ต้องปฏิบัติจนถึงสิ่งที่ไม่มี

ในทางโลกเขามีสิ่งที่มี แต่ในทางธรรมมีสิ่งที่ไม่มี

คนในโลกนี้ต้องมีสิ่งที่มี เพื่ออาศัยสิ่งนั้นเป็นอยู่

ส่วนผู้ปฏิบัติธรรมต้องปฏิบัติจนถึงสิ่งที่ไม่มี และอยู่กับสิ่งที่ไม่มี

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

สติตามหลักสติปัฎฐาน คือรู้ซื่อๆ

ความรู้สึกตัวตามหลักของสติปัฎฐาน

ไม่เหมือนสติธรรมดา สติธรรมดาใครๆ ก็มีได้ สัตว์ก็มีสติ

สติตามหลักของสติปัฎฐานนั้น คือรู้ซื่อๆ ไม่มีผิดถูก ไม่มีสุขทุกข์ 

รู้ซื่อๆ รู้เห็น ผิดก็เห็น ถูกก็เห็น สุขทุกข์ก็เห็น

มีสติเห็น ไม่เป็นสุขไม่เป็นทุกข์ เหนือผิดเหนือถูก 

ผิดถูก สุขทุกข์ ไม่มีค่าอะไร

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

ปล่อยวางไม่ใช่ปล่อยทิ้งหน้าที่

ครูบาอาจารย์ท่านสอนเรื่องการปล่อยวาง 

แต่การปล่อยวางนั้นไม่ใช่การปล่อยทิ้งหน้าที่ของเรา 

แต่หมายถึงการปล่อยวางความหวังในผลของการกระทำ 

ไม่ใช่การปล่อยวางในการสร้างเหตุในการกระทำ 

ชยสาโรภิกขุ

เรื่องของจิตคือการตั้งสติ

เรื่องจิตไม่ใช่เรื่องอะไร นอกจากการตั้งสติ ไม่ให้เผลอ

จะทำกิจอันใด ก็ทำด้วยความรู้

ไม่ใช่ทำด้วยโมหะ คือความหลงความไม่รู้ 

เมื่อเราไม่รู้ มันก็ปรุงเราแต่งเรา

หลวงปู่ท่อน ญาณธโร 

ทุกคนมีพุทธะอยู่ในใจ

ทุกคนมีพุทธะอยู่ในใจ ไม่ยกเว้น 

ถ้าใครมี ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา ที่ถูกต้อง 

สามารถพิสูจน์เห็นอริยสัจได้ทุกคน 

เสมือนว่าเรามีขุมทรัพย์แห่งความสุข

อยู่ในบ้านของตนเองอย่างมหาศาลแล้ว 

เพียงแต่เรารู้จักวิธีขุดขึ้นมาใช้เท่านั้นเอง 

เราก็จะไม่ทุกข์อีกตลอดไปชั่วกัปชัวกัลป์ 

หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท

วาง คือสติปัฏฐานด้านปฏิบัติ

กังวลอะไรของเธอในอดีต ..วาง

กังวลอะไรของเธอในอนาคต ..วาง

กังวลอะไรของเธอในปัจจุบัน ..วาง

ลองทำดูซิ คงได้ผล ไม่มากก็น้อย 

โดยปริยัติ ก็คือว่า วางกังวล 

ลองเจริญสติอันนี้ดูเถอะ 

นี่คือ สติปัฏฐานด้านปฏิบัติ 

วางได้ ก็เรียบร้อยเท่านั้น

หลวงปู่บุญฤทธิ์ บัณฑิโต

วันเกิดที่สมค่า

...การเกิดขึ้นแห่งกุศลกรรม

เป็นการฉลองวันเกิดที่สมค่าอย่างแท้จริง..

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)

ร่างกายไม่ใช่ของใคร

          ร่างกายของเรา เราก็คิดว่าของเรา แต่เมื่อมันเกิดสิ่งแทรงซ้อนต่างๆ มีโรคภัยไข้เจ็บ มีเชื้อโรคต่างๆเกิดขึ้นในร่างกาย เชื้อโรคต่างๆ เค้าก็ว่าร่างกายนี้เป็นของเขา เมื่อมีหลายโรค โรคทุกโรคก็ว่าเป็นของเขาทุกโรค แม้แต่พยาธิในลำไส้ เค้าก็ว่าร่างกายนี้เป็นของเขา เป็นที่อยู่หากินของเขา 

          ส่วนเราที่มีร่างกายอยู่นี้ มีจิตของเราอยู่ในนี้ เราก็ว่าร่างกายนี้เป็นของเรา ต่างคนก็ต่างแย่งกันว่าเป็นของเรา แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ของใคร เป็นเพียงที่อาศัยอยู่ชั่วครูชั่วคราวเท่านั้น

                                                                                                    หลวงพ่อไม อินทสิริ

ใจสงบไม่ได้ เพราะไม่ทันอารมณ์

          เมื่ออารมณ์เราเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา เราจึงต้องฝึกเพื่อให้ความสงบเกิดขึ้นกับเรา อะไร ๆ ก็ได้มาแล้ว แต่ใจที่สงบยังไม่ได้ เพราะเรายังไม่ทันอารมณ์ตัวเอง การที่เราไม่รู้เท่าทันใจตัวเองนี่ ทำให้ไม่สงบ ...จึงจำเป็นที่เราจะต้องฝึกให้มีสมาธิในใจบ่อย ๆ การที่เราฝึกใจให้รู้จักความสงบนั่นแหละมันเป็นกำไรชีวิต...เราจะมีคุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์อยู่ในใจเราก็ต้องมีความสงบ พอเราไม่สงบแล้วจะนึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ก็นึกไม่ออก เพราะจิตเราไปอยู่กับโลกภายนอกหมด

                                                                                                หลวงพ่อสนอง กตฺปุญโญ 

โลกนี้มีแต่ทุกข์ทั้งหมด

โลกนี้มีแต่ทุกข์ทั้งหมด หาใช่สุขไม่

จงมาเห็นความจริงกันเสียเถิด

อย่าได้หลงเกิดให้ทุกข์อีกต่อไป

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ