กระทบมันเดี๋ยวนี้ รู้มันเดี๋ยวนี้
กระทบมันเดี๋ยวนี้ ทิ้งมันเดี๋ยวนี้
กระทบมันเดี๋ยวนี้ วางมันเดี๋ยวนี้
เรื่องสงบ ของปัญญา เป็นอย่างนี้
หลวงปู่ชา สุภัทโท
ไม่ระลึกถึงความตาย เป็นคนประมาท
ถ้าหากคนเรามองดูเห็นความตายอยู่ใกล้ตนแล้ว ก็จะรีบขวนขวายสร้างคุณงามความดี ให้เกิดให้มีขึ้นแก่ตนเองได้ ถ้าบุคคลไม่เจริญมรณานุสติกรรมฐาน ไม่ระลึกถึงความตายในวันหนึ่งวันหนึ่ง ไม่รู้ว่าตนเองจะตายในวันใดวันหนึ่งแล้ว ก็ย่อมเป็นคนประมาท
หลวงปู่เปลี่ยน ปัญญาปทีโป
ถ้าปฏิบัติธรรมแล้ว...
ถ้าปฏิบัติธรรมแล้ว ยังไม่มีเมตตา
ไม่รู้จักให้อภัย หรือไม่รู้จักมองคนอื่นในแง่ดี
นั่นแปลว่า คุณยังไม่มีธรรมจริงๆ
หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล
ตรงกลาง ระหว่างสุขกับทุกข์...
..นักปฏิบัติ
หลงติดอยู่ที่ความพอใจ และไม่พอใจ เป็นเครื่องอยู่
เอาความพอใจ และไม่พอใจเป็นเครื่องอยู่
เมื่อพอใจ ได้สมใจก็เป็นสุข
เมื่อไม่พอใจก็เกิดทุกข์
แต่ทั้งสุขและทุกข์ ก็ยังเป็นเงื่อนของสมมุติ
...
ไม่มีใครคิดที่จะอยู่ตรงกลาง ระหว่างสุขกับทุกข์
เพราะตรงนั้นไม่มีทั้งความพอใจ และไม่พอใจ
แต่เป็นความพอ พอดี
คุณแม่จันดี โลหิตดี
ความว่างของใจ
จุดจบที่แท้จริง คือความว่างของใจ
ใจจริงๆไม่มีอยู่กับสิ่งที่รู้
สิ่งที่รู้ทั้งหมดไม่มีอยู่ที่ใจ
ใจหรือว่าผู้รู้นั้นอยู่เหนือสิ่งที่่รู้มาทั้งหมด
สิ่งที่รู้ทั้งหมดยังไม่ใช่ความว่างของใจ
นี้แหละคือความดับทุกข์สุดแค่นี้เอง..
หลวงปู่คูณ สิริจันโท
พยายามมองดูอารมณ์จิตไว้เสมอ
พยายามมองดูอารมณ์จิตของตนเองเอาไว้เสมอ และจักต้องรู้ว่า เวลานี้กำลังคิดอะไรอยู่ ธรรมนั้นเป็นกุศลหรืออกุศล หรือเป็นอัพยากฤต ก็จักต้องกำหนดรู้ไว้ด้วย
สมเด็จองค์ปฐม
พระพุทธเจ้าสอนเพียงเรื่องจิต
พระพุทธเจ้าทั้งในอดีตและอนาคต ล้วนแต่กล่าวถึงการถ่ายทอดเรื่องจิต พระองค์ไม่ได้สอนเรื่องอื่นเลย ถ้าผู้ใดเข้าใจคำสอนนี้ได้ แม้เขาจะไม่รู้หนังสือเลย เขาก็เป็นพุทธะได้คนหนึ่ง
ปรมาจารย์ตั๊กม้อ
กายใจของเราเหมือนรถมือสอง
กายใจของเรานี้ก็เหมือนกับรถมือสองที่ใช้มานาน ถูกชน ถูกบุบ ถูกพัง ผุพังอะไรไปหมดเลย การมีความรู้สึกตัว เหมือนกับการมาซ่อม เหมือนกับมาล้างอดีต ให้มันเป็นความปกติขึ้นมา
หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ
บัณฑิตไม่ให้ทานเพราะเหตุแห่งสุข
บัณฑิตทั้งหลาย
ย่อมไม่ให้ทานเพราะเหตุแห่งสุข
อันก่อให้เกิดอุปธิ
แต่บัณฑิตเหล่านั้นย่อมให้ทาน
เพื่อความหมดสิ้นอุปธิ
เพื่อนิพพานอันไม่มีภพต่อไปโ ดยส่วนเดียว.
พุทธภาษิต
จิตอบรมถูกต้อง ปัญญาย่อมเกิด
จิตที่ได้รับการอบรมที่ถูกต้องแล้ว ปัญญาย่อมเกิดขึ้น จะมองดูอะไรก็เป็น “นิยายนิกธรรม” ทั้งสิ้น ส่วนผู้ไม่ได้รับการอบรมจิตที่ถูกต้อง ปัญญาแท้จริงก็ไม่เกิด แม้ผู้นั้นกำลังจับพระไตรปิฎกอ่านอยู่ก็ไม่เป็นผล ยิ่งทำให้เกิดความลังเลสงสัยตลอดไป ส่วนผู้มีปัญญาอบรมมาด้วยจิตที่ถูกต้อง แม้จะไม่ต้องจับพระไตรปิฎก แต่ก็น้อมเอาสิ่งต่างๆ มาเป็นธรรม เป็นยอดพระไตรปิฎกได้
หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)