เห็นธรรมดา ก็เห็นธรรม

ความพลัดพรากจากของรัก

ความไม่ได้สิ่งที่อยากได้

ความไม่ได้สิ่งที่อยากเป็น

เหล่านี้เป็นของธรรมดา ไม่ใช่เรื่องสำหรับเศร้าโศกเสียใจ

มีปัญญาเห็นจริงอย่างนี้แล้ว

คิดอะไรก็ดี ทำอะไรก็ดี พูดอะไรก็ดี ดีทั้งนั้น

หลวงปู่ขาว อนาลโย 

คุณค่าของการภาวนา

ยิ่งเจริญภาวนาเท่าใด จิตมันก็มีกำลัง

เมื่อใจมีพลังมีความอาจหาญแล้ว

สิ่งที่เรียกว่ายากก็ไม่มีอะไรยาก

สิ่งที่เราคิดว่าเหลือวิสัย ก็ไม่เหลือวิสัย

อยู่ที่วิสัยทุกคนจะทำได้ทั้งนั้น

หลวงปู่สิม พุทธาจาโร

การนั่งสมาธิ ไม่เอาทั้งสงบและวุ่นวาย

การนั่งสมาธิ ไม่ใช่ว่าเราจะมาเอาความสงบนะ

ความสงบน่ะเราก็ไม่เอา ความวุ่นวายเราก็ไม่เอา

ให้เราปล่อยทั้งความสงบ ปล่อยทั้งความวุ่นวายให้หมด

ปล่อยวางสิ่งเหล่านี้ให้หมด เรามาอยู่กับการงานของเรา

งานคือหายใจเข้า งานคือหายใจออก

หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม

ทำบุญแล้วอย่าไปติดอยู่ในบุญ

          อย่าไปติดอยู่ในวัตถุ ทำบุญแล้วอย่าไปติดอยู่ในบุญ มัวแต่เอาใจไปคิดว่า เจดีย์นี้ฉันสร้างมากับมือ ดีไม่ดีเป็นลมตายไปตอนนี้ แทนที่จะได้เกิดเป็นชาวฟ้าชาวสวรรค์กับเขา จะต้องไปเกิดเป็นเปรต งูเหลือม เฝ้าเจดีย์ก่อนสัก ๗ วัน เพราะใจมัวแต่ไปข้องยึดอยู่ในวัตถุว่า ของฉัน ของกู อยู่นั่นแหละ พอจะตายก็เจดีย์ของกูๆ

                                                                                                ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก

ใครคือคนพาล ใครคือบัณฑิต

          การไม่คบคนพาล ในความหมายทางปรมัตถ์ไม่ใช่การไม่คบคนดื่มสุรา เล่นการพนัน หรือไม่คบคนมัวเมาอบายมุข นี่เป็นคนพาลนอกตัว คนพาลตัวจริง คือตัวความคิดเรานี่ ถ้าเราคิดไม่ดี ความคิดพาเราไปโลภ ไปโกรธ ไปหลง พาเราไปเกิดกิเลสตัณหา นี่คือคนพาล การคบบัณฑิตคือการมีความคิดดีอยู่ในจิตใจของเรา เช่นเมื่อเกิดปัญหาก็รู้จักปล่อยวาง-ช่างหัวมัน-ไม่เป็นไร-มันเป็นเช่นนั้นเอง นี่คือบัณฑิต

                                                                                              หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

ภาวนาให้จิตสงบ...

ภาวนาให้จิตสงบได้รู้ธรรมเห็นธรรมได้ภายในบ้าน 

จะมีคุณค่าดียิ่งกว่านิมนต์พระไปสวดมนต์ตั้งหมื่นๆ องค์

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

การแสวงหาพระเก่า พระแท้ที่ถูกต้อง

        การแสวงหาพระเก่า พระแท้ที่ถูกต้อง คือใจที่ต้องฝึกฝนอบรมเรื่องศีล สมาธิ และปัญญา เพื่อให้ใจเป็นพระขึ้นมาเสียเอง โดยอาศัย พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ และ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ เป็นที่พึ่งของใจเสียก่อน

                                                                                           หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ

รู้จิตซื่อๆ

รู้ซื่อๆ รู้จิตซื่อๆ

อาการของจิตมันเป็นอย่างไรก็รู้มันตรงๆ 

อย่าไปอยากให้มันเป็นอย่างไร ให้รู้มันซื่อๆ

อันนี้เป็นทางเดินของมรรค

รู้ซื่อๆ นี้แหละคือ " ปัจจุบัน "

จิตมันเป็นอย่างไร ก็รู้มันขณะนั้น

นี้เป็นทางเดินของพระอรหันต์ทั้งหลาย

หลวงปู่ทา จารุธัมโม

ที่ใดมีความรัก ที่นั่นมีโศก

เปมโต ชายเต โสโก

เปมโต ชายเต ภยํ

เปมโต วิปฺปมุตฺตสฺส

นตฺถิ โสโก กุโต ภยํ

ที่ใดมีความรัก ที่นั่นมีโศก

ที่ใดมีความรัก ที่นั่นมีภัย

เมื่อไม่มีความรักเสียแล้ว

โศก ภัย ก็ไม่มี

พุทธวจนในธรรมบท

ปฏิบัติให้ติดต่อเหมือนลูกโซ่

คำว่าติดต่อกันเหมือนลูกโซ่นั้น 

ไม่ใช่แต่ว่านั่งอยู่ในห้องกรรมฐานเพียงอย่างเดียว

จะไปไหนมาไหน อาบน้ำ ซักเสื้อ ซักผ้า ก็ให้มีสติ

ดูการเคลื่อนไหวของรูปกาย

และมีสติดูจิตดูใจอยู่เสมอ 

นั่นแหละท่านเรียกว่า 

ปฏิบัติให้ติดต่อเหมือนลูกโซ่

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ