การสิ้นความกำหนัดเป็นเป้าหมายของธรรมะ

ป่าเปลี่ยวเป็นที่ไปของฝูงเนื้อ 

กลางหาวเป็นที่ไปของฝูงนก 

การสิ้นความกำหนัดเป็นเป้าหมายของธรรมะ 

พระนิพพานเป็นที่ไปของพระอรหันต์

หลวงปู่ศรี มหาวีโร

ยังไม่ถึงนิพพาน ให้ทำทั้งทาน ศีล ภาวนา

ตราบใดที่เราท่านทั้งหลายยังไม่ถึงฝั่ง.."พระนิพพาน"

ก็ต้องเก็บเล็กผสมน้อย โดยทำทุกๆ ทางเพื่อความไม่ประมาท

โดยทำทั้งทาน ศีล และภาวนา สุดแต่โอกาสจะอำนวยให้

จะถือว่าการเจริญวิปัสสนาภาวนานั้นลงทุนน้อยที่สุด

แต่ได้กำไรมากที่สุด ก็เลยทำแต่วิปัสสนาอย่างเดียว

โดยไม่ยอมลงทุนทำบุญให้ทานใดๆ ไว้เลย

ก็เลยมีแต่ปัญญาอย่างเดียวไม่มีอันจะกินจะใช้

ก็เห็นจะเจริญวิปัสสนาให้ถึงฝั่งพระนิพพานไปไม่ได้เหมือนกัน

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช 

สกลมหาสังฆปริณายก

ทุกข์แฝงอยู่กับสุขตลอดเวลา

          ความสุขของทางโลก เป็นความสุขที่จอมปลอม หลอกลวงเล่ห์เหลี่ยมทำให้คนเรานี่หลง พอเราหลงไปเราก็เกิดทุกข์ ครั้งแรก เราว่ามันจะสุขตลอดชีวิต แต่พอใช้ไปไม่นาน สุขมันก็หมดเหลือแต่ทุกข์อย่างเดียว แสดงว่าทุกข์มันแฝงอยู่กับสุขตลอดเวลา   

                                                                                                หลวงพ่อไม อินทสิริ

จิตไม่ยอมปล่อย ย่อมทุกข์

น้ำไม่ไหลขังไว้ ย่อมเน่าฉันใด 

จิตที่รู้เรื่องอะไรแล้วไม่ยอมปล่อย ย่อมทุกข์ฉันนั้น

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต 

ความเห็นผิดเกี่ยวกับกิเลส

          น่าจะไม่มีผู้ใดเลยที่เห็นว่า ความโลภ ความโกรธ ความหลง เป็นความดี ทุกคนเห็นว่าไม่ดีด้วยกันทั้งนั้น นับว่าเป็นความเห็นที่ถูก แต่เพราะถูกไม่ตลอดจึงเกิดปั ญหาในเรื่องกิเลสสามกองนี้ขึ้น ที่ว่าไม่ถูกตลอดก็คือ แทบทุกคนไปเห็นว่า คนอื่นโลภโกรธหลงไม่ดี แต่ไม่เห็นด้วยว่า ตนเองโลภโกรธหลงก็ไม่ดีเช่นกัน

                                             สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช 

                                    สกลมหาสังฆปริณายก

การปฏิบัติไม่ได้มุ่งดับความคิด

          ความคิดนั้น มันเกิดอยู่เสมอ เหมือนลมหายใจนั่นเอง ห้ามไม่ได้ การปฏิบัติก็ไม่ได้มุ่งให้ดับความคิด เอาแค่ว่า พอรู้อารมณ์แล้วจิตมันคิดนึกปรุงแต่งก็ให้รู้ทัน อย่าให้ฝันทั้งที่ตื่น คือ หลงคิดไปโดยไม่รู้ตัว เท่านี้ก็พอ

                                                                                                     หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

ความหมายของสัมมาสมาธิ

ถ้าหากบำเพ็ญสมาธิ มุ่งจะให้จิตสงบ 

ให้มีจิตมั่นคงต่อการทำความดี 

และเพื่อจะให้เกิดมีสมาธิ มีสติ ปัญญา

รู้แจ้ง เห็นจริง ในสภาวธรรมตามความเป็นจริง 

เพื่อจะได้เป็นอุบายถ่ายถอนราคะ ความกำหนัดยินดี 

หรือกิเลสโลภ โกรธ หลง ให้หมดไปจากจิตใจ 

โดยไม่ได้มุ่งสิ่งอื่น นอกจากความบริสุทธิ์

และความพ้นทุกข์ จัดว่าได้ชื่อว่าเป็น สัมมาสมาธิ 

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

เพ่งดูใจตนทำให้เป็นสุข

"การเพ่งโทษผู้อื่น" ทำให้ตัวเองไม่เป็นสุข 

แต่ "การเพ่งดูใจตนเอง" 

ทำให้เป็นสุขได้ แม้กำลังโกรธมาก 

หากเพ่งดูใจตัวเองให้เห็นว่ากำลังโกรธมาก ความโกรธก็จะลดลง 

หากเพ่งดูใจตัวเองให้เห็นว่ากำลังโกรธน้อย ความโกรธก็จะหมดไป

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช 

สกลมหาสังฆปริณายก

ถ้าความทุกข์ไม่เป็นที่รัก

ถ้าความทุกข์ไม่เป็นที่รักของท่านทั้งหลายไซร้

ท่านทั้งหลายอย่าได้ทำบาปกรรมทั้งในที่แจ้งหรือในที่ลับเลย

ถ้าท่านทั้งหลายจักทำ หรือทำอยู่ซึ่งบาปกรรมไซร้

ท่านทั้งหลายแม้จะเหาะหนีไป ก็ย่อมไม่พ้นไปจากความทุกข์เลย

 กุมารกสูตร (๒๕/๑๑๕)

การปฏิบัติวิปัสสนา ไม่ใช่การเข้าไปบังคับ

การปฏิบัติวิปัสสนา ไม่ใช่เรื่องการเข้าไปบังคับ

...ไม่ใช่เรื่องการเข้าไปจัดแจง สิ่งนั้นให้เป็นอย่างนี้สิ่งนี้ให้เป็นอย่างนั้น

การเจริญวิปัสสนาเป็นเพียงการระลึกรู้

สิ่งที่ปรากฏด้วยความปล่อยวาง...ไม่ยินดียินร้าย

...มันจะฟุ้งก็ฟุ้ง ก็ไม่ได้ว่าอะไร...มันจะสงบก็สงบ ก็ไม่ได้ว่าอะไร

...มันจะคิดก็คิด ก็ไม่ได้ว่าอะไร...ไม่ได้ไปบังคับความคิดให้หยุดคิด

ถ้าปฏิบัติอย่างนี้มันก็จะเป็นปัจจัยให้จิตใจ...ตั้งมั่น คลี่คลายจากความวุ่นวายของมันเอง

พระอาจารย์สุรศักดิ์ เขมรังสี