นักปราชญ์รู้ว่าใจคือธรรม

นักปราชญ์ผู้สร้างประโยชน์แก่มนุษย์

รู้ว่าใจคือธรรม... 

 ...แต่คนโง่เที่ยวแสวงหาธรรม 

ไปในที่ต่างๆ อย่างไร้จุดหมาย

ปรมาจารย์ตั๊กม้อ

มัวเมาในสิ่งที่ตนได้...

มัวเมาในสิ่งที่ตนได้ หลงใหลในสิ่งที่ตนมี คือการสร้างเรือนจำขังตัวเอง

หลวงปู่จันทร์ กุสโล

การเจริญสติ เป็นการเสียสละ

การเจริญสติ เป็นการเสียสละ 

เป็นการทำลายความเห็นแก่ตัว

การเจริญสติ เป็นการทำงานที่พัฒนาตน

ให้มีคุณภาพมาตรฐาน อิสระ

หลุดพ้น ไม่มีสิ่งใดครอบงำย่ำยี

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ 

ความทุกข์เกิดขึ้น เพราะเราไม่เห็นความคิด

ความทุกข์เกิดขึ้น เพราะเราไม่เห็นความคิดนั่นแหละ 

ตัวความคิดจริง ๆ นั้น มันก็ไม่ได้มีความทุกข์

ที่มันมีทุกข์เกิดขึ้น คือเราคิดขึ้นมา เราไม่ทันรู้ ไม่ทันเห็น 

ไม่ทันเข้าใจความคิดอันนั้น 

มันก็เลยเป็นโลภ เป็นโกรธ เป็นหลงไป 

เมื่อมันเป็นโลภ เป็นโกรธ เป็นหลงไป มันก็นำทุกข์มาให้เรา

ความจริง ความโกรธ-ความโลภ-ความหลงนั้น มันไม่มี

ตอนมันมีนั้นคือเราไม่ได้ดู "ต้นตอของชีวิตจิตใจ" นี้เอง 

มันก็เลยโผล่ออกมา

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

ต้องเริ่มที่เรา

ทุกคนมีความเห็นแก่ตัวฝังอยู่ในใจ

ลดได้โดยการเกื้อกูล เห็นแก่โลก เห็นแก่ส่วนรวม

บางคนบอกว่า ทำไมต้องเป็นเรา ?

คิดอย่างนี้โลกจึงเดือดร้อน

ต้องคิดใหม่ว่า ต้องเริ่มที่เรา

แบ่งปันด้วยใจที่สะอาด

ครูบาเจ้าหน่อแก้วฟ้า

พรหมจรรย์นี้เราประพฤติเพื่อ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พรหมจรรย์นี้เราประพฤติ

มิใช่เพื่อหลอกลวงคน มิใช่เพื่อให้คนทั้งหลายมานับถือ

มิใช่เพื่ออานิสงส์ ลาภสักการะ และความสรรเสริญ

มิใช่มุ่งหมายเพื่อเป็นเจ้าลัทธิและแก้ลัทธิอย่างนั้นอย่างนี้

ที่แท้พรหมจรรย์นี้เราประพฤติ

เพื่อสังวระ คือความสำรวม

เพื่อปหานะ คือความละ

เพื่อวิราคะ คือความคลายกำหนัดยินดี

เพื่อนิโรธะ คือความดับทุกข์

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมที่เราได้บรรลุนี้ ลึกซึ้งเห็นได้ยาก

รู้ตามได้ยาก สงบประณีต มิใช่วิสัยแห่งตรรก คิดเอา

หรือไม่ควรลงความเห็นด้วยการคาดเดา แต่เป็นธรรมที่บัณฑิตพอรู้ได้

พุทธโอวาทก่อนปรินิพพาน

พึงสละความสุข เพื่อแลกความสุขอันไพบูลย์

ความสุขในโลกมีประมาณอันน้อย 

ผู้มีปัญญา ผู้ไม่ประมาทพึงสละความสุข

เพื่อแลกเอาความสุขอันไพบูลย์ 

คือความสุขที่ไม่มีเกิด ไม่มีแก่ ไม่มีเจ็บ ไม่มีตาย

หลวงปู่ขาว อนาลโย

ผู้ฟังธรรมเป็น ย่อมได้ฟังธรรมอยู่ทุกเมื่อ

ผู้ที่ฟังธรรมเป็น ย่อมได้ฟังธรรมอยู่ทุกเมื่อ

เพราะธรรมะปรากฏกึกก้องอยู่ทุกเมื่อ 

คืออะไรก็ตาม มากระทบสัมผัสกับจิต

ล้วนเป็นธรรมะทั้งสิ้น 

แล้วโอปนยิโกน้อมเข้ามา

สอบสอนตนด้วยตนเองฯ

หลวงปู่ผั่น ปาเรสโก

ไม่ว่าผ่านอะไรไป อย่าไปยึดมั่นไว้

จงอยู่กับปัจจุบัน 

อย่าสนใจกับระยะทางของถนน 

หรือจุดหมายปลายทาง

ทุกสิ่งทุกอย่าง ย่อมเปลี่ยนแปลงไป

ไม่ว่าท่านผ่านอะไรไป อย่าไปยึดมั่นไว้ 

ในที่สุด จิตจะบรรลุถึงความสมดุล ตามธรรมชาติของจิต

และเมื่อนั้น การปฏิบัติก็จะเป็นไปเองโดยอัตโนมัติ

ทุกสิ่งทุกอย่าง จะเกิดขึ้น และดับไปในตัวของมันเอง

หลวงปู่ชา สุภัทโท

ญาณทัศนะเป็นพิเศษคือ เห็นตามเป็นจริง

พระบรมศาสดาไม่ได้สอนให้พวกเราโง่ 

ธรรมบทเดียวก็ส่งต่อพระนิพพานได้ทั้งนั้น 

แม้ศีล สมาธิ ปัญญาหรือวิมุติที่เรียกว่าไตรสิกขา

ก็มีความหมายอันเดียวกันกับแปดหมื่นสี่พันพระธรรมขันธ์นั่นเอง 

ญาณทัศนะเป็นพิเศษนั้นคือ เห็นตามเป็นจริงในขณะนั้น 

รู้ตามเป็นจริงในขณะนั้นไม่สำคัญตัวว่าเป็นเรา เขาในขณะนั้น 

อุปาทานก็แตกกระเจิงไปเองไม่ได้ต้องทำท่าทำทางให้แตก 

หลวงปู่หล้า เขมปัตโต