อารมณ์บังจิต



อารมณ์ 6 คือ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ และธรรมารมณ์ จึงเปรียบเหมือนลม 6 จำพวก 
ทวาร 6 คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และหทัยวัตถุ เปรียบเหมือนฝั่งมหาสมุทร 
จิตใจของคนเราก็เปรียบเหมือนน้ำในมหาสมุทร 
เมื่อลม 6 จำพวก เกิดเป็นพายุใหญ่ในเวลาฝนตก 
ทำให้น้ำในมหาสมุทรเกิดเป็นคลื่นแล้วระลอกใหญ่โต
เรือ แพ หลบไม่ทันก็ล่มจมเสียหายขึ้นนี้ฉันใด 
อุปมัยดังพาลชนไม่รู้เท่าทันโลก ไม่รู้เท่าทันอารมณ์
ปล่อยให้โลกเข้ามาประสมธรรม 
ปล่อยให้อารมณ์เข้ามาประสมจิต จึงเกิดราคะ โทสะ โมหะ ...
ถ้าอยากเห็นวิมุตติ ก็ให้เพิกถอนสมมุติออกให้หมด
เพราะโลกบังธรรม อารมณ์บังจิตฉันใด 
สมมุติก็บังวิมุตติฉันนั้น 
คนเราควรใช้สติปัญญาเป็นกล้องส่องใจ
จะได้รู้ว่าสภาพที่แท้จริงของจิตเป็นอย่างไร” 


หลวงปู่บัวพา ปญฺญาภาโส

ไม่ติดดี ติดชั่วในคำพูดคน



เขาพูดว่าเราดี เราก็ไม่ดีเหมือนคำเขาพูด
เขาพูดว่าเราชั่ว เราก็ไม่ชั่วเหมือนคำเขาพูด
ถ้าเราไม่ยึด...เราไม่มี...จะเอาอะไรไปดีไปชั่ว

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

อยากไปนิพพาน ต้องไม่ติดอะไรทั้งนั้น



          อยากไปพระนิพพาน ก็ต้องไม่ติดอะไรทั้งนั้น ดี-เลว,ติดกลิ่น, ติดสี,ติดรส,ติดสถานที่, ติดร่างกายของครูบาอาจารย์ซึ่งไม่เที่ยงทั้งสิ้น อะไรที่เข้ามากระทบทางทวารทั้ง ๖ หรืออายตนะ ๖ ต้องวางให้ได้ รู้อารมณ์ตามจริตที่เกิดให้ได้ ศึกษากรรมฐานแก้ให้ดีๆ ต้องคล่องจริงๆ จึงจะชนะอารมณ์ตามจริตได้

                                                                                               หลวงปู่ตื้อ อจลธัมโม

ปฏิบัติธรรม ต้องปฏิบัติที่กายและใจ



การปฏิบัติธรรม ไม่จำเป็นต้องเดินทางไปไหน
ในเมื่อกายยาว ๑ วา หนา ๑ คืบ นี้แลเป็นตัวธรรม
เป็นตัวโลก เป็นที่เกิดแห่งธรรม เป็นที่ดับแห่งธรรม
เป็นที่ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้อาศัยบัญญัติไว้ซึ่งธรรมทั้งปวง
แม้ใครใคร่จะปฏิบัติธรรม ก็ต้องปฏิบัติที่กายและใจนี้
หาได้ปฏิบัติที่อื่นไม่

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

ต้องปฏิบัติจนถึงสิ่งที่ไม่มี



ในทางโลกเขามีสิ่งที่มี แต่ในทางธรรมมีสิ่งที่ไม่มี
คนในโลกนี้ต้องมีสิ่งที่มี เพื่ออาศัยสิ่งนั้นเป็นอยู่
ส่วนผู้ปฏิบัติธรรมต้องปฏิบัติจนถึงสิ่งที่ไม่มี และอยู่กับสิ่งที่ไม่มี

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

สติตามหลักสติปัฎฐาน คือรู้ซื่อๆ



ความรู้สึกตัวตามหลักของสติปัฎฐาน
ไม่เหมือนสติธรรมดา สติธรรมดาใครๆ ก็มีได้ สัตว์ก็มีสติ
สติตามหลักของสติปัฎฐานนั้น คือรู้ซื่อๆ ไม่มีผิดถูก ไม่มีสุขทุกข์ 
รู้ซื่อๆ รู้เห็น ผิดก็เห็น ถูกก็เห็น สุขทุกข์ก็เห็น
มีสติเห็น ไม่เป็นสุขไม่เป็นทุกข์ เหนือผิดเหนือถูก 
ผิดถูก สุขทุกข์ ไม่มีค่าอะไร

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

ปล่อยวางไม่ใช่ปล่อยทิ้งหน้าที่



ครูบาอาจารย์ท่านสอนเรื่องการปล่อยวาง 
แต่การปล่อยวางนั้นไม่ใช่การปล่อยทิ้งหน้าที่ของเรา 
แต่หมายถึงการปล่อยวางความหวังในผลของการกระทำ 
ไม่ใช่การปล่อยวางในการสร้างเหตุในการกระทำ 

ชยสาโรภิกขุ

เรื่องของจิตคือการตั้งสติ



เรื่องจิตไม่ใช่เรื่องอะไร นอกจากการตั้งสติ ไม่ให้เผลอ
จะทำกิจอันใด ก็ทำด้วยความรู้
ไม่ใช่ทำด้วยโมหะ คือความหลงความไม่รู้ 
เมื่อเราไม่รู้ มันก็ปรุงเราแต่งเรา

หลวงปู่ท่อน ญาณธโร 

ทุกคนมีพุทธะอยู่ในใจ



ทุกคนมีพุทธะอยู่ในใจ ไม่ยกเว้น 
ถ้าใครมี ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา ที่ถูกต้อง 
สามารถพิสูจน์เห็นอริยสัจได้ทุกคน 

เสมือนว่าเรามีขุมทรัพย์แห่งความสุข
อยู่ในบ้านของตนเองอย่างมหาศาลแล้ว 
เพียงแต่เรารู้จักวิธีขุดขึ้นมาใช้เท่านั้นเอง 
เราก็จะไม่ทุกข์อีกตลอดไปชั่วกัปชัวกัลป์ 

หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท



วาง คือสติปัฏฐานด้านปฏิบัติ



กังวลอะไรของเธอในอดีต ..วาง
กังวลอะไรของเธอในอนาคต ..วาง
กังวลอะไรของเธอในปัจจุบัน ..วาง

ลองทำดูซิ คงได้ผล ไม่มากก็น้อย 
โดยปริยัติ ก็คือว่า วางกังวล 
ลองเจริญสติอันนี้ดูเถอะ 
นี่คือ สติปัฏฐานด้านปฏิบัติ 
วางได้ ก็เรียบร้อยเท่านั้น

หลวงปู่บุญฤทธิ์ บัณฑิโต