ฝืนใจไม่ได้ เอาดีไม่ได้

อาหาร 3 อย่างของจิต คือ โลภ โกรธ หลง 

จิตมันชอบสิ่งที่สบายด้วยกันทุกคน 

แต่ต้องฝืนใจ จึงจะพบของดี 

คนเราฝืนใจไม่ได้ เอาดีไม่ได้แน่นอน

หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม

เราทำเขาไว้ก่อน ถ้าไม่ทำไม่เจอหรอก

          อะไรที่ทำให้เราต้องกระทบ ไม่ว่าทางโลกหรือทางธรรม มันล้วนแต่กฎของกรรมทั้งนั้น ไปพบชาวโลก เขาด่า เขานินทา เขาสรรเสริญ เขาใช้เราทำโน่นทำนี่ ก็ต้องถือว่าพบพอดี เราทำเขาไว้ก่อน ถ้าไม่ทำไม่เจอหรอก

                                                                                                    หลวงปู่บุดดา ถาวโร

จงทำใจให้อยู่เหนือสิ่งแวดล้อม

จงทำใจของเราให้อยู่เหนือสิ่งแวดล้อม อย่าให้สิ่งแวดล้อมอยู่เหนือใจของเรา

หลวงปู่บุญกู้ อนุวฑฺฒโน

เรื่องเศร้าหมอง จงรู้ทันมัน...

เรื่องเศร้าหมอง จงรู้ทันมัน 

และเอาชนะมัน โดยปล่อยให้ผ่านไปเลย 

อย่าไปคำนึง ถึงสิ่งกีดขวาง ที่ท่านได้ผ่านมาแล้ว 

อย่าวิตก กับสิ่งที่ยังไม่ได้พบ จงอยู่กับปัจจุบัน 

อย่าสนใจกับระยะทางของถนน หรือจุดหมายปลายทาง

ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลงไป

ไม่ว่าท่านผ่านอะไรไป อย่าไปยึดมั่นไว้ 

ในที่สุด จิตจะบรรลุ ถึงความสมดุลตามธรรมชาติของจิต

และเมื่อนั้น การปฏิบัติก็จะเป็นไปเอง โดยอัตโนมัติ

ทุกสิ่งทุกอย่าง จะเกิดขึ้น และดับไป ในตัวของมันเอง

หลวงปู่ชา สุภัทโท

ธรรมะ ธรรมดา ธรรมชาติ

ถ้าเห็นแจ้งแทงตลอดธรรมทั้งหมด 

อะไรก็เป็นธรรมะ ธรรมดา รู้ธรรมชาติ

แจ้งในธรรมชาติหรือธรรมะ มันก็สบาย 

ความเห็นอย่างอื่นมันก็ดับไปพร้อมกันนั้น

ความเห็นผิดมันดับ ทุกข์ก็ดับพร้อม 

ก็สบายขึ้นตามธรรมดา

ไม่ต้องมหัศจรรย์อะไรหรอก มันเป็นธรรมชาติ

หลวงปู่บุญฤทธิ์ บัณฑิโต

เรียนกาย เรียนใจ ไม่หลง

หนังสือตัวเล็กๆ มันเรียนง่าย 

เรียนแล้วก็หลง 

เรียนตัวใหญ่ คือ 

เรียนกาย เรียนใจของตัวเอง 

ถ้าได้ตัวนี้ละ ไม่มีหลง

พระอาจารย์สิงห์ทอง ธมฺมวโร 

ถ่ายทอดคำสอนหลวงปู่มั่น

ไม่ยึด ไม่ทุกข์

ผู้ที่ไม่ทุกข์ก็คือผู้ไม่เข้าไปยึดเอาสิ่งนั้นๆ มาเป็นตัวเป็นตนนั่นเอง

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

ให้รักษาใจไว้กับกาย

          ใจผู้ใดก็ให้รักษาอยู่กับตัว อย่าให้ใจหนีจากตัว ใจผู้ใดก็ให้รักษาอยู่กับตัว ให้รู้อยู่กับภาวนาหรือให้รู้อยู่เฉพาะใจ อย่าให้ร่างกายนั่งอยู่ที่นี่แต่ใจมันคิดไปที่อื่น ก็ชื่อว่าใจไม่ฟัง 

                                                                                                      หลวงปู่คำดี ปภาโส

ความไม่ประมาทคือมีสติที่กายใจ

          ความไม่ประมาท คือ เป็นผู้มีสติจดจ่ออยู่ที่ กาย และใจ ทุกอิริยาบถทั้ง 4 คือ ยืน เดิน นั่ง นอน ไม่มีการเผลอสติจากอิริยาบถทั้ง 4 จึงจัดว่าเป็นผู้ไม่ประมาท

                                                                                                   หลวงปู่คำดี ปภาโส

พ้นทุกข์ได้อยู่ที่รู้อารมณ์จิต

          ไม่ต้องไปติดสถานที่-เวลา-บุคคลทั่วไป ให้กำหนดรู้อารมณ์ของจิตตนสถานเดียวเท่านั้นเป็นพอ เพราะธรรมทั้งหลายมีใจเป็นหัวหน้า ทุกสิ่งสำเร็จที่ใจ พ้นทุกข์ได้หรือไม่ ก็อยู่ที่รู้อารมณ์จิตของตนนี่แหละ

                                                                                                    สมเด็จองค์ปฐม