ทุกคนมีศักยภาพบรรลุธรรม

ถ้าคิดว่า คนอย่างเราๆ คงไม่มีวาสนา

จะพัฒนาตัวเองบรรลุธรรม หรือตัดกิเลสได้หรอก

นั่นไม่ใช่แค่เถียงพระนะ เถียงพระพุทธเจ้าเลย

ชยสาโรภิกขุ

บุญจากสมาธิ

          แม้จะได้อุปสมบทเป็นภิกษุรักษาศีล 227 ข้อ ไม่เคยขาด ไม่ด่างพร้อยมานานถึง 100 ปี ก็ยังได้บุญกุศลน้อยกว่าผู้ที่ทำสมาธิเพียงให้จิตสงบนานเพียงชั่วไก่กระพือปีก ช้างกระดิกหู


                                                                                                   วิธีสร้างบุญบารมี

                                             สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก 

อุปสรรคเป็นสัญลักษณ์ของมหาบุรุษ

อุปสรรคเป็นสัญลักษณ์ประการหนึ่ง ที่ช่วยผลักดันคนธรรมดาให้เป็นมหาบุรุษได้

หลวงปู่ขาว อนาลโย 

การลืมตาทำสมาธิ

          เพียงแต่กำหนดให้เอาใจไว้ในกาย ทำใจให้รู้ว่า หายใจได้อยู่เท่านั้น พอจิตส่องไปรับอารมณ์ภายนอกเข้ามาก็ให้รู้เท่าว่าจิตออกนอกกาย ให้มีสติกำหนดรู้ทุกอิริยาบถ 

                                                                                            คุณแม่บุญเรือน โตงบุญเติม

การรักษาศีล ต้องสังวรในอินทรีย์ ๕

การรักษาศีลนั้น ต้องสังวรในอินทรีย์ ๕ 

เช่น ตาเห็นรูปก็ไม่ยินดีในรูป 

ได้กลิ่นของหอมก็รู้ทันว่านี่ของหอม 

ถ้าได้กลิ่นเหม็น ก็ควรพิจารณาตนในตน 

ไม่ติชมเรื่องอาหาร จืดมีน้ำปลาก็เติมได้ 

ไม่มีก็ไม่ต้องเรียกร้องเอา บริโภคตามมีตามเกิด

คุณแม่บุญเรือน โตงบุญเติม 

จิตเหมือนวอก (ลิง)

จิตไม่มีตนมีตัว จิตเหมือนวอก (ลิง) นี่แหละ 

แล้วแต่มันจะไป บังคับบัญชามันไม่ได้  

แล้วแต่มันจะปรุงจะแต่ง บอกไม่ได้ ไหว้ไม่ฟัง 

เพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าให้วางมันเสีย อย่าไปยึดถือมัน 

หลวงปู่ขาว อนาลโย

พระอรหันต์ไม่มีพุทโธ ธัมโม สังโฆ

          พระอรหันต์นั่นนะ ท่านไม่มีพุทโธ ธัมโม สังโฆ ดอก...คือ พ้นจากอุปาทาน นั่งอยู่นิพพาน นอนอยู่นิพพาน นิพพานไม่ใกล้ไม่ไกล เมื่อถอนอุปาทานแล้ว ใจเป็นนิพพาน คือ พระอรหันต์ไม่มีพุทโธ สังโฆ 
ท่านพอแล้ว..เฉยจากรูป เฉยจากเวทนา เฉยจากสัญญา เฉยจากสังขาร เฉยจากวิญญาณ จึงเป็นนิพพาน 
เมื่อจิตเป็นนิพพานแล้ว ชาติ เกิดไม่มี ชราธมฺโม ไม่มีแก่ พยาธิ ความเจ็บไม่มี มรณ ความตายไม่มี

                                                                                                หลวงปู่ตื้อ อจลธัมโม 

เราถูกความแก่ เจ็บ ตาย คาดโทษ

          พวกเราถูกความแก่ เจ็บ ตาย คาดโทษไว้แล้ว จงรีบแก้ไขตัวเองซี่! เกิดเป็นทุกข์ เจ็บเป็นทุกข์ ตายเป็นทุกข์ จะเอาอีกหรือ? หือ?

                                                                                                 หลวงปู่บุดดา ถาวโร

สุขทางโลกคือไฟและยาพิษ

เราบอกกับตัวเองว่า อยากได้ความสุข

แต่เราก็โดดเข้าไปสู่กองไฟร้อน

เรารู้ว่าสิ่งนั้นๆ เป็นยาพิษ 

แต่เราก็ดื่มมันเข้าไป

นี่แหละ เป็นการทรยศต่อตัวเอง..

ท่านพ่อลี ธัมมธโร

ผู้ไม่ระวังรักษาในอารมณ์ ๕

“ยาพิษ” ไม่ได้เป็นโทษอยู่ที่ยา 

มันเป็นโทษที่ตัวเราเองหรือผู้ที่กินเข้าไป 

เพราะ “ความโง่” คือ อวิชชา ไม่รู้จักพิจารณาว่า 

สิ่งใดดีหรือชั่ว คือไม่รู้เท่าทันในอารมณ์ ๕

“อินทรีย์สังวร” ก็คือ ให้ระวังอารมณ์ ๕ ที่ผ่านเข้ามา 

ผู้ไม่ระวังรักษาในอารมณ์ ๕ เรียกว่า ศีลไม่บริสุทธิ์ 

นี่เป็นศีลของผู้มีจิตชั้นสูง 

ส่วนศีล ๕ นั้น คนพาลหรือบัณฑิตก็ทำได้

ท่านพ่อลี ธัมมธโร