กฎของจิตตานุภาพ

          จงจำไว้ว่า ถ้าปรารถนาความเมตตาและความเห็นอกเห็นใจจากผู้อื่น ก็ควรส่งกระแสใจที่ประกอบด้วยความเมตตาและความเห็นอกเห็นใจไปยังท่านเหล่านั้น แล้วก็จะได้รับความเมตตาและความเห็นอกเห็นใจจากท่านเหล่านั้นเช่นเดียวกัน นี่เป็นกฎของจิตตานุภาพ

                                                                                        ท่านเจ้าคุณนรรัตน์ราชมานิต

น้อมจิตถึงสรณะเป็นกิจที่ผู้ปฏิบัติธรรมะควรมีเสมอ

          การที่มาปฏิบัตินอบน้อมดังบท นะโม และน้อมจิตถึงสรณะดังบทว่า พุทธัง ธัมมัง สังฆัง นั้น จึงเป็นกิจที่ผู้ปฏิบัติธรรมะควรมีอยู่เสมอ จิตจะได้ไม่ห่างจากพระพุทธเจ้าพระธรรมพระสงฆ์ จิตก็จะได้ถูกนำไปสู่ความเป็นศีลเป็นสมาธิ และเป็นปัญญากับทั้งวิมุติ เพราะฉะนั้นสรณะนี้จึงเปรียบเหมือนอย่างว่าเป็นพาหนะ เช่นเป็นรถไฟ เป็นรถยนต์ หรือเป็นพาหนะอย่างอื่น ที่เมื่อขึ้นไปนั่งอยู่บนพาหนะเหล่านี้ พาหนะเหล่านี้ก็จะนำไปสู่ปลายทางที่ต้องการ คือศีลสมาธิปัญญาวิมุติ

                                                  สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

วิ่งกับสุขกับทุกข์ ไม่พบธรรมะ

เราจะปฏิบัติอย่างไร อันนี้สำคัญ

ถ้าเราไปวิ่งกับสุข ไปวิ่งกับทุกข์

มัวไปวิ่งกับสุข ไปวิ่งกับทุกข์อยู่นั่น

จะวิ่งตลอดจนถึงวันตาย ก็ไม่พบธรรมะ

ก็อยู่ไม่ได้ เมื่อรู้จักสุขทุกข์ทั้งสองนี้ขึ้นมาเมื่อไร

เราจะแก้ไขปัญหาอย่างไรโดยธรรมะ นี่คือการปฏิบัติ

 หลวงปู่ชา สุภัทโท

ร่างกายเป็นของปฏิกูล

          เพราะร่างกายไม่ใช่ของสวยงามอะไร เขาเกิดมาเพื่อแก่ เพื่อเจ็บ เพื่อตายเท่านั้นเอง อวัยวะแต่ละส่วนๆ ก็ล้วนเป็นของปฏิกูลด้วยกันทั้งนั้น พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่าร่างกายเป็นของปฏิกูล เป็นของน่าเกลียดเป็นของไม่สวยไม่งาม
          จะสวยงามอะไร ก็ของมันต้องล้าง...กันอยู่ทุกวัน ถ้ามันไม่ล้างแล้วมันจะขนาดไหน นี่ ความเจริงเป็นอย่างนี้ แต่เราพยายามปกปิดกัน พยายามที่เอาอันนั้นมาปิด เอาอันนั้นมาเคลือบ เอาอันนั้นมาย้อม อันนี้เป็นการปกปิดเป็นการหลอกลวงกันอยู่เสมอ ความเป็นจริงเราไม่ค่อยจะให้มันปรากฏออกมา

                                                                                                หลวงปู่แบน ธนากโร

สมาธิเป็นหลักแกนของการปฏิบัติธรรม

          ...สมาธิเป็นข้อหลัก...เป็นอันดับ ๑ และ...มรรคมีองค์ ๘ ข้ออื่นนั้นเป็นบริวาร หรือเป็นบริขารของสมาธิ และสมาธินั้นก็คือจิตนั้นเองที่ตั้งมั่น….เป็นสัมมาสมาธิ... สงบจากกาม สงบจากอกุศลธรรมทั้งหลาย… จิตที่เป็นสมาธิ คือที่ตั้งมั่นอยู่โดยชอบนี้ ย่อมสามารถรับกุศลธรรมทั้งหลายได้ ถ้าจิตกวัดแกว่ง หรือซึมเซา ย่อมรับกุศลธรรมทั้งหลายไม่ได้ เหมือนอย่างมือ ถ้าหากว่ามือที่กำอยู่...ก็รับของอะไรไม่ได้ หรือแม้มือที่แบ...แต่ว่าถ้ากวัดแกว่ง ... ก็วางของลงไปในมือ ให้ของตั้งอยู่ด้วยดีไม่ได้ แต่เมื่อมือแบและนิ่งอยู่ วางของลงบนมือนั้น ของนั้นก็ตั้งอยู่ได้ จิตก็เช่นเดียวกัน ต้องเป็นจิตที่แบคือไม่ซึมเซา และไม่ฟุ้งซ่านคือไม่แกว่ง จึงจะรับรองกุศลธรรมทั้งหลายได้...สมาธิจึงเป็นหลักแกนของการปฏิบัติธรรม พระพุทธเจ้าจึงได้ตรัสยกไว้เป็นประธาน ...

                                                       สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

สู้ด้วยการละทิ้ง

          สู้ด้วยการละทิ้ง อย่าไปยึดเอาถือเอา เขาว่าให้เรา เขาดูถูกเรา เสียงไม่ดีเข้าหู ก็เพียรละออกไปให้มันหมดสิ้น มนุษย์มีปาก ห้ามมันไม่ให้พูดไม่ได้ มนุษย์มีตา ห้ามไม่ให้มันดูไม่ได้ มันเป็นเรื่องของโลก ท่านจึงตรัสว่า ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ มันเป็นความร้อน ความร้อนคือกิเลส กิเลสเหมือนกับไฟ ไฟมันเป็นของร้อน

                                                                                                  หลวงปู่สิม พุทฺธาจาโร

บุญเป็นอย่างนี้

..บุญเป็นอย่างนี้ 

ลักษณะของบุญคือใจเราดี ใจเรามีความสุข

ใจเรามีความสบาย เย็นอกเย็นใจ

ไม่ทุกข์ไม่ร้อน ไม่วุ่นไม่วาย

นี่แหล่ะบุญ มีหรือยัง...

หลวงปู่ฝั้น อาจาโร

ความหมายของเมตตาและกัลยาณมิตร

ผู้ใดก็ตาม ไม่ช่วยชี้ให้ผู้ผิดรู้ตัว 

ทั้งยังส่งเสริมด้วยการชื่นชมทั้งรู้ว่าผิด 

เช่นนั้นเป็นการแสดงความไม่เมตตา

ผู้มีกัลยาIมิตร คือ มีมิตรดี 

หมายความว่ามีมิตรที่ไม่ตามใจ

ให้ทำความผิดร้ายความไม่ดีต่างๆ

มีมิตรคอยตักเตือนเมื่อทำผิดทำมิชอบ 

มีมิตรที่มีปัญญาสามารถช่วยแก้ไข

ป้องกันไม่ให้คิดผิดพูดผิด 

ผู้ใดทำตัวเป็นกัลยาณมิตรของใครๆ ได้ 

ผู้นั้นคือ ผู้ให้เมตตาต่อใครๆ นั้น

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช 

สกลมหาสังฆปริณายก

ตัวสติ ต้องมีไว้มากๆ

          จะรู้จะเห็นอะไร ก็ให้สักแต่ว่ารู้ ไม่ให้เป็นไปตามเขา จิตดั้งเดิมของเรามันไม่มีอะไร มันรู้อยู่ทุกอย่างอยู่แล้ว แต่พอมีสิ่งต่างๆมาสัมผัสทั้งภายนอกภายใน ก็ทำให้เราเผลอสติปล่อยตัวรู้ ลืมตัวรู้ที่มีอยู่ดั้งเดิมเสีย ไปรับสิ่งที่เอามาทีหลังแล้วก็ทำไปตามเขา คือ เป็นสุขเป็นทุกข์ อะไรต่างๆ ที่เราเป็นเช่นนั้น ก็เพราะว่าเราไปรับเอาสิ่งสมมติต่างๆ เข้ามายึดมั่นถือมั่น ถ้าเราจะไม่ให้เป็นไปตามสิ่งต่างๆ เราก็ต้องรักษาตัวรู้ดั้งเดิมของเราไว้ให้ตลอด ตัวสติ ต้องมีไว้มากๆ

                                                                                                 ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก

เพชรอยู่ในหิน...

“..เพชรอยู่ในหิน คนธรรมดาไม่รู้เอาไปทำก้อนเส้า

ได้แค่หุงข้าวกิน เอาก้อนเพชรไปหุงข้าวเสีย 

คนรู้ เจียระไนออกมาเป็นเพชร เป็นก้อนโลกุตตระ 

ก้อนนี้ ดุ้นนี้ คือขันธ์ ๕ รู้ก็รู้ ไม่รู้ก็ตามใจนะ

หลวงปู่บุดดา ถาวโร