ละอันหนึ่ง อันหนึ่งงอกงาม
คำสอนของพระพุทธเจ้านั้น มีผู้นำมาใช้โดยศรัทธาความเชื่อความเลื่อมใส ด้วยความตั้งใจ ความเสียสละใน สิ่งที่ควรเสียสละ ตัดในสิ่งที่ควรตัด เมื่อตัดบางสิ่งบางอย่างแล้ว บางสิ่งบางอย่างมันเกิดขึ้นได้ มันมีขึ้นได้ แต่ถ้าไม่ตัดบางอย่างที่เราต้องการ ความสงบก็ไม่บังเกิด
เพราะฉะนั้นพอตัดอันหนึ่ง ทิ้งอันหนึ่งไปแล้ว ความสงบเกิดขึ้นแทน ความสุขเกิดขึ้นแทน เราควรเอาความสุข ควรเอาความสงบ ควรเอาการงานภาระของเราให้น้อยลง ให้เบาบางลง
เพราะฉะนั้น คำว่า “ละ” ไม่ใช่ว่าละแล้วไม่ได้อะไร ถ้าละแล้วสูญเปล่า พระพุทธเจ้าก็ไม่สอนให้ละ แต่เราละอันหนึ่งแล้ว อันหนึ่งงอกงาม
หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ
นักปฏิบัติ ระวังกิเลส
นักชก ระวังหมัด นักปฏิบัติ ระวังกิเลส
นักชกก็หมดยกสุดท้าย ความตายก็สุดท้ายของชีวิต
คบคนชั่วทำไม นักปราชญ์มีถมไปทำไมจึงไม่คบ
หลวงปู่สาย เขมธัมโม
พระนิพพานคือ...
พระนิพพานก็คือ จิตใจที่ไม่มีตัวไม่มีตน
จิตใจที่ไม่ได้เป็นผู้หญิง ไม่ได้เป็นผู้ชาย
ไม่ได้เป็นพระ ไม่ได้เป็นเณร ไม่มีอะไรมาปรุงแต่ง
จิตใจเป็นหนึ่ง จิตใจเป็นวิมุตติหลุดพ้น
ไม่มีอะไรมาแต่งตั้งได้ ไม่มีอะไรมาสมมุติให้ได้
ผู้ที่หมดกิเลสเท่านั้น จึงจะเป็นผู้ที่จะสัมผัสกับพระนิพพานได้
หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม
จิตหยุดวุ่นวาย
คนวิ่ง เห็นอะไรไม่ชัดเจน
จิตวุ่นวาย รู้อะไรไม่แจ่มแจ้ง
จิตหยุดวุ่นวาย จิตจึงเห็น
จิตใสเย็น จึงเกิดญาณทัศนะ
หลวงปู่บุญกู้ อนุวฑฺฒโน
อัปปมาทธรรม
ธรรมะแม้เพียงบทเดียวก็สามารถที่ให้ประโยชน์ทั้งชาตินี้และชาติหน้า และอาจทำให้สำเร็จตามความปรารถนาทุกประการ ธรรมะบทเดียวนั้นก็คือ อัปปมาทธรรม ได้แก่ความไม่ประมาท กล่าวคือมีความระลึกได้ไม่หลงลืม ผู้ไม่ประมาทย่อมระลึกนึกถึงพระรัตนตรัยทั้งสามอีกทั้งการให้ทาน รักษาศีลภาวนา น้อมระลึกถึงคุณของพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ทุกลมหายใจเข้าออกอยู่ตลอดเวลา ดังนี้ได้ชื่อว่าตั้งอยู่ใน อัปปมาทธรรม พระพุทธองค์ตรัสว่า รอยเท้าของสัตว์ทั้งหลายย่อมรวมลงรอยเท้าของช้าง ชาวโลกย่อมกล่าวว่ารอยเท้าของช้างเป็นยอดแห่งรอยเท้าของสัตว์ทั้งปวงฉันใด กุศลธรรมทั้งหมดมีความไม่ประมาทเป็นรากเหง้า
หลวงปู่ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา
อย่าให้จิตเป็นทาสอารมณ์
ปกติของจิตใจต้องมีอารมณ์เป็นอาหารเป็นเครื่องอยู่ สุดแท้แต่จิตใจของทั้งฝ่ายดีและไม่ดี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระยะขั้นของจิตหรือปัญญาของตนเป็นผู้สั่งการ ถ้าปล่อยไว้ตามยถากรรมแล้ว ก็จะมัวเมาลุ่มหลงหมุนอยู่ในวัฏฏะไม่มีสิ้นสุด ซึ่งเต็มไปด้วยกองทุกข์นานัปการ
หลวงปู่ศรี มหาวีโร
ถ้าเป็นนักมวย อย่าฝึกกับครูมาก
ถ้าเราจะเป็นนักมวยจริงๆ แล้ว อย่าไปฝึกหัดกับครูมาก ฝึกหัดกับตัวเองให้มาก ถ้าไปฝึกหัดกับครูแล้ว...อาจจะได้ผลน้อย ถ้าฝึกบ่อยๆ กับคู่ต่อสู้ ขึ้นในเวทีต้องชกทันที แพ้-ชนะมันเป็นเกมส์กีฬา เมื่อชำนาญ เปรียว ไว คล่องแคล่ว ขึ้นไปในเวที ไม่ต้องไหว้ครูอะไร คู่ต่อสู้เข้ามา ชกหลุมตาทีเดียว ชกเข้าเบ้าตาสองตานี่เลย คู่ต่อสู้จะสู้เราไม่ได้จริงๆ
อันนี้ก็เช่นเดียวกัน พอมันคิดปุ๊บ เห็นปั๊บทันที ความคิดถูกหยุดเลย จะไม่มีเรื่องอะไรเลย
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)









