สิ่งใดที่เรารู้เท่าทัน...



สิ่งใดที่เรารู้เท่าทัน สิ่งนั้นไม่สามารถที่จะดึงใจของเราไปทรมานให้เกิดทุกข์ขึ้นได้

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย


               นัยที่หนึ่ง...หากเราเข้าใจในโทษของความโกรธอย่างแท้จริง เราจะละวางความโกรธได้ อารมณ์อื่นๆ เช่น รัก โลภ หลง ก็เป็นไปในทำนองเดียวกัน นัยที่สอง...ในการปฏิบัติธรรม ท่านให้มีสติ รู้สึกตัวอยู่เสมอ เพื่อให้เท่าทันอารมณ์ ความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น เมื่อรู้เท่าทัน สิ่งต่างๆ เหล่านั้นจักดับไป และทำให้ใจเราทุกข์ไม่ได้

                                                                                                    วัสสวดี

ศาสนา ตั้งต้นที่กายกับใจ



ศาสนา ตั้งต้นที่กายกับใจ 
เทวดา อินทร์ พรหม ไม่สามารถที่จะบรรลุมรรคผลนิพพานได้
เพราะเหตุว่ามันสุขเกินไป เราเกิดมาเป็นมนุษย์นับว่าดีอักโขแล้ว 
ขอให้รักษามนุษยธรรมไว้ก็แล้วกัน
ถ้ารักษาไว้ไม่ได้ มันจะเลวลงไปกว่ามนุษย์นี้อีก 
ไปเกิดเป็นสิงสาราสัตว์ แต่ละภพชาติมันนานแสนนาน

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

          คนเรานั้น หากยังไม่สามารถก้าวข้ามความเป็นปุถุชนสู่พระโสดาบัน ท่านว่ายังไม่ปลอดภัยจากการตกไปสู่อบายภูมิ และการตกอบายภูมิ ครูบาอาจารย์สอนว่า อาจใช้เวลานานแสนนาน กว่าจะได้คิวกลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง เพราะฉะนั้น พึงอย่าประมาทในการทำความดี และต้องทำ "มากกว่าดี" ด้วย คือก้าวให้ข้ามความเป็นปุถุชน ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงให้แนวทางเราไว้ชัดเจน และเป็นเป้าหมายอันแท้จริง เพื่อความปลอดภัยจากทุกข์อย่างถาวร

                                                                                                  วัสสวดี

กำไรชีวิตคือไม่แส่ไปในอารมณ์



ตั้งใจ ตั้งสติ คือ ความระลึกได้ สัมปชัญญะ
คอยควบคุมจิตใจ ไม่ให้แส่ไปในอารมณ์
ที่ทำให้เราโลภ เราโกรธ เราหลง อยู่ทุกเวลานาที
ถ้าทำอย่างนี้ ได้ชื่อว่า
การสร้างชีวิตของเรา ให้เป็นกำไรในภพนี้

หลวงปู่จันทร์ศรี จนฺททีโป

การฝึกตนต้องเป็นอกาลิโก



การฝึกตนนั้นเราต้องทำอยู่เป็นอกาลิโก 
ไม่เลือกกาลเวลาและสถานที่ 
โอกาสให้เมื่อไหร่ก็ต้องทำ 
ทั้งนี้เพื่อความไม่ประมาท 
การที่นักปฏิบัติธรรม ผู้รอกาลเวลาสถานที่ 
แม้โอกาสให้แล้วแต่ก็มัวแต่รอ 
รอว่าแก่ก่อน อายุมากก่อน 
รอว่าเข้าป่าก่อน อยู่ในดงในเขาก่อนจึงจะทำ 
มัวแต่เลือกกาล เลือกสถานที่ ก็เลยเสียเวลาไปโดยใช่เหตุ

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต


ทุกคนมีเวลาปฏิบัติธรรม



บางคนบอกว่าไม่มีเวลาปฏิบัติธรรมเลย 
แล้วคุณมีลมหายใจอยู่หรือเปล่าล่ะ 
ขอให้มีสติกำกับลมหายใจ 
นั่นคือการปฏิบัติธรรม... 

ครูบาเจ้าหน่อแก้วฟ้า 

รักษาศีลร้อยครั้ง ไม่เท่าภาวนาครั้งหนึ่ง



          พระพุทธองค์ท่านจึงสอนว่า การให้ทานร้อยครั้งไม่เท่ารักษาศีลครั้งหนึ่ง รักษาศีลร้อยครั้ง ไม่เท่าภาวนาครั้งหนึ่ง ภาวนานี้มันละเอียด เพราะภาวนานี้มันถึงจิต มันปล้อนสารพัดอย่างออกมาได้ เห็นในจิตตนเอง

                                                                                                       หลวงปู่ชา สุภัทโท

เราเป็นทุกข์เพราะปฏิเสธความจริง



ความตายนี้
ใครจะเสียใจก็ตาม ไม่เสียใจก็ตาม
ใครจะชอบก็ตาม ไม่ชอบก็ตาม
ใครจะยินดีก็ตาม ไม่ยินดีก็ตาม
เมื่อถึงวาระมีอันเป็นไป ก็จะต้องเป็นไปตามกฎธรรมชาติ
ตราบใดที่เรายังปฏิเสธความจริงหรือกฎธรรมชาติ
เราก็เป็นทุกข์ตราบนั้น

 หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

บุญบารมีแก่กล้า เพราะไม่หวั่นไหวต่อสรรเสริญ-นินทา



เมื่อไม่หวั่นไหวต่อความนินทาว่าร้าย
ความอิจฉาริษยาจากผู้อื่น บุญบารมีก็แก่กล้าขึ้น
ถ้าผู้ใดมีจิตหวั่นไหวกับคำสรรเสริญ หรือนินทาจากผู้อื่นแล้ว
บุญบารมีก็ไม่แก่กล้าขึ้นได้ ...

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

กฎของกรรมนั้นเที่ยงเสมอ



          จงจำเอาไว้ว่า กรรมใดที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเรา กรรมนั้นเป็นกรรมที่เราไม่เคยทำ แต่กรรมใดที่เกิดกับเรา กรรมนั้นเป็นกรรมที่เราเคยทำ กฎของกรรมนั้นเที่ยงเสมอ และให้ผลไม่ผิดตัวด้วย แม้แต่กรรมเล็กๆ น้อยๆ ก็ยังตามมาให้ผลไม่เว้นแม้แต่ตถาคต จิตผู้ใดละเอียดก็จักเข้าใจ และยอมรับ-เคารพในกฎของกรรม จิตก็จักเป็นสุข

                                                                                                     สมเด็จองค์ปฐม

สติเป็นที่มาของปัญญา



หมั่นฝึกหัดสติของตนให้กล้า 
เมื่อสติของเรามันกล้าพอแล้ว 
จะกำหนดดูที่ไหนมันก็ทะลุปรุโปร่งไปหมด 
ถ้าสติมันกล้าพอแล้ว มันมีกำลังพอแล้ว 
กำหนดดูกายของตน มันก็ทะลุปรุโปร่งไปหมด 
หรือจะกำหนดดูอะไรก็รู้ซาบซึ้งอยู่ภายใน

หลวงปู่บุญจันทร์ กมโล