ผู้หมดโมหะ




พระพุทธเจ้าท่านตรัสสอนไว้ถูกที่สุดว่า  
ผู้ใดขยี้กามราคะ ตัณหา 
อันเป็นเหมือนเปือกตมได้  
ขยี้หนามคือกามราคะ ตัณหาไปเสียได้ 
ผู้นั้นนับได้ว่าเป็นผู้หมดโมหะ  
ไม่สะทกสะท้านในนินทา สรรเสริญ 
ทุกข์หรือสุข 
ถ้าใครปฏิบัติได้มันก็เป็นอย่างนั้น

หลวงปู่เจี๊ยะ จุนโท

ปล่อยวางที่ใจ



คำว่าปล่อยวางไม่ได้หมายถึงไม่ได้ทำอะไร
คำว่าปล่อยวางให้เราปล่อยวางที่จิตที่ใจ
แต่ธุระหน้าที่การงานของเราให้ขยันมากๆ 
ขยันมากกว่าเก่า
เราทำเพื่อเสียสละ
เพราะว่าคนเรามันเห็นแก่ตัว
มันติดสุข ติดขี้เกียจ ติดสบาย ติดขี้คร้าน
เราต้องทำงานเพื่อเสียสละ 

หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม

ละอันหนึ่ง อันหนึ่งงอกงาม




         คำสอนของพระพุทธเจ้านั้น มีผู้นำมาใช้โดยศรัทธาความเชื่อความเลื่อมใส ด้วยความตั้งใจ ความเสียสละใน สิ่งที่ควรเสียสละ ตัดในสิ่งที่ควรตัด เมื่อตัดบางสิ่งบางอย่างแล้ว บางสิ่งบางอย่างมันเกิดขึ้นได้ มันมีขึ้นได้ แต่ถ้าไม่ตัดบางอย่างที่เราต้องการ ความสงบก็ไม่บังเกิด

          เพราะฉะนั้นพอตัดอันหนึ่ง ทิ้งอันหนึ่งไปแล้ว ความสงบเกิดขึ้นแทน ความสุขเกิดขึ้นแทน เราควรเอาความสุข ควรเอาความสงบ ควรเอาการงานภาระของเราให้น้อยลง ให้เบาบางลง

          เพราะฉะนั้น คำว่า “ละ” ไม่ใช่ว่าละแล้วไม่ได้อะไร ถ้าละแล้วสูญเปล่า พระพุทธเจ้าก็ไม่สอนให้ละ แต่เราละอันหนึ่งแล้ว อันหนึ่งงอกงาม

                                                                                             หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

                                                   

นักปฏิบัติ ระวังกิเลส



นักชก ระวังหมัด นักปฏิบัติ ระวังกิเลส 
นักชกก็หมดยกสุดท้าย ความตายก็สุดท้ายของชีวิต 
คบคนชั่วทำไม นักปราชญ์มีถมไปทำไมจึงไม่คบ   

หลวงปู่สาย เขมธัมโม

คนมักโกรธ ถูกทำโทษตลอดกาล



ติดคุกมีเวลาพ้นโทษ
คนที่มักโกรธ ถูกทำโทษตลอดกาล

หลวงปู่ผาง จิตตคุตโต

พระนิพพานคือ...




พระนิพพานก็คือ จิตใจที่ไม่มีตัวไม่มีตน
จิตใจที่ไม่ได้เป็นผู้หญิง ไม่ได้เป็นผู้ชาย
ไม่ได้เป็นพระ ไม่ได้เป็นเณร ไม่มีอะไรมาปรุงแต่ง
จิตใจเป็นหนึ่ง จิตใจเป็นวิมุตติหลุดพ้น
ไม่มีอะไรมาแต่งตั้งได้ ไม่มีอะไรมาสมมุติให้ได้
ผู้ที่หมดกิเลสเท่านั้น จึงจะเป็นผู้ที่จะสัมผัสกับพระนิพพานได้

หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม

จิตหยุดวุ่นวาย




คนวิ่ง เห็นอะไรไม่ชัดเจน 
จิตวุ่นวาย รู้อะไรไม่แจ่มแจ้ง 
จิตหยุดวุ่นวาย จิตจึงเห็น 
จิตใสเย็น จึงเกิดญาณทัศนะ 


หลวงปู่บุญกู้ อนุวฑฺฒโน

อัปปมาทธรรม




          ธรรมะแม้เพียงบทเดียวก็สามารถที่ให้ประโยชน์ทั้งชาตินี้และชาติหน้า และอาจทำให้สำเร็จตามความปรารถนาทุกประการ ธรรมะบทเดียวนั้นก็คือ อัปปมาทธรรม ได้แก่ความไม่ประมาท กล่าวคือมีความระลึกได้ไม่หลงลืม ผู้ไม่ประมาทย่อมระลึกนึกถึงพระรัตนตรัยทั้งสามอีกทั้งการให้ทาน รักษาศีลภาวนา น้อมระลึกถึงคุณของพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ทุกลมหายใจเข้าออกอยู่ตลอดเวลา ดังนี้ได้ชื่อว่าตั้งอยู่ใน อัปปมาทธรรม พระพุทธองค์ตรัสว่า รอยเท้าของสัตว์ทั้งหลายย่อมรวมลงรอยเท้าของช้าง ชาวโลกย่อมกล่าวว่ารอยเท้าของช้างเป็นยอดแห่งรอยเท้าของสัตว์ทั้งปวงฉันใด กุศลธรรมทั้งหมดมีความไม่ประมาทเป็นรากเหง้า   

                                                                               หลวงปู่ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา
                                                                                       

อย่าให้จิตเป็นทาสอารมณ์



          ปกติของจิตใจต้องมีอารมณ์เป็นอาหารเป็นเครื่องอยู่ สุดแท้แต่จิตใจของทั้งฝ่ายดีและไม่ดี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระยะขั้นของจิตหรือปัญญาของตนเป็นผู้สั่งการ ถ้าปล่อยไว้ตามยถากรรมแล้ว ก็จะมัวเมาลุ่มหลงหมุนอยู่ในวัฏฏะไม่มีสิ้นสุด ซึ่งเต็มไปด้วยกองทุกข์นานัปการ 

                                                                                            หลวงปู่ศรี มหาวีโร

ข้อดี ของความทุกข์




ข้อดี ของความทุกข์
คือ สอนให้พบความจริงอันแท้จริง

หลวงปู่ขาว อนาลโย