การเบียดเบียนตัวเองที่มองไม่เห็น
การเบียดเบียนตัวเอง เป็นของที่เห็นได้ยาก ความเบียดเบียนตนเองเกิดจากความเห็นแก่ตัว กลัวว่าตัวเองจะไม่ได้รับความสุข เช่นจะรักษาศีลแปดก็กลัวจะหิวข้าวเย็น กลัวไม่ได้ทาน้ำอบหอม กลัวไม่ได้นอนเบาะฟูกสบาย จะนั่งสมาธิก็กลัวเมื่อย เลยไม่กล้าทำความดี นี่แหละเป็นการรักตัวเองไม่จริง เป็นการเบียดเบียนตัวเองโดยมองไม่แลเห็น..
ท่านพ่อลี ธัมมธโร
ความพอใจ ไม่พอใจ ทำให้วนในวัฏฏะ
ผู้ที่หลงเพลิน เล่นอยู่กับความพอใจ และไม่พอใจ
จึงได้หนังสือเดินทางแห่งการท่องเที่ยวของภพชาติ
ติดตัวไปตลอด ความพอใจ และไม่พอใจ
เป็นอาหารชั้นยอดเยี่ยมของกิเลส
คุณแม่จันดี โลหิตดี
การไม่รู้เท่าทันอารมณ์
การไม่รู้เท่าทันอารมณ์คือการปล่อยให้อารมณ์ชั่ววูบกำหนดความคิด กำหนดเหตุผล กำหนดการพูดการกระทำ กำหนดอะไรต่ออะไรต่างๆ พระพุทธองค์จึงให้เรามีปัญญารู้เท่าทัน รู้อะไรเป็นอะไร รู้ความคิดว่าสักแต่ว่าความคิด ความรู้สึกสักแต่ว่าความรู้สึก ความจำก็สักแต่ว่าความจำ มันก็เป็นสักแต่ว่าเรื่องของมันเท่านั้นเอง โดยเราไม่ต้องไปยุ่งไปปรุงแต่งในตัวของมันให้มันเป็นมากกว่าที่ควรจะเป็น หรือที่จะมีอำนาจเหนือจิตใจของเรา
ชยสาโรภิกขุ
จิตส่งออกเป็นเหตุแห่งทุกข์
จิตของคนตามธรรมชาตินั้นไม่มีความดีใจ เสียใจ ที่มีความดีใจเสียใจนั้นไม่ใช่จิต แต่เป็นอารมณ์ที่มาหลอกลวง แต่เป็นสังขารที่ปรุงแต่ง จิตก็หลงไปตามอารมณ์ หลงสังขารไปโดยไม่รู้ตัว แล้วก็เป็นสุขเป็นทุกข์ไปตามอารมณ์ เป็นสุขเป็นทุกข์ไปตามสังขาร เพราะยังไม่ได้ฝึก ยังไม่ฉลาด แล้วเราก็นึกว่า จิตเราเป็นทุกข์ นึกว่าจิตเราสบาย ความจริงมันหลงอารมณ์ มันหลงสังขาร เพราะเราส่งจิตออกนอกไปตามอารมณ์ไปตามสังขารมากเกินไป
หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล
ปัญญาที่เกิดจากสมาธิ
ปัญญาที่เกิดจากสมาธินี้ เป็นปัญญาที่รู้แจ้งในธาตุสี่ ขันธ์ห้า ในนาม ในรูป ไม่ปรารถนารู้อย่างอื่น
หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ
พระพุทธรูปมิใช่พระพุทธองค์
การที่เธอมีพระพุทธรูป ก็ไม่ได้หมายความว่ามีพระพุทธองค์ประทับอยู่บนรถ พระพุทธรูปมิใช่พระพุทธองค์ ไม่ว่าพระพุทธรูปนั้นจะทำด้วยพลาสติกหรือหยกก็ตาม เพียงแค่มีใครสักคนหนึ่งในรถหายใจและมองในวิถีแห่งสติ พระพุทธองค์ที่แท้จริงก็จะปรากฎขึ้น
ท่านติช นัท ฮันห์
ตามทันทุกความจริงของขณะจิตคือการภาวนาอยู่
ตามทันทุกความจริงของขณะจิต....นั้นยังคือการภาวนาอยู่
จะทันได้อย่างไร ก็ทันด้วยการฝึกสติให้รู้อยู่โดยตลอด
ตามดู ตามรู้ ตามเห็นมันนั่นหล่ะ
เอาให้มันรู้มันเห็นให้จริง เกิดแก่จิตจริงๆ
มันจึงจะเกิดปัญญาทิ้งละออกไปได้
พระอาจารย์ชายแดน สีลสุทโธ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)









