โอวาทธรรม พระอริยเจ้า

ศีลก็คือ กายปกติ ใจปกติ

ศีลก็คือ กายปกติ ใจปกติ

ใจปกติคือใจเป็นกลาง

ไม่หวั่นไหวในสภาพทั้งปวง

จิตเป็นกลาง ไม่หวั่นไหว

ในสภาพทั้งปวง

เรียกว่า จิตหลุดพ้น

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

ไม่ตามความโกรธ ความโลภ จะดับเอง

ความโกรธ ความโลภ ถ้ามันยังมีอยู่

เราไม่ไปตามมัน มันก็ดับของมันเอง...

ความโกรธมีอยู่แต่ไม่เอา

คิดไปก็ไม่ได้เกิดประโยชน์อะไร

มีแต่เศร้าหมองเปล่าๆ

ไม่ไปตามมัน

มันเกิดแล้วมันก็ดับ

หลวงปู่เพียร วิริโย

พวกเราปฏิบัติธรรมะ รู้เรื่องธรรมะ พากันคิดว่าธรรมะจะมีอยู่แต่ตามวัดตามวา ตามครูบาอาจารย์ไปเท่านั้น คิดว่าตัวเองไม่มีธรรมะ ธรรมะจริงๆ แล้ว จะต้องมีอยู่ประจำตัวของเราเองทุกๆ คน มีครบเสมอกันไปหมด ไม่ขาดไม่เกิน มีพอดีๆ กันทั้งหมด พวกเราขาดการศึกษาหาความรู้จากตัวของตัวเองเท่านั้น เราจึงไม่รู้ไม่เห็นธรรมะ

หลวงปู่คูณ สิริจันโท

ผู้ใดเห็นตน จะพ้นโลก...

ผู้ใดเห็นตน จะพ้นโลก ผู้ใดเห็นโศก จะพ้นรัก

ผู้ใดเห็นมรรค จะได้ผล คืออริยบุคคลในพุทธศาสนา..

หลวงปู่ขาว อนาลโย

บริกรรมบทไหนให้ผลเหมือนกัน

ใครจะบริกรรมภาวนากรรมฐานบทไหนอย่างไร

เมื่อสภาวะจิตสงบสู่ความเป็นสมาธิ ย่อมมีลักษณะเดียวกันหมด

เพราะฉะนั้น เราอย่าเอาตำรามาค้านกัน

ให้เอาสภาพความเป็นจริงที่เกิดขึ้น

จากการปฏิบัติมาเปรียบเทียบกัน

จึงจะลงเอยกันได้

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

ทุกข์ไม่รู้จบเพราะมัวแต่แก้ภายนอก

นั่นก็ทุกข์ นี่ก็ทุกข์ มันไม่รู้จบ เหตุเพราะมัวเมาแก้ไขแต่ภายนอก

ภายในทำไมไม่แก้ไขบ้าง คิดอ่านบ้าง เสาะหาหนทางบ้าง

แก้ไขใจของตนบ้าง เพราะใจภายในนี้มันจบลงได้

หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

โลกนี้ไม่มีความสุขให้แก่ใครเลย

ผู้ใดที่คิดว่าเกิดมาแล้วจะต้องมีความสุข อย่างนั้นอย่างนี้ คนผู้นั้นจะต้องผิดหวังอย่างที่สุด เพราะความจริงแล้ว ในโลกนี้เขาไม่มีความสุขให้แก่ใครเลย จึงให้ปล่อยปลดเปลื้องเครื่องรกรุงรังในหัวใจเสียให้หมด ปล่อยเสีย วางเสีย จะได้เบาสบายขึ้นบ้าง

หลวงปู่แบน ธนากโร

ลมหายใจพาเข้าถึงความสงบได้

ลมหายใจไม่เพียงช่วยให้เรามีชีวิตอยู่ได้เท่านั้น

หากยังสามารถพาเราเข้าถึงความสงบได้ด้วย

ทุกครั้งที่เราหายใจเข้า มิใช่ออกซิเจนเท่านั้นที่ถูกลำเลียงไปเลี้ยงร่างกาย

หากเราวางใจเป็น ลมหายใจเข้ายังนำความสงบเย็นไปบำรุงจิตใจเราด้วย

ขณะเดียวกันลมหายใจออกสามารถระบายความหม่นหมองขึ้งเครียด

ออกไปจากใจของเราได้อีกต่างหาก

แต่ความจริงดังกล่าวมักถูกมองข้ามไป

คนส่วนใหญ่จึงหายใจแบบทิ้งๆ ขว้างๆ อย่างน่าเสียดาย

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล

ต้องรู้ลมอยู่เสมอ มันก็ครองสุขได้

จะเอามนุษย์สมบัติ สวรรค์สมบัติ นิพพานสมบัติ

มันก็อยู่ที่ลมนี่แหละ

ถ้ามัวแต่สนุก เพลิดเพลินจนลืมลม ก็จะหมดสุขได้

ฉะนั้นต้องรู้จักสังเกตลมเข้า-ออกอยู่ตลอดเวลา

ต้องสนใจเขาบ้างว่า เขาอยู่อย่างไร

อย่าปล่อยให้เขาอยู่คนเดียว

เมื่อรู้จักความเป็นอยู่ของเขาแล้ว

ทีนี้แหละจะเอาอะไรก็ได้ทุกอย่าง

กายก็เบา ใจก็เบา จะสุขอยู่ตลอดเวลา

ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก

ดูกายดูใจ...

ดูกายดูใจนั่นล่ะ

ดูให้มันชัด

พระพุทธเจ้าท่านสำเร็จได้

เพราะดูกายดูใจตัวเอง

ไม่ได้ดูที่อื่น