเป็นการเคลื่อนไหว เป็นพลังผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่เที่ยง เราเพียงแต่รู้ไว้ว่าความคิดก็เป็นเพียงความคิด โดยไม่ต้องไปประเมินคุณค่าหรือแยกแยะแต่ประการใด แล้วมันจะเบาบางลงไปและจะระงับไปในที่สุด นี้ไม่ได้หมายความว่าจงใจไปประหัตประหารมัน แต่ยอมให้ระงับไปเอง เป็นลักษณะของความเมตตา นิสัยที่ชอบคิดจะเหือดหายไป ความว่างอันไพศาลชนิดที่ไม่เคยประสบมาก่อนก็จะปรากฎแก่ท่าน

                                                                                                   พระอาจารย์สุเมโธ

สิ่งที่น่ากลัวในโลกนี้คือ “คนขาดสติ”



          สิ่งทั้งหลายที่น่ากลัวในโลกนี้คือ “คนขาดสติ” เพราะคนขาดสตินี้มันจะหมุนเข้าไปในสังสารวัฏฏ์ เข้าไปอยู่ในอำนาจการปรุงแต่ง ในการยึดมั่นถือมั่น ในอุปาทานที่มันเป็นภพ เป็นชาติของชีวิต...จิตขณะนั้นไม่เป็นตัวของตัวเอง แล้วแต่อำนาจของกิเลสตัวไหนเข้าครอบครองใจ

                                                                                    หลวงตาสุริยา วัดป่าโสมพนัส 
                                                                                            (ส.มหาปัญโญภิกขุ)

ถ้าตั้งใจภาวนา อย่าส่งจิตไปทางอื่น



ถ้าตั้งใจที่จะภาวนา 
อย่าส่งจิตไปทางอื่น 
ให้ “รู้” อยู่ในกาย 
ในใจของเรานี่แหละ 
ถ้ายังตามความคิดอยู่
ไม่ใช่ภาวนา

หลวงปู่ท่อน ญาณธโร

เมื่อจิตไหล ก็ให้รู้ ดูที่จิต




เมื่อจิตไหล ก็ให้รู้ ดูที่จิต
หลงครุ่นคิด ก็ให้รู้ ดูเอาไว้
เมื่อจิตเผลอ ก็ให้รู้ ดูเข้าไป
ผลสุดท้าย มีแต่รู้ "กู" ไม่มี

พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณฺโณ

มรรค 8 ข้อ รวมที่ความรู้สึกตัว



สติที่บริสุทธิ์ เป็นธรรมชาติ มีอุเบกขา ตั้งมั่น 
คือ ความรู้สึกตัว นั่นเอง
ความรู้สึกตัว ที่ปรากฏขึ้นนี่เแหละ 
มันจะเฉลยทุกอย่าง พาเราผ่านไปเห็นทุกอย่าง 
อย่างไม่เข้าไปเป็น...
ขณะที่เรารู้สึกตัว หนึ่งขณะ ๆ 
จึงเป็นการรวม “มรรค" ทั้งแปดข้อ
รวมเป็นหนึ่งเดียว เราไม่ได้เจริญมรรคทีละข้อ
แต่เราเจริญมรรคในฐานะที่เป็นองค์รวม
คือรวมไปที่ "ความรู้สึกตัว”

พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน

ร่างกายนี้ไม่ใช่ของเรา เขาเป็นธาตุ ๔



         ร่างกายนี้ไม่ใช่ของเรา เขาเป็นธาตุ ๔ ไม่วันหน้าก็วันนี้ เขาจะแตกจะดับกลับไปตามเรื่อง เถียงไม่ขึ้น เขาจะเลือกคืนวันไหนก็ได้ ไม่ใช่ของเราเลย
                                                                                                 หลวงปู่สาย เขมธัมโม

ยิ่งสละ ยิ่งได้



ยิ่งสละ ยิ่งได้
ยิ่งเอายิ่งอด
ยิ่งสละให้หมด
ยิ่งได้มากมาย
ต้นไม้ยิ่งสลัดใบ...
ยิ่งแตกผลิ
งูยิ่งลอกคราบ
ก็ยิ่งโต

พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณฺโณ
หนังสือน้อมสู่ใจ เล่ม ๑